Η σοφία ενός ανθρώπου -και στην προκειμένη περίπτωση ενός λαού- ξεκινάει από τη γνώση του εαυτού του. Είναι καλό να προοδεύουμε ως λαός, ως τόπος, ως κοινωνία, ως οικονομία, ως πολιτισμός· ωστόσο είναι ακόμη πιο συνετό και φρόνιμο να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας, τις αδυναμίες, τα ελαττώματα και τις παραλείψεις μας ως μονάδες, αλλά και γενικότερα ως σύνολο. Αποτέλεσμα της αυτογνωσίας είναι η συνεχής βελτίωση και πρόοδος.

Για να επιλύσουμε τα προβλήματά μας ως λαός, θα πρέπει πρώτιστα να τα αναγνωρίσουμε και μετέπειτα να διερευνήσουμε και να εξετάσουμε τις ρίζες και τις πραγματικές πηγές των προβλημάτων αυτών.

Ας αρχίσουμε με μια πρόσφατη ιστορική αναδρομή. Το βρετανικό δόγμα του «Διαίρει και Βασίλευε» ρίζωσε για τα καλά στο νησί μας. Σε όλα τα επίπεδα, καθώς και σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του τόπου, υπήρχε έντονο το διαχωριστικό στοιχείο. Η ανωμαλία αυτή είχε ως αποτέλεσμα οι προηγούμενες γενεές να βιώσουν περιόδους κακουχιών μέσα από πολέμους, κατοχές, ιστορικές φάσεις αναταράξεων και συγκρούσεων και απελευθερωτικούς αγώνες. Οι πρόγονοι, αλλά και οι ίδιοι οι γονείς μας έζησαν υπό άθλιες συνθήκες και απάνθρωπες καταστάσεις.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΖΟΒΙΔΗΣ
Αντιπρόεδρος Νεολαίας Κινήματος Αλληλεγγύης

Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε στην "Σημερινή της Κυριακής" που κυκλοφορεί στα περίπτερα.