Επιστολές Αναγνωστών της «Σημερινής» - Σχόλια, απόψεις και ερωτήματα στο [email protected]

Η εφημερίδα μας εγκαινιάζει σήμερα τη στήλη «Επιστολές Αναγνωστών». Όσοι αναγνώστες επιθυμούν να σχολιάσουν ή να καταθέσουν ερωτήματα για οποιοδήποτε θέμα, μπορούν να στέλνουν τις επιστολές του στο email [email protected], με θέμα «Επιστολή για "Σημερινή"». Κατά προτεραιότητα θα φιλοξενούνται τα κείμενα που δεν ξεπερνούν σε έκταση τις 400 λέξεις, έχουν σωστή σύνταξη και περιέχουν τα στοιχεία του συγγραφέα. Δεν θα δημοσιεύονται επιστολές που περιέχουν υβριστικούς χαρακτηρισμούς και ενδεχομένως λίβελο.

Εκ της σύνταξης

Επιδόματα αιχμαλώτων και… κομμάτων

Ο συγγραφέας-ερευνητής Πανίκος Νεοκλέους σχολιάζει τις αυξήσεις στα επιδόματα των βουλευτών και συγκρίνει με τα «τιμητικά» επιδόματα που λαμβάνουν αιχμάλωτοι πολέμου. Ακολουθεί αυτούσια η επιστολή του υπό τον τίτλο «Το κολατσιό των βουλευτών»:

«Γνωρίζοντας ότι αρθρογραφώ σχετικά συχνά, μετά τις πρόσφατες ανακοινώσεις για την τεράστια αύξηση των επιχορηγήσεων προς τα κόμματα, επικοινώνησαν μαζί μου μερικοί από τους αιχμαλώτους για να μου πουν τα προβλήματα και τα παράπονά τους. Ένας από τους πρώην αιχμαλώτους που με πήρε τηλέφωνο ήταν και ο Γιάννης Ποταμίτης, από την Ποταμιά, παντρεμένος στο Δάλι. Εκτός από τα μαρτύρια που υπέστη στις φυλακές της Τουρκίας, ο Γιάννης μού ανέφερε και τα εξής: "Σύμφωνα με τις αποφάσεις του Υπουργικού, το επίδομα που δικαιούμαι είναι €59, όμως τελικά μού ανακοίνωσαν ότι θα μου αποστέλλεται το ποσόν των €10,06. Σε σχετική διαμαρτυρία μου, μου αναφέρθηκε ότι θα πρέπει να υποβάλω εκ νέου αίτηση, προσκομίζοντας τις σχετικές βεβαιώσεις - Στρατού, Ερυθρού Σταυρού και άλλα". Για να μη μακρηγορώ, αναφέρω ότι, ολόκληρη η ιστορία του Γιάννη, όπως και άλλων αιχμαλώτων, βρίσκονται στα βιβλία μου "ΑΓΝΟΗΘΕΝΤΕΣ 1974" και "ΜΝΗΜΕΣ".

»Θέλω να τονίσω ότι μερικά από τα "τιμητικά" επιδόματα δεν ξεπερνούν τα €7 μηνιαίως!

Στο ίδιο εκείνο ανακοινωθέν γινόταν αναφορά και για το επιπρόσθετο με τις επιχορηγήσεις επίδομα κολατσιού των βουλευτών, τις επιπρόσθετες επιχορηγήσεις για τα ταξίδια τους και για τις επιχορηγήσεις για τους συνεργάτες τους. Το ερώτημα που τίθεται είναι: Το μηνιαίο "τιμητικό" επίδομα των €7, €10 ή και €20 προς τους αιχμαλώτους, με τι αντιστοιχεί με το καθημερινό επίδομα για το κολατσιό των βουλευτών μας; Επειδή έχω την εντύπωση ότι οι τελευταίες δυο γραμμές δίνουν το στίγμα της ασυδοσίας που γίνεται γενικά, δεν θα ασχοληθώ άλλο με το πιο πάνω θέμα, όμως…

