Ομολογώ ότι προσωπικά δεν ένιωσα ούτε ικανοποίηση, ούτε συγκίνηση, ούτε αισιοδοξία, αλλά προ πάντων ούτε και... περηφάνια όταν παρακολούθησα το... διάγγελμα του Προέδρου που εξήγγελλε μέσω τηλεοράσεως την ιστορική μέρα, το ορόσημο, όπως χαρακτήρισε την… τελετή κατάθεσης του θεμελίου λίθου του Κεντρικού Κυπριακού Καζίνου.
(Μην ανησυχείτε, θα υπάρξουν και... υποκαταστήματα σε όλες τις ελεύθερες πόλεις της Κύπρου, όπως τα κλιμάκια της Αστυνομίας και τα υποκαταστήματα των τραπεζών!).
Με περηφάνια και συγκίνηση έσπευσε να αναγγείλει ότι το Καζίνο της Κύπρου -The dream city όπως το βάφτισε- θα είναι το μεγαλύτερο στην Ευρώπη, αλλά και ένα από τα μεγαλύτερα στον Κόσμο!!!
Αντίθετα, ένιωσα κατάθλιψη, γιατί εξακολουθούμε να μην έχουμε την αίσθηση του μέτρου και τη συνείδηση του μεγέθους μας, παράγοντας ο οποίος μας οδήγησε από το κακό στο χειρότερο καθ’ όλη τη διάρκεια του ελεύθερου βίου μας από το 1960 μέχρι των ημερών μας.
Μας διέκριναν πάντα η απληστία, ο αρχοντοχωριατισμός, η αλαζονεία, ο μεγαλοϊδεατισμός και η τσαπατσουλιά.
Είμαστε μια χώρα -η μόνη χώρα στην Ευρώπη- που δεν κατάφερε ακόμα να κάνει το ΓεΣΥ, ούτε και να δημιουργήσει τις στοιχειώδεις νοσοκομειακές υποδομές για την αξιοπρεπή ιατρική περίθαλψη των ασθενούντων συμπατριωτών μας.
Έχουμε ένα κράτος που απειλείται με αφανισμό, που πέρασε χρεοκοπία και μνημόνια, που διέλυσε τις τράπεζες και εξαφάνισε ολόκληρο το συνεργατικό κίνημα, μια κοινωνία που κινδυνεύει με κατάρρευση από τη διαφθορά, τη διαπλοκή, την υπόσκαψη των ηθών και των εθίμων του λαού της, που οι κοινωνικές υποδομές μας ευρίσκονται ακόμη σε νηπιακή κατάσταση, οι ηλικιωμένοι ευρίσκονται στο έλεος των αλλοδαπών οικιακών βοηθών και υπανάπτυκτων οίκων ευγηρίας, τα Δημόσια Σχολεία μας αντιμετωπίζουν πρωτοφανή κρίση, η νεολαία παραμένει ανυπεράσπιστη και εκτεθειμένη στα ναρκωτικά και τους νονούς της νύκτας, ο δείκτης γονιμότητας και γεννητικότητας ευρίσκεται σε θνησιγενή επίπεδα.
Και εμείς γεμίζουμε τα στόματα και τα μυαλά μας ότι το καζίνο θα είναι το ιερό τέρας που θα μας φέρει οικονομική ανάπτυξη και θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας για τους άνεργους νέους μας.
Ο αλλοδαπός Κροίσος / εταίρος του Κεντρικού μας Καζίνου διεκήρυξε με έπαρση ότι το 65% των θέσεων που θα δημιουργηθούν στο Κεντρικό Καζίνο θα διατεθούν στους ντόπιους ιθαγενείς. Δεν μας διευκρίνισε όμως τι θέσεις εργασίας θα δοθούν στους ιθαγενείς Κυπρίους και ποιες στους αλλοδαπούς υπηκόους του. Θα απαντήσω εγώ - και ως πρώην Ανώτερος Λειτουργός του Υπουργείου Εργασίας.
