Η κοινή γνώμη παραμένει άφωνη παρακολουθώντας τον τελευταίο καιρό την κυπριακή κοινωνία να σέρνεται στα σκοτεινά μονοπάτια πρωτοφανών στυγερών δολοφονιών και πρωτοφανών εγκλημάτων. Οι ληστείες οικιών και καταστημάτων έγιναν καθημερινό φαινόμενο, τρομοκρατώντας τους πολίτες.
Τα σκηνοθετημένα φονικά ανυποψίαστων πολιτών και το ξεκαθάρισμα οικονομικών διαφορών, με ψυχρές εκτελέσεις, έχουν μετατραπεί σε εφιάλτη για τους φιλήσυχους πολίτες. Τα τελευταία αλυσιδωτά περιστατικά εμπρησμών καφετεριών και άλλων χώρων εστίασης, προκαλούν ανασφάλεια αλλά και φόβο σε όλους μας. Όμως, τα πράγματα δεν τελειώνουν εδώ. Οι τραγικές φιγούρες της καθημερινότητας εμπλουτίζονται με τη συνεχή αύξηση του αριθμού των σοβαρών τροχαίων ατυχημάτων, χαροποιώντας τον Μολώχ της ασφάλτου, που νιώθει πανευτυχής βλέποντας μάνες, αδέλφια και συγγενείς νεαρών προσώπων να μαυροφορούν. Ταυτόχρονα, ο εφιάλτης επεκτείνει συνεχώς τα πλοκάμια του και στους σκοτεινούς δρόμους των ναρκωτικών, όπου παίζουν τα ρέστα τους οι έμποροι της κοκαΐνης και του λευκού θανάτου.
Στις δύο τελευταίες περιπτώσεις, πρωταρχικά θύματα είναι οι νεολαίοι μας. Εμείς οι μεγαλύτεροι, ως γονείς, παππούδες, γιαγιάδες, θείες, θείοι και λοιποί συγγενείς, ζούμε το δικό μας μαρτύριο, αγωνιώντας για το σήμερα και το αύριο της νεολαίας μας. Βλέπουμε εφιάλτες τόσο στον ύπνο μας όσο και στο ξύπνιο μας, καθώς κανείς πολιτειακός θεσμός δεν μπορεί να μας πείσει ότι η κατάσταση μπορεί να τεθεί υπό έλεγχον.
Οι συχνές υποσχέσεις των αρμοδίων Αρχών περί μηδενικής ανοχής στο οργανωμένο έγκλημα και στις αποτρόπαιες πράξεις του υποκόσμου ηχούν, πλέον, σαν ανέκδοτο στ' αφτιά των πολιτών. Τα λόγια που ακούμε τα τελευταία χρόνια από επίσημα χείλη, περί λήψης δραστικών μέτρων για πάταξη της παρανομίας και της εγκληματικότητας, τα εκλαμβάνουμε πλέον ως επιταγές χωρίς αντίκρισμα.
Έχοντας αυτά κατά νουν, θέλουμε να στείλουμε ισχυρό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση με κεντρικό αποδέκτη την Κυβέρνηση και γενικότερα την Πολιτεία, ότι ο κόμπος έφθασε στο χτένι. Οι πολίτες έχουν πλέον αντιληφθεί ότι οι δεσμεύσεις και δηλώσεις των κρατικών και κυβερνητικών αξιωματούχων, ότι θα ληφθούν μέτρα για πάταξη του εγκλήματος και αντιμετώπιση όλων των παραγόντων που συμβάλλουν στην αποσταθεροποίηση της κοινωνικής γαλήνης, είναι είδος πολιτικής κατανάλωσης. Στη συνείδηση των πολιτών έχει ριζώσει πλέον η αντίληψη ότι ζούμε σε ένα κράτος μπάχαλο, όπου ο νόμος και η τάξη θυσιάζονται στον βωμό του αθέμιτου πλουτισμού και του γρήγορου κέρδους σε βάρος των κοινωνικών συμφερόντων.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο αρμόδιος Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης έδωσαν ρητές διαβεβαιώσεις για υιοθέτηση μέτρων, που θα επιλύουν τα υπό αναφοράν προβλήματα, τα οποία αιωρούνται πλέον ως δαμόκλεια σπάθη πάνω από τα κεφάλια όλων μας.
Για να γίνουν πιστευτοί, πρέπει η Κυβέρνηση να αναθεωρήσει τις μέχρι τώρα πολιτικές της, υιοθετώντας ολοκληρωμένο πλαίσιο αποτελεσματικού σχεδιασμού για πάταξη των κακώς κειμένων στην καθημερινότητα του πολίτη, με πρώτιστο μέλημα την αντιμετώπιση του εγκλήματος και κάθε μορφής βίας και παραβατικής συμπεριφοράς.
Αυτό για να επιτευχθεί, προαπαιτεί επίδειξη πολιτικής βούλησης για μετωπική ρήξη με το αισχρό κύκλωμα των κερδοσκόπων που θέτουν το ίδιον όφελος υπεράνω των συμφερόντων της κοινωνίας. Το μέγα ερώτημα που αναφύεται είναι κατά πόσον το νόμιμο κράτος είναι αποφασισμένο να αντισταθεί στο παρακράτος και στα οργανωμένα συμφέροντα. Ο χρόνος θα δείξει!
ΞΕΝΗΣ Χ. ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ
Δημοσιογράφος
