Οι πλωτοί κήποι μπορούν να μετατρέψουν την Κύπρο σε επίγειο παράδεισο
Ηνωμένο Βασίλειο 1911: Κατασκευάζεται το πλοίο - μεγαθήριο των 1.140 τόνων και μήκους 80μ. με την ονομασία The SS Corriman.
Αυστραλία 1912: Εγγράφεται στο αυστραλιανό νηολόγιο σαν ατμοπλοϊκό πλοίο μεταφοράς άνθρακα και μετονομάζεται σε SS Ayrfield.
2ος Παγκόσμιος Πόλεμος: Χρησιμοποιείται για να μεταφέρει προμήθειες σε αμερικανικά στρατεύματα στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Οκτώβριος 1972: Συνταξιοδοτείται και μεταφέρεται στο ναυπηγείο του Homebush Bay στο Σίδνεϊ, με σκοπό να καταστραφεί.
Εγκαταλειμμένο εκεί ανάμεσα σε πολλά άλλα σκάφη, το ερωτεύτηκε η φύση μετατρέποντάς το σε ένα δάσος γεμάτο από μαγκρόβια δέντρα και θάμνους.
«Μαγκρόβια» είναι τα τροπικά είδη δέντρων και θάμνων που μπορούν να ζουν σε συνθήκες ανάμειξης αλμυρού και γλυκού νερού, εξελίσσοντας συνδυασμούς ριζικών συστημάτων υδροπονίας και αεροπονίας. Αποτελούν τη βάση ενός πολυσύνθετου διατροφικού συστήματος. Αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ενός δάσους μέσα στο πλοίο και έκτοτε είναι γνωστό ως το «Floating Forest», που αποτελεί μια μεγάλη τουριστική ατραξιόν στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας.
Κυματοθραύστες…
Και όπως πάντα έρχομαι στα δικά μας. Είμαστε μια χώρα κατά βάση τουριστική. Έχουμε πολλές φυσικές ομορφιές, δωρεάν ήλιο, αρχαιότητες, θρησκευτικά μνημεία που ελκύουν το ενδιαφέρον των τουριστών μας. Αυτά φυσικά δεν πρέπει να μας σταματούν από του να θέλουμε να προσθέτουμε και να βελτιώνουμε τις ατραξιόν μας σε κάθε επίπεδο και να σπρώχνουμε περισσότερο κόσμο να μας επισκέπτεται, αλλά κι εμάς να τις απολαμβάνουμε. Νοείται, αύξηση και βελτίωση πάντα εντός των πλαισίων της αειφόρου ανάπτυξης και όχι απλώς χάριν της «ανάπτυξης».
Και έχουμε λοιπόν καμιά 60αριά οριζόντιους κυματοθραύστες σε όλη την ελεύθερη θάλασσά μας σε αποστάσεις 150μ.-200μ. από την ακτογραμμή. Άλλοι οι κάθετοι. Κρίνονται αναγκαίοι έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί η διάβρωση των ακτογραμμών μας που συντελείται με την πάροδο του χρόνου. Φυσικά, βοηθά και τις παραλίες των λουομένων να αποκτήσουν άμμο και τον βυθό λιγότερο βάθος, μικραίνοντας την επικινδυνότητα.
Έτσι θα ποτίζονται
Λέω, λοιπόν, εγώ ο ονειροπόλος: Αφού μπαίνουμε στη διαδικασία να ρίξουμε βράχια μέσα στη θάλασσα δημιουργώντας κυματοθραύστες των 100μ. και βάλε σε μήκος ο καθένας, γιατί δεν τους δίνουμε και κάποια περισσότερη υπόσταση δίνοντάς τους και μερικά μέτρα πλάτος με μια μικρή επιχωμάτωση και δεντροφυτεύοντας τους με βλάστηση που να είναι οικεία στην Κύπρο;
Φανταστείτε το σκηνικό. Σε βάθος 150μ. από την παραλία μέσα στην θάλασσα να υπάρχει μια συστάδα από καμιά εικοσαριά καταπράσινα «νησάκια» με πεύκα, κυπαρίσσια, θάμνους κ.λπ να ξεπροβάλλουν σαν πίνακες ζωγραφικής. Αυτός δεν θα είναι ένας πρωτότυπος τρόπος να ομορφύνουμε ακόμα παραπάνω τη χώρα μας και να το απολαμβάνουμε όλοι; Δεν θα ήταν ένας τρόπος προβολής της χώρας μας; Δεν θα ενισχύαμε με κάποιον τρόπο το φυσικό μας περιβάλλον;
Και τώρα θα μου πείτε, καλά και πώς θα ποτίζονται αυτοί οι κήποι; Μπορώ να σκεφτώ τουλάχιστον δύο. Ο ένας -που είναι και σχετικά μικρού κόστους- είναι να τραβηχτεί ένα υποθαλάσσιο λάστιχο από τη στεριά, να περάσει στις νησίδες και με ένα απλό σύστημα άρδευσης με σταγόνες και ένα χρονοδιακόπτη, θα μπορούσε με λίγες σταγόνες για λίγα λεπτά τη βδομάδα να λύσει το θέμα. Ο δεύτερος είναι να χρησιμοποιείται μια μικρή αντλία αφαλάτωσης σε κάθε συστάδα νησίδων και τέλος.
Αποφασιστικότητα
Δεν αποκλείω στην πορεία του χρόνου η ίδια η φύση να δώσει λύσεις που εμείς βρίσκουμε αδύνατες σήμερα. Υπάρχει κάποιος που μπορεί να αποκλείσει την περίπτωση να αναπτυχθούν υδροβιότοποι; Πιστεύω κανείς! Άλλωστε ποιος υπολόγιζε πως το SS Ayrfield θα μετατρεπόταν σε πλωτό δάσος; Η φύση σκέφτηκε «outside the box» κάνοντας δάσος «inside a box». Όραμα μικρού ρίσκου χρειάζεται και αποφασιστικότητα. Δε σας ζητώ να σκεφτείτε τι έκανε ο Ωνάσης μετατρέποντας τον Σκορπιό από ξερονήσι σε νησί που λες και είναι του Αμαζονίου.
ΑΝΔΡΕΑΣ Α. ΑΝΔΡΕΟΥ
MRICS,
CEO APS Andreou Property Strategy - Chartered Surveyors