Θα στείλουμε τους νέους μας κοντά στους νονούς της νύκτας, να νυκτοξημερώνονται πουλώντας αλκοόλ, να εισπνέουν τα ακριβά πούρα των κουμαρτζήδων, να κάνουν τα χατίρια των νεόπλουτων -Κυπρίων και ξένων- και τα καπρίτσια των ανθρώπων της νύκτας για να χάσουν κάθε ελπίδα και όραμα μιας φυσιολογικής οικογενειακής ζωής.
Και ας χειροκροτούν οι Λεμεσιανοί συμπατριώτες μας ότι θα γίνουν το οικονομικό κέντρο της Κύπρου και της υφηλίου και ας τρίβουν τα χέρια τους οι Ζακακιώτες συμπολίτες τους ότι θα πουλήσουν τα παλιοχώραφά τους σε τιμές-χρυσάφι για να γίνουν και αυτοί οι Κροίσοι της Μεσογείου.
Θα σας πω εγώ τι θα γίνουν… Η σύγχρονη Πομπηΐα σε μοντέρνα εκτέλεση θα γίνουν! Μια σταλιά τόπος η πόλη του καρναβαλιού, θα γίνει ένα μόνιμο καρναβάλι.
Μια σταλιά τόπος που γέμισε ουρανοξύστες, μαρίνες, Ρώσους εκατομμυριούχους, τριτοκοσμικούς υπηρέτες, νυκτερινά καταγώγια, δρόμους με ασφυκτική κυκλοφορία, άθλια διαμερίσματα με ασήκωτα ενοίκια, οικόπεδα προς πώληση σε ασύλληπτες τιμές, ξεπεσμένους νεόπλουτους και εξαθλιωμένους μεροκαματιάρηδες. ΕΔΩ ΛΕΜΕΣΟΣ, ΛΟΙΠΟΝ !!!
Και ας αστεΐζονται οι τοπικοί τους άρχοντες ότι η Λεμεσός μπορεί να μετονομαστεί σε... Lemesogrand, όπως το παλιό Leningrand, που μετονομάστηκε, ξανά, σε Αγία Πετρούπολη.
Μετά την οικονομική κρίση του 2013, αλλά και τη συνυφασμένη κρίση θεσμών και αξιών που εμφανίστηκε στην επιφάνεια, ανάγλυφη τα τελευταία 4 χρόνια, μου δημιουργήθηκε η ψευδαίσθηση ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα (θυμήθηκα τον συγγραφέα Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο, που είπε ότι «τα πράγματα για να καλυτερέψουν πρέπει πρώτα να χειροτερέψουν»).
Με τις τελευταίες κοινωνικο-οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις έγινα πιο απαισιόδοξος και διέγραψα από μέσα μου το πιο πάνω απόφθεγμα.
Καμιά κρίση, καμιά δοκιμασία και καμιά εμπειρία δεν κατάφερε να μας προσγειώσει στις πραγματικότητες, να μας κάνει πιο σοφούς, να μας επαναφέρει την αίσθηση του μέτρου, να μας χαράξει το όραμα της ισορροπίας, να μας διδάξει την ταπεινοφροσύνη, την εγκράτεια και τη σεμνότητα.
Αντίθετα, βαδίζουμε τους δικούς μας δρόμους με αλαζονεία, υπεροψία, εγωπάθεια, αμετροέπεια και αρχοντοχωριατισμό.
Διευκρινίζω ότι δεν χρεώνω τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με κανένα απολύτως από τα πιο πάνω χαρακτηριστικά, τα οποία εξακολουθώ να θεωρώ ως τα κύρια γνωρίσματα όλου του ούτω καλούμενου πολιτικο-κοινωνικο-οικονομικού μας κατεστημένου από το 1960 μέχρι σήμερα.
Θα θυμίσω σχετικά ότι τη νομοθεσία για το καζίνο την ψήφισαν όλοι οι βουλευτές μας με εξαίρεση τους βουλευτές του ΑΚΕΛ, τον Ζαχαρία Κουλία, τον Νίκο Κουτσού και τον Γιαννάκη Ομήρου.
Ξεφυλλίστε την ιστορία και θα με κατανοήσετε καλύτερα.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΡΦΙΤΗΣ
Αντιπρόεδρος Δ.Σ. του Κυπριακού Κέντρου Μελετών - ΚΥΚΕΜ
