Τα γεγονότα που σημάδευσαν τη λειτουργία της Νομικής Υπηρεσίας από την ανάληψη της θέσεως του νυν Γενικού Εισαγγελέα μέχρι σήμερα παρουσίασαν τέτοια φαινόμενα και προβλήματα, που κινδυνεύει η υπηρεσία και ο ίδιος να περιπέσουν σε ανυποληψία. Ο θεσμός του Γ.Ε. από το 1960, που δημιουργήθηκε η Δημοκρατία, ήταν σχετικά σεβαστός έστω και αν δεν ήταν τέλειος. Οι κάτοχοι του αξιώματος ήταν πρόσωπα τα οποία με την παρουσία τους και την εργασία τους διατηρούσαν το γόητρο που συνεπαγόταν το αξίωμα. Είναι βέβαιο ότι ούτε οι προηγούμενοι Γ.Ε. δεν ήταν αλάνθαστοι

Στα πρώτα χρόνια της Δημοκρατίας η εκτελεστική εξουσία επενέβαινε προκλητικά στο έργο του Γ.Ε. και απαιτούσε ικανοποίηση των αιτημάτων της είτε ορθά είτε λανθασμένα. Με τα χρόνια, όσο απελευθερωνόταν ο Γ.Ε. από την επιρροή της εκτελεστικής εξουσίας, τόσο ανέβαινε το γόητρό της. Οι επιλογές των κατόχων της θέσεως γινόντουσαν με λανθασμένα κριτήρια, παραγνωρίζοντας τη δύναμη και τις εξουσίες της θέσεως, ιδίως όπως υποστηριζόταν από την Νομολογία, που εσφαλμένα έκρινε ότι ο Γ.Ε. είναι ανεξέλεγκτος και μη υπόλογος στα Δικαστήρια. Ο Θεσμός ήταν μια προσπάθεια αντιγραφής του αντίστοιχου θεσμού στην Αγγλία. Αυτό όμως ήταν ένα σοβαρό λάθος, διότι ο Γ.Ε. στην Αγγλία είναι μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου και υπόλογος στη Βουλή. Σπάνια δε ασκούσε το δικαίωμα της διακοπής ιδιωτικών ποινικών διώξεων, διότι θεωρούνταν ότι ήσαν αναγκαία προστασία των ιδιωτών έναντι της εξουσίας.

Σε μια δε περίπτωση, στην περιβόητη υπόθεση Campbell (1924), η διακοπή της ποινικής διώξεως υπό του τότε Γ.Ε., Sir Patrick Hastings, οδήγησε στην πτώση της κυβερνήσεως διά της καταψηφίσεως αυτής υπό της Βουλής, διότι επικράτησε η εντύπωση ότι αυτή η διακοπή έλαβεν χώραν για λόγους πολιτικούς και καθ’ υπόδειξιν του Πρωθυπουργού. Στην Κύπρο υιοθετήθηκε ο Αγγλικός Θεσμός, όπως είπα, χωρίς όμως να ληφθούν υπόψη οι σοβαρές διαφορετικότητες που υπήρχαν μεταξύ των δυο.

Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε στην "Σημερινή της Κυριακής" που κυκλοφορεί στα περίπτερα.