Όταν οι λέξεις αποδεσμεύονται από τις σημασίες τους. Δεσμεύονται, λένε, οι πολιτικοί. Υπόσχονται και δεσμεύονται.

Λένε, ωστόσο, πολλά οι λέξεις που έχασαν το νόημά τους. Η σιγή των πολιτικών διαφημίσεων για το πιο κρίσιμο. Το μέλλον της Κύπρου. Το ποιος θα κυβερνά, εν τέλει αυτόν τον τόπο. Για την ακύρωση του κράτους μας. Τη δικοινοτική ομοσπονδία. Που σημαίνει μοιρασμένη κυριαρχία, δηλαδή ξένη επικυριαρχία.

Τη διζωνική επανένωση, που διαιρεί για πάντα την Κύπρο και τον λαό της, παγιώνει και νομιμοποιεί τα τετελεσμένα, κοτσιανιάζει τις περιουσίες μας στους καταπατητές, τους κατακτητές. Που μας ακυρώνει ως κράτος, μας παραδίδει ομήρους στην ξένη επιβουλή.

Και δεσμεύονται, υπόσχονται και δεσμεύονται. Αλλά σε ποιους και σε τι, παρά να μην ξαναβρεθεί μπροστά τους το «ΟΧΙ»; Εκείνο το «ΟΧΙ», που τους εξόργισε, που ήταν μια πράξη ελευθερίας. Που διασφάλισε την ένταξη της Κύπρου, ως ισότιμου μέλους στην Ευρώπη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Της ευημερίας, που βάλθηκαν να υπονομεύσουν. Δεσμευόμενοι και στους ξένους τραπεζίτες για την ανισοκατανομή των συνεπειών της κρίσης. Κι η εκπτώχευση των πολλών να πανηγυρίζεται ως οικονομική επιτυχία της Κυβέρνησης των ολίγων. Ενώ νέα μνημόνια ετοιμάζονται με την επιβάρυνσή μας με το κόστος της λύσης, την διαιώνιση της οικονομικής μαζί με την πολιτική δουλεία στην οποία συζητούν να μας παραδώσουν.

Επιμένουν τώρα να ζητούν την κατάργηση του κράτους μας. Οι σκοποί είναι οι ίδιοι, η συνταγή η ίδια. Τα ονόματα κι αν διαφέρουν, οι λέξεις κι αν κρύβονται, οι σημασίες είναι οι ίδιες. Αλλά, εσείς γνωρίζετε καλύτερα. Κρίνετε για το μέλλον του τόπου σας, των παιδιών σας. Και ζητείτε λόγο από τον πολιτικό. Λόγο καθαρό και έντιμο, επιχειρήματα σαφή. Που σέβονται την λογική σας.

Λέμε μαζί σας, επιμένουμε στο «ΟΧΙ». Απορρίπτουμε την Διζωνική με το όνομα. Αλλά Όχι για το όνομα. Μα για τις κρυφές σημασίες, που απειλούν πίσω του.

Ζητούμε με σας, διεκδικούμε για σας, οι σημασίες να έχουν σημασία. Πριν ο τόπος αυτός καταντήσει, με την υπογραφή μας, άνευ σημασίας!