Το καθεστώς σεβασμού της θρησκευτικής ελευθερίας στη Θράκη εδράζεται στη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923, στη μακροβιότερη δηλαδή διεθνή Συνθήκη, την οποία σεβάστηκε απόλυτα τόσο ο Ελευθέριος Βενιζέλος όσο και ο Κεμάλ Ατατούρκ, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Η έξυπνη ιδιαιτερότητα αυτής της Συνθήκης έγκειται στο γεγονός ότι υιοθετεί ένα ιδιότυπο μοντέλο της Σαρία, που δεν έχει όμως καμία σχέση με το ακραίο πρότυπο άλλων ισλαμικών χωρών. Επί της ουσίας αποδέχεται στη Θράκη τον ρόλο του Μουφτή, όχι μόνο ως θρησκευτικού αρχηγού, αλλά και ως Καδή, δηλαδή δικαστή οικογενειακού και κληρονομικού δικαίου, άρα και ως δημόσιας Αρχής που, σύμφωνα με το ελληνικό θεσμικό πλαίσιο, διορίζεται από το κράτος.

Οι αποφάσεις ωστόσο του Μουφτή ως δικαστή δεν πρέπει να έρχονται σε αντίθεση με το Ελληνικό Σύνταγμα και τους νόμους, ούτε με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Αυτός ο συνδυασμός μέχρι σήμερα, παρά κάποιες περιορισμένες εξαιρέσεις, συνέβαλε, πρώτον στο να εμπεδώνεται το αίσθημα θρησκευτικής ελευθερίας των μουσουλμάνων εντός μιας δυτικής χώρας που έμπρακτα σέβεται τη θρησκευτική τους παράδοση. Δεύτερον, λειτούργησε παιδευτικά προς τους ίδιους προσαρμόζοντάς τους στα σύγχρονα ευρωπαϊκά πρότυπα, μια που καμία απόφαση του Μουφτή δεν μπορεί να πάει κόντρα σε αυτά. Έτσι οι φιλήσυχοι μουσουλμάνοι της Θράκης μετεξελίχθηκαν σε σύγχρονους Ευρωπαίους πολίτες, που για κανένα ακραίο ισλαμισμό ή θρησκευτικό φανατισμό δεν θα ήθελαν να διαταράξουν την ποιότητα της ζωής τους εντασσόμενοι σε εξτρεμιστικά κινήματα τύπου ISIS, παρότι ίσως αποτέλεσε στόχο η στρατολόγησή τους σε αυτά.

ΔΡ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΣΤ. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ
Επισκέπτης Καθηγητής Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου,
πρ. Υπουργός & τ. βουλευτής Ροδόπης,
Εφημερίδα «Παρόν» της Κυριακής, 19 Νοεμβρίου 2017

Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε στην "Σημερινή της Κυριακής" που κυκλοφορεί στα περίπτερα.