Η γλωσσαρκά - κλώσσα, κλωσσάει αβγά, αλλά τώρα φοβάμαι ότι κλωσσάει τα αβγά του φιδιού. Περί αυτού πρόκειται. Μας είπαν πως, πριν από έναν χρόνο, το γραφείο του εκπροσώπου για την Ελευθερία των ΜΜΕ του ΟΑΣΕ ανέλαβε πρωτοβουλία για καλλιέργεια κλίματος καλύτερης συνεργασίας μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Ανακοινώθηκε, λοιπόν, πως κάποιοι άρχισαν να γράφουν ένα λεξικό, το λεν γλωσσάρι, για να λειάνουν, εκτός από τις μνήμες και τα βιώματα, την τραχύτητα της κατοχής.

Στα πρότυπα δήθεν της εμπειρίας που αποκόμισε ο ΟΑΣΕ από μια αντίστοιχη προσπάθεια που έγινε μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστίνιων δημοσιογράφων. Η Ελευθερία των ΜΜΕ μετατρέπεται σε εντέχνως κατευθυνόμενη προπαγάνδα. Λες και δεν γνωρίζουμε ότι η προσπάθεια για καλύτερες σχέσεις Παλαιστινίων και Ισραηλινών δημοσιογράφων απέτυχε, όπως απέτυχε οικτρά και η προσπάθεια για καλύτερη επικοινωνία Παλαιστινίων και Ισραηλινών Ιατρών, στην οποία έλαβα μέρος.

Λες και δεν γνωρίζουμε ότι είναι άριστες οι σχέσεις των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων δημοσιογράφων που συγγράφουν το γλωσσάρι, λες και δεν γνωρίζουμε ότι οι εν λόγω δημοσιογράφοι μεταβαίνουν καθημερινά στα κατεχόμενα για απίστευτους λόγους.

Στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν λογοκρισίες

Παλαιότερα άρχισε μια προσπάθεια μετατροπής της ελληνικής τοπολαλιάς του νησιού μας σε κυπριακή γλώσσα, με τον «εμπλουτισμό» της με τούρκικες λέξεις. Επάνω σ' αυτήν τη γλώσσα σκόπευαν να οικοδομήσουν τη δημιουργία Κυπριακής Εθνότητας, στα πρότυπα της σύστασης μακεδονικού έθνους, που συστάθηκε στη βάση της δημιουργίας μακεδονικής γλώσσας.

Φυσικά και δεν συνιστά φίμωση ή περιορισμό της Ελευθερίας του Τύπου η χρήση του γλωσσαριού, του όποιου λεξιλογίου, της όποιας λέξης. Άλλωστε ζούμε στη χώρα της άκρατης ασυδοσίας και ο καθένας λέγει και γράφει ανέξοδα ό,τι θέλει. Δηλώθηκε ότι το γλωσσάρι ως πρόταση δεν είναι κάτι μεμπτό. Και φυσικά δεν είναι, άλλωστε όλοι ξέρουν πως δεν υπάρχουν αισχρές λέξεις, αλλά αισχροί άνθρωποι. Συνεπώς, αν αντικαταστήσεις τη λέξη κατοχή με τις λέξεις «ειρηνευτική επιχείρηση», φυσικά και καμιά λέξη δεν είναι αισχρή. Είναι όμως πολιτικά αισχρή θέση να προσπαθείς να ξεχάσει ο κόσμος τις σφαγές του Αττίλα για να επιβάλεις τη λύση Ανάν.

Δουλεύουν, λοιπόν, οι εμπειρογνώμονες για να φτιάξουν το γλωσσάρι. Ανεπίσημα και χωρίς «κυβερνητική», λένε, συμμετοχή. Προσπαθούν, άραγε, να επινοήσουν νέους τρόπους για να προχωρήσουν σε παραχάραξη της Ιστορίας και να απαλείψουν από το λεξιλόγιο των δημοσιογράφων -και κατά συνέπειαν του λαού- την κατοχή; Τα εγκλήματα και τις δολοφονίες που διέπραξε η Τουρκία σε βάρος του Ελληνισμού της Κύπρου; Όλα αυτά είναι απαράδεκτα και δεν συνάδουν με την ελευθεροτυπία και την έκφραση του λόγου.

Στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν λογοκρισίες και κατευθυνόμενος τρόπος γραφής και έκφρασης, ούτε στρατευμένη δημοσιογραφία. Κανείς δεν προσπάθησε να αφαιρέσει από το λεξιλόγιο των Εβραίων τη λέξη «γενοκτονία» και να την αντικαταστήσει με την λέξη -έστω- ευθανασία. Μόνον όταν γονυπετής ο Βίλι Μπραντ ζήτησε συγγνώμη, λυτρώθηκαν οι Εβραίοι. Οι οποίοι, όμως, ποτέ δεν ξεχνούν. Γι' αυτό κι εμείς, ενόσω στην Κύπρο υπάρχει Αττίλας, θα λέμε ότι υπάρχει κατοχή και κατοχικός στρατός, και ας ενοχλείται το κάθε ανδρείκελο της Άγκυρας.

Ενόσω συνεχίζεται το έγκλημα του εποικισμού θα το λέμε έγκλημα πολέμου και τους βιασμούς, είτε αθώων άμαχων γυναικών είτε της ίδιας της Ιστορίας και των νόμων, θα τους λέμε βιασμούς. Εμείς αγωνιζόμαστε για την Ελευθερία, για την Απελευθέρωση των κατεχομένων και όχι για την μετονομασία τους σε Νότια Τουρκία. Επειδή τάδε έφη το βαθύ ανανικό κράτος. Ευτυχώς, έχουμε ακόμη δημοκρατία.

Να αναλάβουν τις ευθύνες τους

Επανερχόμενοι όμως στα τρέχοντα γεγονότα, διαπιστώνουμε ένα σημαντικό ερώτημα: Ποιος κάλεσε τον ΟΑΣΕ να επιβάλει μια νέα δημοσιογραφική γλώσσα και ποιοι είναι οι ντόπιοι μεταπράτες των προθέσεων και σχεδίων του Οργανισμού; Ακόμη ένα άλλο σημαντικό ερώτημα είναι γιατί δεν μιλάει η Κυβέρνηση, γιατί δεν μας διαφωτίζει; Ανακοινώνεται ότι κάποιοι δημοσιογράφοι παρίστανται σε συναντήσεις για τη σύνταξη του λεξικού με τις σωστές πολιτικά, κατά τον ΟΑΣΕ, ορολογίες. Κάποιοι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Και ενώ η θέση του κυπριακού λαού και θεωρητικά τουλάχιστον η επίσημη θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι ότι το κυπριακό πρόβλημα δεν είναι δικοινοτική διαφορά, αλλά ζήτημα στρατιωτικής κατοχής και εισβολής, εγκλημάτων πολέμου και εποικισμού, οι εκπρόσωποι του βαθέος ανανικού κράτους εμπλέκονται σε μια συνωμοσία για να εμφανιστεί το Κυπριακό ως απλή δικοινοτική διαφορά.

Ήδη δημοσιογράφοι και πολιτικοί παραποιούν συστηματικά και αλλοιώνουν την Κυπριακή Ιστορία, ξεσκίζουν σελίδες και ξαναγράφουν άλλες, οι δε εκπρόσωποι του βαθέος ανανικού κράτους στην Ε.Ε. και διεθνώς μεταφέρουν μια στρεβλή εικόνα της κατάστασης στην Κύπρο, με στόχο να επιτύχουν την πολυπόθητη λύση Ανάν για να δικαιωθούν και να ξεχρεώσουν τα βερεσέδια.

Δεν γνωρίζω αν αποδυναμώνεται διαπραγματευτικά με αυτές τις πρακτικές ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, γιατί η πολιτική του μέχρι σήμερα επικεντρωνόταν στην επαναφορά του σχεδίου Ανάν και στην ΔΔΟ, δηλαδή στον μόνιμο φυλετικό διαχωρισμό και τη νομιμοποίηση της κατοχής. Ωστόσο, έχει τεράστια σημασία να ακούγεται η αληθινή φωνή της Ιστορίας, να μην ξεχνάμε, να μη μας παρασύρουν οι νεκατωμένοι αέρηδες των ανανιστών. Έχει σημασία να υπερασπιζόμαστε την ορθότητα των πολιτικών όρων ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.