Παραμερίζοντας υποσχέσεις, δεσμεύσεις και μη αποδεχόμενη υποχωρήσεις και απαράδεκτους συμβιβασμούς η Κερύνεια, οργανώνει βραδιές ποίησης συνδυασμένες με μουσικό ταξίδι, θυμάται τις πικρές μέρες, τα όσα υπέστησαν οι εγκλωβισμένοι του ξενοδοχείου «Dome» του Κατσελλή κατά την περίοδο της τουρκικής στρατιωτικής παράνομης εισβολής, τα Χριστούγεννα της Κερύνειας των εγκλωβισμένων και του σήμερα.
Ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύει το Δημαρχείο Κερύνειας στον προσωρινό του χώρο, τους Κερυνειώτες καλλιτέχνες με τα ξυλόγλυπτα, τις πήλινες κατασκευές, την αγιογραφία και ζωγραφική, τα ψηφιδωτά, τις φωτογραφίες, τα κεντήματα ως πολιτιστική δημιουργία και μνήμη. Μια συνεχής δράση, δημιουργία και συναπάντημα όπου πρυτανεύει η ελπίδα και η άσβεστη και έντονη επιθυμία της επιστροφής αντί της συνεχούς πολιτικής και κομματικής αντιπαράθεσης.
«Καράβι που σε φύλαξε το κύμα
στον κόλπο πολυφίλητου νησιού,
μήνυμα αρχαίο του κόσμου των Κυκλάδων!
Αναδύεται ακόμη άρωμα διονυσιακού
από τους άθικτους κρατήρες τ’ αμπαριού σου,
στα βάθη του ωκεανού.
Οι ναύτες σου, που δεν κοιμήθηκαν
αιώνες τώρα, βγαίνουν τα βράδια
με τ’ άστρα, την πανσέληνο
Και σεργιανάνε στα σοκάκια της Κερύνειας.
Κάθονται κάτω στο λιμάνι,
πίνουν κρασί, μιλάνε Ελληνικά,
γελάνε κι αστειεύονται με το φεγγάρι,
σαν να μην έχει μεσολαβήσει τίποτε από τότε,
αίμα, φωτιά, μαχαίρι, αφανισμός,
σαν να’ ναι όλα, όπως ήταν χρόνια πριν...».
(Νίκου Κρανιδιώτη, «Η κοιλάδα του Ήλιου», 1993).
Όλα αυτά οδήγησαν στο να ξεκινήσει η προσπάθεια συγκέντρωσης, πανευρωπαϊκά, υπογραφών πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για υποβολή προς την Επιτροπή και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της αξίωσης για το δικαίωμα επιστροφής και τον πλήρη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η διεκδίκηση των δίκαιων και των δικαιωμάτων συνεχίζεται, έστω και εάν δεν τυγχάνει προβολής, έστω και εάν ο απόηχος της κομματικής αντιπαράθεσης καλά κρατεί και επιβεβαιώνει τη διχόνοια.
Όμως, θα ήταν παράλειψη να μη συνδυαστεί αυτή η πολιτιστική προσπάθεια του Δήμου Κερύνειας με την πολιτιστική βραδιά του Δήμου Έγκωμης με δύο εξαίρετες χορωδίες, την μαντολινάτα - χορωδία των Χανίων Κρήτης και τη Δημοτική Χορωδία Έγκωμης. Το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας, που ενώνει τα δύο νησιά και περιβάλλει και το βουνό του Πενταδακτύλου, το ακρωτήρι του Αποστόλου Ανδρέα, τα νερά της Αμμοχώστου και τον κόλπο της Μόρφου.
Δεν πρόσφεραν μόνον ένα εξαίρετο μουσικό συναπάντημα, δεν συνέβαλαν μόνο στην πνευματική καλλιέργεια, αλλά κυρίως φρόντισαν να μας υπενθυμίσουν τραγούδια όπως «Των αθανάτων» του Ευαγόρα Παλληκαρίδη και το «Καρτερούμεν» του Δημήτρη Λιπέρτη (μουσική του αείμνηστου Δημήτρη Λάγιου). Το τελευταίο, μάλιστα, επαναλήφθηκε με τη συμμετοχή όλου του ακροατηρίου! Μνήμες που αναταράζουν τα βολεμένα μυαλά. Μνήμες που δεν μας αφήνουνε να ξεχάσουμε πόσο αλύτρωτη και αδικημένη είναι η κατεχόμενη γη μας.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος
