Οι θέσεις και οι απόψεις των δύο προκριθέντων μετά την εκλογική ετυμηγορία της πρώτης Κυριακής, υποψηφίων της δεύτερης αναμέτρησης, είναι αποκρυσταλωμένες, επί όλων των ζητημάτων. Χωρίς όμως να έχουν αναδείξει την ελπίδα ότι η προσπάθειά τους θα είναι η διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας τώρα και για το μέλλον, που ως χώρα κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να διασφαλιστούν και όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα και βέβαια ο απόλυτος σεβασμός του κοινοτικού κεκτημένου. «Δεν θα ακολουθήσω τους φόβους των απλών πολιτών», όπως λέχθηκε από τον ένα των υποψηφίων στην τελευταία του τηλεοπτική συζήτηση. Και εξήγγελλε ότι «θα κατευθύνω τους απλούς πολίτες», ενώ ο ανθυποψήφιός του επιμένει ότι θα συνεχίσει την ίδια όπως πριν πορεία.

Μια δημόσια συζήτηση των δύο ανθυποψηφίων, όπως παρουσιάστηκε τηλεοπτικά, η οποία δεν πρόσφερε στον απλό πολίτη την αναγκαία ελπίδα ότι ο τόπος και οι πολίτες του θα επιτύχουν με τον οποιοδήποτε από τους δύο ως νέο Πρόεδρο, να απαλλαγούν από και να ανατρέψουν τη μεθοδευμένη από χρόνια τουρκική επεκτατικότητα. Ο απλός πολίτης πρώτιστα ανέμενε να ακούσει, πώς ο νέος Πρόεδρος θα διασφαλίσει την ύπαρξη και το μέλλον της κρατικής υπόστασης της χώρας του. Πώς θα διασφαλίσει μια λύση που πρέπει να είναι δικαία, λειτουργική και βιώσιμη και να υπερκαλύπτει την έννοια «απελευθέρωση», το «δεν ξεχνώ» και ότι «τα σύνορά μας είναι στην Κερύνεια».

Η πορεία για 43 και πλέον έτη του Κυπριακού αφέθηκε εσφαλμένα από πλευράς του κυρίαρχου λαού να είναι δικαίωμα χειρισμού των ηγεσιών των πολιτικών κομμάτων όπως διαδοχικά ανέδειξαν τους Προέδρους της Δημοκρατίας. Τούτο συντέλεσε στο να υποχωρήσουμε σε θέσεις αρχής και να ανεχθούμε την τουρκοποίηση της κατεχόμενης γης, με επιστέγασμα μάλιστα το να χαθεί η αγωνιστική διάθεση και διεκδικητική παρουσία του ίδιου του λαού.

Οι χαμένοι των εκλογών φαίνεται ότι μέσα από την εκλογική ήττα, για τρίτη συνεχή διεκδίκηση, κατανόησαν ότι δεν είναι εύκολο να «μπολιάσουν» με τις απόψεις τους, την πολιτική του όποιου νέου Πρόεδρου με το να επιτύχουν διαβεβαιώσεις ή πρόχειρες της τελευταίας στιγμής συμφωνίες για «συγκυβέρνηση». Το εάν όσοι ψήφισαν τον κοινό υποψήφιό τους τελικά θα ψηφίσουν λευκό, δεν μπορεί να προκαθοριστεί με βεβαιότητα. Όμως η πολιτική αυτή απόφαση με τις αγεφύρωτες, με τους δύο τελικούς διεκδικητές της Προεδρίας διαφορές, διαμορφώνει μια προοπτική για μιαν από κοινού από τώρα και στο εξής στρατηγική, τουλάχιστον στο μεγάλο πρόβλημα που είναι η δικαία επίλυση του Κυπριακού. Μια τέτοια συλλογική αντιμετώπιση και στάση, δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Ας γίνει μάθημα ότι προέχει η σωτηρία του τόπου και του λαού από την τουρκική βουλιμία, γιατί τούτο εάν επιτευχθεί θα έχουν τότε και μόνο σημασία, ο υποθαλάσσιος πλούτος, η οικονομία και οι θέσεις εξουσίας.

ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος