«Φθάσαμε ή όχι κοντά σε λύση στο Κραν Μοντανά;». Ήταν ο τίτλος μεσημεριανής τηλεοπτικής εκπομπής, κατά τη συζήτηση του Κυπριακού, σε πάνελ τη βδομάδα που πέρασε. Εύστοχος τίτλος, καταλήγει με ερωτηματικό, πρόκειται για ερώτηση που διατυπώνεται έντονα στην κοινωνία.
Η τοποθέτηση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ ότι «φθάσαμε πολύ κοντά αλλά δεν υπήρχε πολιτική βούληση» αμφισβητείται από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, αλλά υιοθετείται πλήρως από το ΑΚΕΛ, και χρησιμοποιείται μάλιστα και ως επιχείρημα εναντίον του νυν Προέδρου.
Είτε έτσι είναι είτε αλλιώς, αποτελεί γεγονός ότι το ερώτημα που διατυπώνεται πιο έντονα απ' όλα είναι «ποιο είναι το πραγματικό σημείο όπου έφθασαν οι συγκλίσεις και σε ποιο σημείο πάγωσαν οι διαπραγματεύσεις»; Όπως και το «τι έχει στην πραγματικότητα συμφωνήσει ή προτείνει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στα διάφορα κεφάλαια διαπραγμάτευσης όλα αυτά τα χρόνια που διαχειρίζεται το Κυπριακό;».
Τα πιο πάνω ερωτήματα μένουν αναπάντητα, διότι ο μόνος που μπορεί να τα απαντήσει είναι ο ίδιος ο κ. Αναστασιάδης. Δυστυχώς, σε αυτά τα ερωτήματα επιλέγει τη σιωπή και επιμένει στη μυστική διπλωματία.
Βρισκόμαστε 2 μήνες μετά το Κραν Μοντανά, όλοι συμφωνούν ότι το Κυπριακό μπήκε στο ψυγείο και δεν καταλογίστηκαν ευθύνες στην Τουρκία από τα Η.Ε., αλλά ουδείς ξέρει με απόλυτη ακρίβεια τι συνέβη τελικά.
Άλλη ερμηνεία δίνει το Προεδρικό, άλλη ερμηνεία δίνουμε εμείς στον χώρο της αντιπολίτευσης, άλλη ερμηνεία δίνει το μέχρι πρότινος συμπολιτευόμενο στο Κυπριακό ΑΚΕΛ, άλλη ερμηνεία δίνει η τουρκική πλευρά, και άλλη ερμηνεία δίνουν τα Ηνωμένα Έθνη.
Οι προτάσεις που κατέθεσε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στο Κραν Μοντανά (και τις οποίες είπε ότι απέσυρε, αλλά ακολούθως δήλωσε έτοιμος να συνεχίσει τη διαπραγμάτευση από εκεί που έμεινε!), μόλις πριν από λίγες ημέρες δόθηκαν στα κόμματα, στο πλαίσιο της τελευταίας συνεδρίας του Εθνικού Συμβουλίου.
Ένα από τα πιο σημαντικά έγγραφα, όμως, το τρίπτυχο συγκλίσεων - αποκλίσεων, απουσιάζει και πάλι.
Ο λαός πρέπει να γνωρίζει με πάσα λεπτομέρεια και ξεκάθαρα πριν πάει στην κάλπη των Προεδρικών Εκλογών, όχι μόνο ποιες είναι οι υποσχέσεις Αναστασιάδη για τη διαχείριση του «αύριο» στο Κυπριακό, αλλά κυρίως τι έπραξε, και τι συμφώνησε ήδη σε όλα τα διαπραγματευτικά κεφάλαια, πέραν των διεθνών πτυχών του προβλήματος.
Παραθέτω ένα απλό παράδειγμα: Δεν μπορεί να μιλά για λύση «ευρωπαϊκή», λύση που θα σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, και παράλληλα να έχει προτείνει ο ίδιος να παραχωρηθούν περιουσίες προσφύγων στους παράνομους χρήστες, αποδεχόμενος τον διαχωρισμό του δικαιώματος ιδιοκτησίας από το δικαίωμα χρήσης.
Όταν ζητά κάποιος την ψήφο των πολιτών για να κυβερνήσει για πρώτη φορά, πρέπει να είναι «διάφανος» μπροστά τους, καταθέτοντας ξεκάθαρες προτάσεις.
Αυτό ακριβώς έκαναν ο Νικόλας Παπαδόπουλος και οι δυνάμεις της Αλλαγής, παρουσιάζοντας τη Νέα Στρατηγική για την Κυπριακή Δημοκρατία και τη λύση του Κυπριακού. Ξεκάθαρες κουβέντες και σωρεία από προτάσεις.
Όταν όμως ζητά κάποιος την ψήφο των πολιτών για να συνεχίσει το έργο του, πρέπει το παραχθέν «έργο» του να είναι ξεκάθαρο σε όλους.
Ούτε «φτιασιδωμένο», ούτε κρυφό, ούτε μυστικό.
Για να κριθεί από τους πολίτες όπως πρέπει, χωρίς να «αδικηθεί» ο δημιουργός του.
Αλλά και για να μην πέσουν και πάλι θύματα εμπαιγμού οι πολίτες, αφού θα έχουν «απομακρυνθεί από το ταμείο», όπως έπαθαν το 2013, όταν ο Νίκος Αναστασιάδης δεσμευόταν προεκλογικά ότι θα αποσύρει τις συγκλίσεις Χριστόφια - Ταλάτ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΕΛΙΝΟΠΟΥΛΟΣ
Εκπρόσωπος Τύπου Κινήματος Αλληλεγγύη,
Διευθυντής Γραφείου Προέδρου