»Ποια είναι η προσφορά των κομμάτων αλλά και ευρύτερα των βουλευτών τους, ας πούμε μόνο στο εθνικό μας θέμα; Πέρασαν 44+ χρόνια από τη μεγάλη τραγωδία και το μόνο πράγμα στο οποίο συμφωνούν τα κόμματα και όχι μόνο, είναι ότι… διαφωνούν. Πέρασαν τόσα χρόνια και ακόμα τα ε/κ κόμματα δεν κατάφεραν να καταλήξουν σε μια εθνική γραμμή και στρατηγική. Πώς οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι θα καταλήξουν σε συμφωνία με τους αντιπάλους τους; Πώς θα πείσουν τους ξένους για την «ορθότητα» των θέσεών μας, όταν οι ίδιοι ακόμα και σήμερα έχουν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις στο βασικότερο θέμα που ονομάζεται ομοσπονδία, συνομοσπονδία ή χαλαρή ομοσπονδία; (Το καράβι της Ένωσης -δεν είμαι νοσταλγός της- ή της πλήρους Ανεξαρτησίας, έχει από καιρό βουλιάξει ή κάποιοι από αυτούς το έχουν βουλιάξει στις ακτές της Κερύνειας και όχι μόνο).

»Και να ήταν μόνο αυτό; Αντί οι κύριοι βουλευτές και οι κομματάρχες να ασχοληθούν σοβαρά με τα καθημερινά προβλήματα του λαού, τα δεκάδες ατιμώρητα σκάνδαλα -οικονομικά και άλλα- τα συχνά φοβερά εγκλήματα, τη διαφθορά στο αστυνομικό Σώμα, την απαράδεχτη κατάσταση στο δικαστικό σύστημα, το Σύστημα Υγείας και την σχεδόν ανύπαρκτη Παιδεία, ολόκληρο το σύστημα (Κυβέρνηση και κόμματα) ασχολούνται με ζήλο για τις αυξήσεις των δικών τους επιχορηγήσεων. Για να κάνουν τελικά τι; Για να συμφωνήσουν ξανά στο ότι διαφωνούν μεταξύ τους;

»Αυτό που θέλω τελικά να ρωτήσω είναι: Αυτό το "τιμητικό" επίδομα των €10,06 ευρώ, που θα παίρνει, είναι αρκετό για μια επίσκεψη στον γιατρό του Γιάννη Ποταμίτη, ή του κάθε Γιάννη Ποταμίτη;».

Συμβούλιο Εθνικής Στρατηγικής

Την αδήριτη ανάγκη δημιουργίας ενός «Συμβουλίου Εθνικής Στρατηγικής» σχολιάζει η κ. Βασιλική Φωτίου, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, ετών 80, όπως η ίδια σημειώνει. Ακολουθεί εκτενές απόσπασμα από την επιστολή της κ. Φωτίου:

«Για να υπάρξει ομοφωνία και ενότητα τόσο στο μοντέλο επίλυσης όσο και στους χειρισμούς και τη στρατηγική, που θα ακολουθηθεί, θα πρέπει να θεσπιστεί, επιτέλους, το Συμβούλιο Εθνικής Στρατηγικής. Δεν έχει σημασία ποιος πρώτος το έχει εισηγηθεί στο Εθνικό Συμβούλιο, εάν είναι ο Πρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών, ο κύριος Γιώργος Λιλλήκας, ή άλλος πολιτικός αρχηγός, σημασία έχει να επικροτήσουν οι συμμετέχοντες στο Εθνικό Συμβούλιο την πολιτική αυτή πρόταση και, το κυριότερον, να εμμείνουν στην υλοποίησή της. Τι θα κερδίσουμε με τη σύσταση αυτού του Σώματος;

Πρώτον, την πολυπόθητη ομοφωνία και ενότητα και στο επιδιωκόμενο μοντέλο της λύσης και στους χειρισμούς και στη στρατηγική που πρέπει να ακολουθηθεί, προκειμένου να υλοποιηθεί αυτό το μοντέλο. Δεύτερον, θα θέσει το κυπριακό πρόβλημα στην ορθή του βάση, ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής, και έτσι θα απαλλάξει την πλευρά μας από τις ατέρμονες και ατελέσφορες διαδικασίες των συνομιλιών, που παγιώνουν, πέραν πάσης αμφιβολίας, τα τετελεσμένα της εισβολής.

