Πριν από αρκετά χρόνια έγραψα ένα άρθρο με τον τίτλο «Κύπρος της διάλυσης». Δεν θα επαναλάβω αυτά που έγραψα τότε -προφητικά κατά τα άλλα- τα οποία επαληθεύτηκαν μέσα από την πάροδο του χρόνου. Εξάλλου λέγεται ότι «προφήτης μετά Χριστόν γάιδαρος εστί»… τίτλο τον οποίον ευχαρίστως αποδέχομαι, διότι είναι να διερωτάται κανείς τι έχει μείνει όρθιο ή τι είναι το επόμενο που θα καταρρεύσει ή θα διαλυθεί.

Αρχής γενομένης των μακαρία τη λήξει Κυπριακών Αερογραμμών και της EUROCYPRIA και τελικά της Λαϊκής Τράπεζας και της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας.

Δεν θα αναφερθώ και σε όσα άλλα συνέβησαν εν τω μεταξύ και ουχί βεβαίως ήσσονος σημασίας. «Κούρεμα» καταθέσεων, αξιόγραφα, μη εξυπηρετούμενα δάνεια, χρεοκοπημένοι Δήμοι και Κοινότητες, ΡΙΚ, Δημόσιες Συγκοινωνίες, Σφαγείο Κοφίνου και πολλά άλλα.

Ό,τι απομένει τώρα, είναι και ένα τελικό… ξύρισμα.

Τώρα γίνεται λόγος για «εξορθολογισμό» της Δημόσιας Εκπαίδευσης που άνοιξε νέο μέτωπο αντιδικιών και αντιπαραθέσεων, ανεξαρτήτως τελικού αποτελέσματος. Παιδεία στην Κύπρο στην κυριολεξία δεν υπάρχει, παρά μόνον… λίγη εκπαίδευση, που κρίνεται από τις επιδόσεις των μαθητών μας, μερικοί των οποίων κατά καιρούς… διαπρέπουν στην καταστροφή σχολικής περιουσίας.

Τρίζουν τα κόκκαλα του Πετράκη Γιάλλουρου και του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, τους οποίους έπρεπε να έχουν ως πρότυπο οι μαθητές, οι σπουδαστές και γενικά οι νέοι μας. Αλλά τι προωθείται με μεθοδικότητα και λύνεται τάχιστα;

Τα διυλιστήρια πετρελαίου στη Λάρνακα τερμάτισαν τη λειτουργία τους εδώ και πολλά χρόνια. Και, όμως, μέχρι της στιγμής όλα τα άχρηστα υλικά και πάσης φύσεως ακαθαρσίες και ασχημίες δεν έχουν απομακρυνθεί και να αξιοποιηθεί αυτή η τεράστια έκταση.

Τέθηκαν επανειλημμένα χρονοδιαγράμματα για την απομάκρυνση των εγκαταστάσεων πετρελαιοειδών και υγραερίου από τη Λάρνακα. Υπολογίζω ότι, τελικά, μέχρι… το τέλος του αιώνα έχουμε περιθώριο. Να αναφερθώ μήπως στην ενιαία ανάπτυξη λιμανιού και μαρίνας; Όσον αφορά το πολυδιαφημισμένο ΓΕΣΥ, υπολογίζω ότι με τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα και διαμάχες μεταξύ των εμπλεκομένων, και αυτό μέχρι το τέλος του αιώνα… έχουμε χρόνο για την υλοποίησή του. Να αναφερθώ και σε άλλα; Περιττό.

Ο αείμνηστος πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζον Φ. Κένεντι, είχε πει κατά την τελετή ανάληψης των καθηκόντων του το ιστορικό «Ask not what the country can do for you, but what you can do for your country».

Εδώ στο «κράτος της ορκής του Θεού», κατά τον Θεμιστοκλή Δέρβη, και το «κράτος της μπανανίας», κατά τον Γλαύκο Κληρίδη, για πολλούς τα σύνορα της πατρίδας είναι μεταξύ βαλαντίου (πούγκας), στομάχου, κοιλίας και… (με συγχωρείτε Θεός και Πατρίδα) του χρήματος. Υπεράνω όλων το συμφέρον.

Η κρίση στην Κύπρο είναι πρωτίστως ηθική, όπως την περιέγραψα σε πρόσφατο άρθρο μου.

Όσο απομακρυνόμαστε από τις παραδοσιακές μας αξίες, τα ήθη και τα έθιμά μας και τις ελληνοχριστιανικές μας ρίζες, θα βαδίζουμε αγέρωχοι προς την καταστροφή μας.

ΑΝΔΡΕΑΣ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Πρώην συνδικαλιστής