Η Κυβέρνηση να δώσει τα €265 εκατ. για τις συντάξεις των ιδιωτών συνταξιούχων που, παρά τα ίδια χρόνια δουλειάς με τους δημόσιους υπαλλήλους, ημικρατικούς και άλλους, παίρνουν πολύ λιγότερα, ακόμα και μέχρι τον θάνατο. Είναι ένα μέτρο που θα βοηθήσει να διορθωθεί κάπως αυτή η μεγάλη αδικία.

Καλώ τους δημόσιους υπαλλήλους να σκεφτούν ως να είναι ιδιώτες και είμαι σίγουρος θα το στηρίξουν στο τέλος. Είναι ένα μέτρο αλτρουισμού, που από πολλού έπρεπε να είχε ληφθεί.

Η κρίση του 2013, πιστεύω μας έκανε άλλους ανθρώπους. Ένας εργαζόμενος στην Κυβέρνηση που παίρνει €1.500 τον μήνα και του αποκόπτονται €89,50, δεν νομίζω να το θεωρήσει θέμα ζωής ή θανάτου, αν αυτά τα €89,50 πάνε να βοηθήσουν έναν συμπατριώτη του συνταξιούχο, που παίρνει σύνταξη €700-€800 τον μήνα, ίσως και πιο κάτω. Είναι ένα ανθρωπιστικό μέτρο, που όλοι έχουμε ανάγκη. Θα μας κάνει καλύτερους ανθρώπους.

Βέβαια, δεν αναμένω κανένα κόμμα ή την Κυβέρνηση να το προτείνει. Είναι πέρα από τη σκέψη τους. Τους ξεπερνά η παραγωγή καινοτόμων ιδεών όταν υπάρχει πολιτικό κόστος. Ενώ εδώ τους δίδεται η ευκαιρία να διορθώσουν κάπως τα πράγματα και να προωθήσουν τη φιλαλληλία και την ισοτιμία, κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν, κοιτάζουν αλλού. Ακόμα και το ΕΛΑΜ έτσι σκέφτεται, πλέον. Μετά που έβαλε το χέρι στην κρατική χορηγία, έγινε και αυτό ένα άλλο αστικό κόμμα.

Αυτό, όμως, που ξενίζει ακόμα περισσότερο και που ΚΑΝΕΙΣ δεν το πρόσεξε, είναι ότι η ΣΕΚ και η ΠΕΟ (!) διαπραγματεύτηκαν την άρση των περικοπών για τα μέλη τους στον δημόσιο και ημιδημόσιο τομέα, φορτώνοντας το μεγαλύτερο μέρος των €265 εκατ. στην πλάτη των μελών τους του ιδιωτικού τομέα, δηλ. παίρνουν από τους αδύναμους και δίνουν στους προνομιούχους, οι ίδιες οι συντεχνίες τους!

Αυτό είναι αδιανόητο. Το είπα και στο παρελθόν, το λέω και τώρα, οι ΣΕΚ και ΠΕΟ δεν μπορούν να εκπροσωπούν και «πλούσιους» και «φτωχούς» υπαλλήλους. Δεν μπορεί και του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα ταυτόχρονα. Βλάπτουν τα συμφέροντα των πιο αδυνάμων, όπως καλή ώρα τώρα. Αν χρειάζονται τους υπαλλήλους του κυβερνητικού χώρου, λόγω των εισφορών τους, θα μπορεί το κράτος να τους καλύπτει το κενό, έτσι θα επέλθει μια καλύτερη ισορροπία στην οικονομία και την κοινωνία.

Το θέμα που προέκυψε με την άρση των περικοπών, ας μη γίνει αιτία τσακωμού μεταξύ εργοδοτουμένων στον κυβερνητικό χώρο και εργοδοτών του ιδιωτικού τομέα. Αλλά, ας ανοίξει ένα παράθυρο να δούμε τα πράγματα διαφορετικά, ως δεν τα είδαμε μέχρι σήμερα. Δεν είναι θέμα παράδων, ως θέλουν να το εμφανίσουν κυρίως οι εργοδότες, αλλά ευκαιρία να κάνουμε την Κύπρο καλύτερη. Όπως το βλέπω, είναι θέμα ανθρωπιάς και δικαιοσύνης. Και πιστεύω ότι και οι δημόσιοι υπάλληλοι έτσι θα το δουν, διότι το επίπεδό τους είναι τέτοιο.