Τρίτον, θα καθορίζει την εξωτερική μας πολιτική. Θα πρέπει, επιτέλους, να συνειδητοποιήσουμε ότι η Τουρκία, «η οποία κρατά το κλειδί της λύσης», με οποιονδήποτε στο πηδάλιο της εξουσίας δεν πρόκειται ν’ αλλάξει τους εθνικούς και πολιτικούς της στόχους και προσανατολισμούς. Ούτε και η διεθνής κοινότητα, προ πάντων η Ε.Ε., στην οποία επενδύουμε πολλά, θα αλλάξουν την πολιτική τους έναντι της Τουρκίας και λόγω της γεωπολιτικής της θέσης, και της ευρωστίας της σε όλους τους τομείς. (…) Και, τέλος, θα θέσει τέρμα στη λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου, του οποίου, κατά τις εκτιμήσεις πολλών πολιτικών, έχει λήξει ο κύκλος εργασιών».

Ο πατριωτισμός στις μέρες μας

Στην «έννοια και μετεξέλιξη του πατριωτισμού στις μέρες μας» αναφέρεται ο Χαράλαμπος Μερακλής. Στην επιστολή του σημειώνει, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Κάθε λαός στις εθνικές επετείους ανασύρει από τα αρχεία του όλες τις κληρονομικές εικόνες, σύμβολα, συναισθήματα και δεσμεύσεις που υφάνθηκαν σε καιρούς στέρησης, καθώς επίσης σε εποχές εδαφικής και πολιτικής επέκτασης της χώρας, κακοτράχαλων και βίαιων περιόδων. Η συζήτηση για τον πατριωτισμό και τις μορφές του θα πρέπει να ξεκινά από έναν μακρόχρονο διεθνή διάλογο, στον οποίο συμμετείχαν: φιλόσοφοι, πολιτικοί αναλυτές, ειδικοί σε θέματα αξιών και εθνικισμού. Ο πατριωτισμός και η έκφρασή του κατέστη μήλον της Έριδος μεταξύ πολιτικών δυνάμεων σε κάθε χώρα. Από παλιά καταβλήθηκε προσπάθεια να γίνει διαχωρισμός μεταξύ του θεμιτού και θετικού πατριωτισμού από την παραφθορά και εκτροπή του εθνικισμού και του στενόμυαλου σοβινισμού.

»Οι πιο πολλοί καθορίζουν τον πατριωτισμό: (α) για την αγάπη προς τη χώρα και τη διάθεση που έχουν για την υπεράσπισή της από τις εχθρικές επιβολές, (β) ενώ για τον εθνικισμό στέκονται περισσότερο στην εκφραστικότητα, την αντιπάθεια και περιφρόνηση που τρέφουν οι εκφραστές του προς τις άλλες χώρες.

»Τα εθνικιστικά πάθη και τα πατριωτικά συναισθήματα δεν χωρίστηκαν ποτέ από τείχη γιατί πάντοτε συνοδεύονται από έντονη αγάπη, φόβο, αγωνία για απώλεια, διακινδύνευση και προβολή της χώρας από κάποιον άλλο. Στις μέρες μας η φιλοπατρία συνοδεύεται από τη στρατιωτική ιστορία του τόπου, τις παραδοσιακές και συντηρητικές αποχρώσεις, τις θυσίες και το χυμένο αίμα.

