Πριν από πέντε χρόνια, οι Προεδρικές αποδείχθηκαν εκλογές ενός γύρου. Ο Νίκος Αναστασιάδης από την πρώτη Κυριακή ήταν κιόλας Πρόεδρος εν αναμονή. Αν και εκπροσωπούσε το βαθύ κατεστημένο και την παλιά γενιά πολιτικών, οι πολίτες πίστεψαν ότι θα ήταν αυτός που θα έσωζε την οικονομία από την ολοκληρωτική καταστροφή, θα ξήλωνε το σάπιο σύστημα που μας οδήγησε στο Μαρί και θα κυβερνούσε όπως δεσμεύτηκε. Σαν ώριμος από καιρό. Πέντε χρόνια μετά, ο απολογισμός της κυβέρνησης Αναστασιάδη είναι ελλειμματικός. Πολύ-πολύ γρήγορα οι δεσμεύσεις του Νίκου Αναστασιάδη αποδείχθηκαν φούμαρα και ο ίδιος τράπηκε σε άτακτη φυγή όταν του έβαλαν «το πιστόλι στον κρόταφο».

Η διακυβέρνησή του χαρακτηρίστηκε από τη σκληρή μονόπλευρη λιτότητα, την οικονομική ασφυξία της μεσαίας τάξης, τη φτωχοποίηση ευάλωτων ομάδων, την κοινωνική αδιαφορία, την παλαιοκομματική ανακύκλωση, την κουμπαροκρατία, τα σκάνδαλα και τη διαφθορά. Το έργο που έγινε, όπως για παράδειγμα η εφαρμογή του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος και το χρονοδιάγραμμα για το ΓεΣΥ, δεν είναι αρκετό για να κρύψει τη μεγάλη εικόνα μιας αποτυχημένης πενταετίας. Μιας πενταετίας κατά την οποία ο Νίκος Αναστασιάδης είχε την (επίσημη ή ανεπίσημη) υποστήριξη της ηγεσίας του ΔΗΚΟ και της Αλληλεγγύης στην εφαρμογή του μνημονίου αλλά και την υποστήριξη της ηγεσίας του ΑΚΕΛ στο Κυπριακό.

Πέντε χρόνια μετά την εκλογή Αναστασιάδη, είναι ξεκάθαρο ότι χάθηκε μια ευκαιρία. Μια μεγάλη ευκαιρία για να ξεριζωθεί το παλαιοκομματικό κατεστημένο, που μας οδήγησε στην οικονομική καταστροφή και στην κοινωνική εξαθλίωση, να προχωρήσουν οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις και να μπει ο τόπος σε μια σωστή προοπτική. Χάθηκαν ακόμα πέντε χρόνια όπως θα χαθούν και άλλα πέντε αν συνεχίσουμε με την ίδια παλαιοκομματική συνταγή. Σε λίγους μήνες θα έχουμε ξανά μια τελευταία ίσως ευκαιρία για να διορθώσουμε τα πράγματα. Να αλλάξουμε την προοπτική του τόπου και να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος με σωστές δομές, σωστό σύστημα Υγείας, γρήγορες και αποτελεσματικές υπηρεσίες, αποδοτική παιδεία και ανταποδοτικό φορολογικό σύστημα.

Οι πολίτες έχουν μπροστά τους πέντε βασικούς υποψηφίους, που στην ουσία εκπροσωπούν δύο βασικές πολιτικές αντιλήψεις. Εκπροσωπούν το παλιό και το νέο. Οι πολίτες έχουν ενώπιόν τους έναν Πρόεδρο μιας αποτυχημένης διακυβέρνησης, που ζητά δεύτερη θητεία γιατί απέτυχε στην πρώτη, έχουν μπροστά τους τη δεύτερη επιλογή του ΑΚΕΛ που μετά το φιάσκο Σπανού ξανακατέβασε Μαλά για να εκλέξει Αναστασιάδη, έχουν τον Νικόλα που πολιτεύεται σαν ταύρος σε υαλοπωλείο και προσπαθεί να καλύψει το κενό απειρίας του με ατάκες και γκάφες αλλά και έναν ακροδεξιό υποψήφιο που ζητά ψήφο διαμαρτυρίας, προτείνοντας απολύτως τίποτα.

Απέναντι σε όλους αυτούς, που με τον άλφα ή βήτα τρόπο στηρίζουν το αποτυχημένο μοντέλο της κομματοκρατίας, στέκεται η υποψηφιότητα του Γιώργου Λιλλήκα. Η μόνη πραγματική υποψηφιότητα που έχει τις ικανότητες, την εμπειρία και το σχέδιο για να κυβερνήσει τη χώρα, έχει τη δύναμη να συγκρουστεί με το κατεστημένο και έχει το όραμα για μια νέα Κύπρο. Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα του Γενάρη. Αυτό θα κριθεί στις επόμενες εκλογές και θα κρίνει πολλά για τις επόμενες γενιές. Αυτή είναι η ουσία: πέντε υποψήφιοι, δύο πολιτικές, μια ευκαιρία.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΙΕΖΕΚΙΗΛ
Μέλος του Κεντρικού Εκλογικού Επιτελείου του
υποψηφίου Προέδρου της Δημοκρατίας Γιώργου Λιλλήκα