Μετά τις εκλογές, ο ενδιάμεσος χώρος σιώπησε. Τι να πει, άλλωστε. Ήταν ο μεγάλος ηττημένος. Και τα λόγια του ηττημένου είναι ακατανόητα. Άλλωστε, εκείνην τη στιγμή της μεγάλης νίκης ενάντια στη νέα στρατηγική και την πολιτική δημιουργίας πολιτικού κόστους στην Τουρκία, ήρθε ο σουλτάνος και τα ανέτρεψε όλα. Έφερε τα πειρατικά του καράβια και εισέβαλε στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι στιγμές ήταν δύσκολες. Απαραίτητη η ενότητα γύρω από την υπεράσπιση της Κ.Δ. Ο ενδιάμεσος χώρος παρατάχθηκε δίπλα στον ΠτΔ, ενισχύοντάς τον
Ο ΠτΔ, ο Αβέρωφ Νεοφύτου, ο Άντρος Κυπριανού και οι ηγεσίες των κομμάτων ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ είχαν το βλέμμα στραμμένο και ολοκληρωτικά προσηλωμένο προς τη λύση του Κυπριακού. Σαν άστρο λαμπρό τούς οδηγούσε το άστρο της επανένωσης, που στο εσωτερικό του περιέκλειε όλες τις απαιτήσεις του Ακιντζί. Και οι δυο ηγεσίες είχαν αποδεχτεί την εκ περιτροπής προεδρία του νέου συνεταιρισμού, που θα καταργούσε την Κ.Δ. Είχαν αποδεχτεί ότι όλοι οι έποικοι θα παρέμεναν στην Κύπρο, όλοι οι σφετεριστές θα είχαν το δικαίωμα να γίνουν ιδιοκτήτες των περιουσιών μας και όλοι οι Τούρκοι υπήκοοι θα μπορούσαν να έρθουν στην Κύπρο είτε ως φοιτητές είτε ως εποχικοί εργάτες.
Μόνο εμπόδιο στη λύση και την επανένωση ήταν ο Νικόλας Παπαδόπουλος και οι απορριπτικοί ηγέτες του ενδιάμεσου χώρου, που τον στήριζαν. Αλλά και αυτοί κατατροπώθηκαν στις προεδρικές εκλογές. Ο λαός εξέλεξε πανηγυρικά τον Νίκο Αναστασιάδη, δίνοντάς του νωπή εντολή να διαπραγματευτεί τη λύση που προέβαλλαν και υποστήριζαν οι νικητές των εκλογών. Ήταν το κοινό σημείο που τους ένωσε, που παραμέριζε την εθνικόφρονα και την αριστερή ιδεολογία και την αντικαθιστούσε με το «όλα για τη λύση», που θέλουν και οι εταίροι μας.
Μετά τις εκλογές, ο ενδιάμεσος χώρος σιώπησε. Τι να πει, άλλωστε. Ήταν ο μεγάλος ηττημένος. Και τα λόγια του ηττημένου είναι ακατανόητα. Άλλωστε, εκείνην τη στιγμή της μεγάλης νίκης ενάντια στη νέα στρατηγική και την πολιτική δημιουργίας πολιτικού κόστους στην Τουρκία, ήρθε ο σουλτάνος και τα ανέτρεψε όλα.
Έφερε τα πειρατικά του καράβια και εισέβαλε στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι στιγμές ήταν δύσκολες. Απαραίτητη η ενότητα γύρω από την υπεράσπιση της Κ.Δ. Ο ενδιάμεσος χώρος παρατάχθηκε δίπλα στον ΠτΔ, ενισχύοντάς τον.
Αλλά, «πριν αλέκτορα φωνήσαι» και πριν ο σουλτάνος βγάλει τη δεύτερη «navtex» του, άρχισαν τα όργανα. Ο Άντρος βλέπει ότι ο Πρόεδρος αλληθωρίζει και τον καλεί να αποκλιμακώσει την ένταση και να προσέλθει σε συνομιλίες για λύση. Μα, για ποια λύση μιλούν; Για την παράδοση και την πλήρη αποδοχή των τουρκικών όρων; Να τους δώσουμε το αέριο για να σταματήσουν την πειρατεία; Να μας έχουν τα πιστόλια στον κρόταφο και τα κανόνια των πλοίων στα γεωτρύπανα και εμείς να συνομιλούμε για βιώσιμη λύση; Κύριε ελέησον!
Αλλά και ο ΠτΔ δεν πάει πίσω. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δηλώνει πως δεν πρόκειται «να ακολουθήσουμε την πολιτική των αντιποίνων», όταν τον ρωτούν για ΒΕΤΟ στη σύγκληση της διάσκεψης της Βάρνας με την Τουρκία. Θα εγκρίνουμε φαίνεται κι εμείς την αμοιβή στους πειρατές, που διακαώς θέλει να τους προσφέρει η Ε.Ε. Μάλιστα, όπως δείχνουν τα πράγματα, θα βάλουμε κι εμείς τον οβολό μας, θα δώσουμε κι εμείς το κάτι τις για να συμπληρωθεί το ποσό, που η Ε.Ε. θα προσφέρει στους πειρατές και, μάλιστα, χωρίς ούτε ένα τράβηγμα του αυτιού. Είναι αρκετά αυτά που τους είπαν, δηλαδή… μπλα, μπλα μπλα που ο σουλτάνος έβαζε από το ένα κι έβγαζε από το άλλο αφτί του. Στην ουσία, του λένε, «σουλτάνε μας, μη μας παρεξηγείς. Ό,τι θέλεις, θα γίνει».
Αν έμεινε κάτι που ακόμα δεν κάναμε, είναι το δείπνο. Το μεγάλο δείπνο της υποταγής. Να φάνε μαζί ΠτΔ και Ακιντζί. Για να δουν ότι εμείς θέλουμε λύση. Για να μην κλιμακώνουμε την ένταση, έστω δείχνοντας απλώς λίγη αξιοπρέπεια. Τι θα γίνει στο δείπνο; Ο Άντρος ελπίζει να πάψει να αλληθωρίζει ο ΠτΔ. Και ο Ακιντζί και οι στρατηγικοί μας εταίροι αναμένουν από τον ΠτΔ να δείξει την αξιοπιστία του ξανά.
Θέλουν, μεταξύ «τυρού και αχλαδιού» ή καφέ και ουισκιού, να δείξει και πάλι, «για πρώτη φορά», την αποφασιστικότητά του και να δώσει ακόμα ένα δείγμα της προσήλωσής του στη λύση με απαράδεκτες παραχωρήσεις. Για να πειστεί ο «αγαπητός Διονύσης», και οι εραστές της όποιας λύσης, ότι η φουστανέλα ήταν μόνο για τις εκλογές πριν από τα καρναβάλια. Άλλωστε, ο ΠτΔ έχει νωπή λαϊκή εντολή. Ο λαός ενέκρινε την πολιτική του. Τα λόγια των ηττημένων είναι ακατανόητα.