»Μέσα από τούτο το πνεύμα έρχεται στον κάθε λαό η πατρίδα σαν ένας μαρτυρικός τόπος με δικαιωμένους και αδικαίωτους αγώνες. Έτσι ο πατριωτισμός σε κάθε χώρα καθηλώνεται στους αγωνιστικούς πόνους, πόθους, στις πραγματικές ή φανταστικές απειλές εναντίον της χώρας.

Παρά τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες για μιαν ανανέωση της πατριωτικής δέσμευσης σχετικά με την αγάπη για την πατρίδα, το σχήμα που μπορεί να πάρει η εποχή όπου ζούμε για ένα καλύτερο και δικαιότερο μέλλον, τα οικονομικά και τεχνητά επιτεύγματα, τις θεσμικές επιτυχίες κ.λπ, αυτός ο στόχος δεν έχει επιτευχθεί επειδή σκαλώνει στα παραδοσιακά σχήματα, ταυτότητα, λυρική πατριδογνωσία, πατριωτική ορθότητα και τις γεωπολιτικές φαντασιώσεις.

»Δυστυχώς, στις μέρες μας ο πατριωτισμός διεξάγεται σ’ ένα απέραντο γήπεδο από λαϊκιστές, αναχρονιστές, δημαγωγούς και συντηρητές κάθε παράταξης. Ο πατριωτισμός δεν ταυτίζεται με τον εθνισμό, επειδή αυτός είναι παλαιότερος από τα έθνη και τον βρίσκουμε στο "αμύνεσθαι περί πάτρης" που σχετίζεται με την υπεράσπιση της πόλης, των ανθρώπων, παιδιών και γονέων, από τους εισβολείς. Αυτός σχετίζεται άμεσα με την ελευθερία του πολίτη, τη δημοκρατία, το Σύνταγμα, τα ανθρώπινα δικαιώματα και αυτό το μεγάλο μάθημα το πήραμε από τον Περικλή και τους Περσικούς Πολέμους. Η κλασική έννοια του πατριωτισμού αναδύθηκε και αναπτύχθηκε μέσα από τις αναγεννησιακές πόλεις της πρώιμης νεότερης εποχής, τη Γαλλική Επανάσταση και τις εθνικές επαναστάσεις του 19ου αιώνα.

»Αυτή η περίοδος του δημοκρατικού πατριωτισμού ξεπερνά το πρώιμο πνεύμα που αφορά τη δημιουργία των εθνών, η οποία σχετίζεται άμεσα με την αγάπη για την πατρίδα, αλλά αγκαλιάζει τον διεθνικό πατριωτισμό που αναπτύχθηκε και στηρίχθηκε από τους Ουγκώ, Φώσκολο, Κάλβο, Σολωμό, Μπάιρον, Μαντσίνι και άλλους. Όπως τονίζει ο Τζωρτζ Όργουελ, "πατριωτισμός είναι η αφοσίωση σε έναν ορισμένο τόπο και σε έναν ορισμένο τρόπο ζωής, τον οποίο ο καθένας τον θεωρεί τον καλύτερο του κόσμου, χωρίς να θέλει να εισβάλει σε άλλους". Ο πατριωτισμός από τη φύση του είναι αμυντικός, πολιτισμικός και στρατιωτικός. Ενώ ο εθνικισμός ξεχωρίζει για την επιθυμία της ισχύος και από τις συγκρούσεις που έχουν άμεση σχέση με πολέμους εμφυλίους και τα σύνθετα διλήμματα.

»Σημειώνουμε πως η παγκόσμια ιστορία είναι γεμάτη από ανώριμες πολιτικές πράξεις και ενέργειες πατριωτισμού, που στοίχισαν πάρα πολύ σε χώρες και λαούς, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μας πατρίδας, που εξακολουθεί να βιώνει τον δικό της Γολγοθά. Γιατί ο πατριωτισμός των ημερών μας θα πρέπει να είναι δεμένος με την αντίσταση κατά της τυραννίας, την υπεράσπιση της ελευθερίας, του Συντάγματος, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της έννοιας του κοινού αγαθού, της δικαιοσύνης, της ανιδιοτελούς θυσίας του χρόνου, της περιουσίας, ελευθερίας και ζωής. Γι’ αυτό ο πατριωτισμός περικλείει μέσα του ακριβή συναισθήματα, τα οποία εκμεταλλεύεται η πατριδοκαπηλία».

