Ένα μη ευκαταφρόνητο ποσοστό της κοινής γνώμης, καθώς και προσωπικότητες απ' όλο το φάσμα της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής ολοένα και περισσότερο εκφράζουν σοβαρές επιφυλάξεις για τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία όπως συζητείται. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο που η ρητορική του Προέδρου Αναστασιάδη έχει διαφοροποιηθεί δραστικά τους τελευταίους μήνες, καθώς υιοθέτησε τη θέση ότι ενώ θα εργασθεί σκληρά για μια διευθέτηση του Κυπριακού, δεν θα αποδεχθεί λύση που θα οδηγεί σε κατάρρευση.

Από την άλλη ο υποψήφιος Πρόεδρος Σταύρος Μαλάς δήλωσε πριν από λίγες ημέρες ότι στο Κραν Μοντανά χάθηκε μια ιστορική ευκαιρία. Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος για σοβαρή επιδείνωση του status quo από μια κακή διευθέτηση. Παρά ταύτα ένα μεγάλο μέρος του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ παραμένουν προσκολλημένοι στη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία όπως έχει διαμορφωθεί τους τελευταίους μήνες. Στο πλαίσιο αυτό θεωρούν ότι εκ των πραγμάτων τα συνιστώντα κράτη και η εκ περιτροπής Προεδρία είναι απαραίτητα στοιχεία της λύσης. Είναι προφανές ότι υπάρχει μια υποτίμηση διαφόρων δεδομένων όπως:

(1) συνήθως κράτη που το πολιτειακό τους σύστημα στηρίζεται αποκλειστικά σε εθνοκοινοτικούς πυλώνες, δεν έχουν ευοίωνο μέλλον,

(2) η υποτίμηση του ρόλου της Τουρκίας,

ΑΝΔΡΕΑΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ
Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας και
Πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων του
Πανεπιστημίου Λευκωσίας

Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε στην "Σημερινή της Κυριακής" που κυκλοφορεί στα περίπτερα.