Γραπτές εξετάσεις τετραμήνων

Τις γραπτές εξετάσεις τετραμήνων, τις οποίες πρωτο-εφάρμοσε ο Γυμνασιάρχης του Παγκυπρίου Γυμνασίου, Κωνσταντίνος Σπυριδάκις, πριν από 36 χρόνια, σχολιάζει ο Ιάκωβος Γ. Αρτεμίου (M.A. Leeds):

«Η εφαρμογή των γραπτών εξετάσεων τετραμήνων φαίνεται ότι εξελίσσεται σε περιπέτεια μαθητών και καθηγητών, γιατί είναι υπόθεση της Μέσης Εκπαίδευσης. Η πρόθεση της κυβέρνησης Αναστασιάδη ήταν να τις εφαρμόσει από τη σχολική χρονιά 2016-17. Κάποια έλλειψη προετοιμασίας ανέβαλε την εφαρμογή για την εφετινή σχολική χρονιά 2017-2018, η οποία πάλι αναβάλλεται, με την πρόφαση από πολλούς ότι η εφαρμογή αυτής της εξέτασης πάλι αναβάλλεται λόγω της αναστάτωσης που προκάλεσε η προσπάθεια εφαρμογής από τις 4 Ιουλίου μιας γενικότερης μεταρρύθμισης, η οποία δημιούργησε αναστάτωση μεταξύ των συνδικαλιστών και των τριών επιπέδων της Εκπαίδευσής μας (Ο.Ε.Λ.Μ.Ε.Κ., Ο.Λ.Τ.Ε.Κ. και Π.Ο.Ε.Δ.), αναστάτωση που συνεχίστηκε και με το άνοιγμα των σχολείων μέχρι το τέλος σχεδόν Σεπτεμβρίου.

»Από την άλλη, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποστηρίζει ανιστόρητα ότι οι γραπτές εξετάσεις τετραμήνων είναι μέρος της, εξελισσόμενης, εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, ενώ οι γραπτές εξετάσεις τετραμήνων χρονολογούνται από την εποχή που Γυμνασιάρχης του Παγκυπρίου Γυμνασίου ήταν για 36 χρόνια (ο Δρ) Κωνσταντίνος Σπυριδάκις, ο οποίος συνέχισε αυτήν την εφαρμογή από το 1965 μέχρι το 1972, ως Υπουργός Παιδείας του αειμνήστου πρώτου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Εθνάρχου Μακαρίου, που υπήρξε μαθητής του Σπυριδάκι στην έκτη τάξη του Παγκυπρίου Γυμνασίου.

»Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτήν την εφαρμογή της γραπτής εξέτασης τετραμήνων τη γνώρισε ο Σπυριδάκις κατά τις σπουδές του για το δοκτοράτο στη Γερμανία, στις αρχές του ’30, στις κλασικές ελληνικές σπουδές, που τότε ανθούσαν.

»Η εφαρμογή των γραπτών εξετάσεων τετραμήνων έχει μετατεθεί για την επόμενη σχολική χρονιά 2019-2020, και... Κύριος οίδε πότε θα εφαρμοστεί αυτή η γραπτή εξέταση. Για εφέτος, μόλις ανακοινώθηκε αυτή η εφαρμογή των γραπτών εξετάσεων τετραμήνων στις 2 Οκτωβρίου, αντέδρασαν έντονα οι καθηγητές/τριες Μέσης Εκπαίδευσης με την οργάνωσή τους Ο.Ε.Λ.Μ.Ε.Κ.

Στις 3.10.18, σε σύσκεψη υπό την προεδρία του Υπουργού Παιδείας, κ. Κώστα Χαμπιαούρη, αντέδρασαν όλοι σ’ αυτές τις εξετάσεις (Ο.Ε.Λ.Μ.Ε.Κ., οργανωμένοι γονείς) και δεν αντέδρασε παραδόξως η Π.Σ.Ε.Μ., Παγκύπρια Συντονιστική Επιτροπή Μαθητών, που φαίνεται ότι απέκτησε για εφέτος προεδρείο που ακολουθεί την πολιτική του Δημοκρατικού Συναγερμού. Όμως αντέδρασε στις 11 Οκτωβρίου, στην εκπομπή του Ρ.Ι.Κ.1 "Βήμα στους Γονείς", και η ομάδα εκπροσώπων στην Παιδική Βουλή, μαθητές και μαθήτριες της τρίτης λυκείου (Παρασκευάς Χατζίκος και άλλοι/ες). Φαίνεται ότι η εφαρμογή της γραπτής εξέτασης τετραμήνων στα σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης θα χρειαστεί χρόνο για να εφαρμοστεί».

Ερωτήματα με αφορμή τον φόνο ανήλικης από ανήλικο στη Λάρνακα

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, ο ανήλικος φερόμενος ως δράστης του φόνου της μικρής αδελφής του στο σπίτι τους, στη Λάρνακα, είχε εκδηλώσει στο παρελθόν «παραβατική συμπεριφορά» και είχε «αποβληθεί διά παντός» από το εκπαιδευτήριο στο οποίο φοιτούσε. Δεδομένου ότι η εν λόγω αποβολή συνιστά «πειθαρχική ποινή» που επιβάλλεται από εκπαιδευτικούς των οποίων αντικείμενο κεντρικού και ουσιαστικού ενδιαφέροντος πρέπει να είναι το συμφέρον του παιδιού (και όχι «η ησυχία τους»), εγείρονται, κατά τη γνώμη μου, τα ακόλουθα ερωτήματα:

1. Σε ποιες ενέργειες είχαν προβεί τα αρμόδια θεσμικά όργανα του εκπαιδευτηρίου, με σκοπό τη στήριξη και παροχή βοήθειας (και όχι την τιμωρία) στον «παραβάτη»;

2. Σε περίπτωση αποτυχίας των ενεργειών των αρμοδίων του εκπαιδευτηρίου, μήπως είχαν ενημερωθεί οι αρμόδιες θεσμικές υπηρεσίες της Πολιτείας για παροχή εξειδικευμένης βοήθειας και στήριξης στον ανήλικο;

3. Οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι, ατομικά ή συλλογικά, είχαν «καταδικάσει» τον μαθητή τους σε «διά παντός αποβολή» από το εκπαιδευτήριο, είχαν αποκτήσει ή είχαν ζητήσει να αποκτήσουν καθηκόντως κατάλληλη επιμόρφωση και εκπαίδευση αναφορικά με τον τρόπο άσκησης ενός τόσο σημαντικού έργου, καταφανώς δυνητικά καταστροφικού για τον μαθητή;

4. Επιβάλλοντας την πειθαρχική ποινή της «διά παντός αποβολής», οι αρμόδιοι εκπαιδευτικοί πώς εξυπηρετούσαν το καλώς νοούμενο συμφέρον του μικρού μαθητή τους, στο πλαίσιο διασφάλισης των δικαιωμάτων του παιδιού;

5. Είχαν τηρηθεί πρακτικά κατά την εκδίκαση της υπόθεσης του μαθητή; Είναι διαθέσιμα για επιθεώρηση από αρμόδια Αρχή της Δημοκρατίας;

Έχω την έντονη άποψη ότι θα πρέπει να εξεταστούν διεξοδικά όλες οι διαδικασίες, οι οποίες εφαρμόζονται εθιμικά στον χώρο της εκπαίδευσης, από εκπαιδευτικούς χωρίς γνώση του αντικειμένου, δεδομένου ότι οι διαδικασίες αυτές είναι πιθανό να παραβιάζουν, άμεσα ή έμμεσα, συγκεκριμένα ανθρώπινα δικαιώματα και ειδικότερα κάποια από τα δικαιώματα του παιδιού.

Νέοι άνθρωποι που μεγαλώνουν και αναπτύσσονται σε περιβάλλον δικαιοσύνης και ειλικρινούς προάσπισης των καλώς νοούμενων συμφερόντων τους αποκτούν το στέρεο υπόβαθρο για διαμόρφωση σωστής κοινωνικής συμπεριφοράς και παραγωγικής ενήλικης πορείας.

· Στέλιος Θεοδούλου
Πρώην Εισαγγελέας της Δημοκρατίας,
Πρώην Πρόεδρος Παγκύπριου Συνδέσμου για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΜΝΗΜΑΤΑ
«Κύπρος 1955-1959
Βόρειος Ήπειρος 2018»

Ο πλέον καθαγιασμένος χώρος στην Κύπρο είναι τα λίγα τετραγωνικά μέτρα στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας, όπου ενταφιάστηκαν από τους Άγγλους κατακτητές σιωπηρά, χωρίς την παρουσία συγγενών, νυχτιάτικα, 13 Ήρωες και Μάρτυρες του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-59. Στην προσπάθειά τους να αποφύγουν τις αντικατοχικές υπέρ της Ενώσεως με την Ελλάδα εκδηλώσεις του κόσμου, οι «ευφυείς» Άγγλοι επινόησαν τα Φυλακισμένα Μνήματα. Ενόμισαν ότι έτσι επεκτείνουν τη θανατική ποινή και πέραν της εκτελέσεώς της. Η ψυχή όμως δεν φυλακίζεται, ούτε σκοτώνεται. Άθελά τους δημιούργησαν ένα ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ έμπνευσης, προβληματισμού και καταδίκης της Τυραννίας. Με αφετηρία την άρνηση, τον σκοταδισμό και την καταπίεση πέτυχαν το ακριβώς αντίθετο απ’ αυτό που επεδίωκαν. Οι φυλακισμένοι νεκροί κέρδισαν την Αθανασία και οι τότε κυρίαρχοι την αισχύνη και την καταισχύνη.

Αυτές τις μέρες ένα παρόμοιο σκηνικό στήνεται στην πολλαπλώς ευεργετηθείσα από την Ελλάδα, Αλβανία. Χιλιάδες υπήκοοί της βρήκαν καταφύγιο, πόρους ζωής και προκοπή στη χώρα μας. Στα εδάφη της, που η επίσημη Ελλάς απεδέχθη ως κυρίαρχα-δικά της, καλώς ή κακώς ζει μία διεθνώς αναγνωρισμένη εθνική μειονότης, η οποία δεν απαρνείται και είναι περήφανη για την ελληνικότητά της.

Υπό αδιευκρίνιστες, μέχρι στιγμής, συνθήκες, ένας ονειροπόλος και ιδεαλιστής νέος απώλεσε τη ζωή του ενώ τιμούσε την επέτειο του ΟΧΙ του 1940 και την Ελληνική Σημαία. Οι συνθήκες του θανάτου του κάποτε κάπως θα γνωστούν και οι ευθύνες ίσως αποδοθούν. Αλλά, είναι δυνατόν εν έτει 2018 να παζαρεύεται η απόδοση της σορού του στους οικείους του για ταφή; Είναι δυνατόν να ζητούνται προκαταβολικά και εκβιαστικά διαβεβαιώσεις μη διεκδικήσεων ή δικαστικής διερευνήσεως προκειμένου να εφαρμοστεί το αυτονόητον;

Δυστυχώς, γινόμαστε μάρτυρες μιας επί τα χείρω εκδοχής της συμπεριφοράς των Άγγλων του 1955-59 και μάλιστα μετά παρέλευση 60 ετών.

Δρ Νίκος Ερρ. Ιωάννου,
Καρδιολόγος