Πρωτίστως θέμα πολιτικών αποφάσεων η διαχείριση των τ/κ περιουσιών

Mε αφορμή τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας με τις καταγγελίες για τη σκανδαλώδη εκμετάλλευση των τουρκοκυπριακών περιουσιών, τίθεται επιτακτικά το ερώτημα: Ποιοι είναι οι δικαιούχοι για προσωρινή παραχώρηση τ/κ περιουσίας στις ελεύθερες περιοχές και με ποια κριτήρια και με ποιους όρους έγινε και συνεχίζει να γίνεται η κατανομή;

Κατά την άποψή μου, η ορθή αντιμετώπιση του θέματος θα ήταν εξαρχής να καθοριστεί ότι οι τ/κ περιουσίες θα δοθούν στους πρόσφυγες για προσωρινή εκμετάλλευση, σε συσχετισμό αναλογίας της αξίας της περιουσίας που έχει ο καθένας στα κατεχόμενα σύμφωνα με τα στοιχεία του Κτηματολογίου. Εφόσον δεν καθορίσαμε τους δικαιούχους και δεν εφαρμόσαμε δίκαια, διαφανή και τεκμηριωμένα κριτήρια για την κατανομή, τότε δεν πρέπει να μιλούμε για κατανομή αλλά για αρπαγή και σκανδαλώδη διασπάθιση των τ/κ περιουσιών.

Επειδή δεν θέλω να μακρηγορήσω, δεν θα αναφερθώ στις σοβαρές επακόλουθες επιπτώσεις σε ό,τι αφορά τη λύση του Κυπριακού και κυριότερον στην ψυχολογία του Κύπριου πολίτη, που βλέπει αυτό το ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ της πατρίδας του και αντιλαμβάνεται ότι με τέτοιους χειρισμούς δεν υπάρχει καμιά ελπίδα σωτηρίας.

Τελευταία ακούαμε συχνά το σλόγκαν «43 χρόνια είναι αρκετά», χωρίς να μας εξηγούν για ποιο πράγμα είναι αρκετά. Το πρώτο που έρχεται στη σκέψη μου αυτήν την ώρα είναι ότι, «43 χρόνια αρπαγής και διασπάθισης των τ/κ περιουσιών είναι πάρα πάρα πολλά». Πρέπει, επιτέλους, αυτό το «κράτος» να καθορίσει πρώτα ποιοι είναι οι δικαιούχοι για προσωρινή παραχώρηση τ/κ περιουσίας, με ποια κριτήρια και με ποιους όρους θα γίνει η κατανομή και να προχωρήσει άμεσα στη διόρθωση των καταχρήσεων όπου τόσοι και τόσοι μη δικαιούχοι και δικαιούχοι θησαυρίζουν εις βάρος της πατρίδας και των προσφύγων.

Ακούσαμε ότι σε 100 περιπτώσεις περίπου έγινε επανάκτηση της τ/κ περιουσίας και ότι διερευνώνται και άλλες. Αφού δεν εφαρμόζονται δίκαια και διαφανή κριτήρια για την κατανομή, γιατί περιορίζουμε τους λανθασμένους/καταστροφικούς χειρισμούς σε αριθμούς, τη στιγμή που ολόκληρο το σύστημα διαχείρισης είναι λανθασμένο;

Εύλογα τίθεται το ερώτημα, σε αυτές τις περιπτώσεις που επανακτήθηκε η τ/κ περιουσία, έχει γίνει νέα κατανομή και με ποια κριτήρια; Γιατί μας δίδετε την ευκαιρία να υποψιαζόμαστε ότι υπό την κάλυψή του διορθώνουμε τις παρατυπίες, παίρνουμε τις τ/κ περιουσίες από τους «μεν» για να τις δώσουμε στους «δε» χωρίς διαφανείς διαδικασίες και κριτήρια; Όταν αλλάξει η εξουσία θα επαναληφθούν τα ίδια; Γιατί μας δίδετε την ευκαιρία να καταλήγουμε στο σύνηθες συμπέρασμα ότι όλα αυτά γίνονται για την εξυπηρέτηση κομματικών και άλλων ημετέρων, παραπλανώντας ταυτόχρονα τον λαό ότι διορθώνουμε τα κακώς έχοντα;

Γιατί δεν ζητά η Βουλή εξηγήσεις για τη διαχείριση, γιατί δεν ζητείται ονομαστικός κατάλογος με την αξία της τ/κ περιουσίας που κατέχει ο καθένας και με ποια κριτήρια τού αποδόθηκε η περιουσία αυτή;

Ακούσαμε για λειτουργούς των οποίων οι πράξεις βρίσκονται υπό παρακολούθηση. Μήπως επικρατεί και εδώ το φαινόμενο κατάχρησης της εξουσίας που παρέχεται στο αξίωμά τους για την εξασφάλιση προσωπικών συμφερόντων με αντάλλαγμα την ευνοϊκή ή/και καταχρηστική διαχείριση; Ακούσαμε για παιδί Λειτουργού που βρέθηκε να κατέχει εκατοντάδες στρέμματα τ/κ περιουσίας.

Ακούσαμε για πλαστά έγγραφα ενοικιάσεως τ/κ περιουσιών, όπου εμπλέκονται πάνω από το 20% των δικηγόρων. Ακούσαμε για μεγαλοεπιχειρηματίες που τους δόθηκε μεγάλη έκταση τ/κ γης για να την καθαρίζουν και να την προστατεύουν από πυρκαγιές. Ακούσαμε (άκουσον, άκουσον) ότι στην επαρχία Πάφου, πάνω από το 50% των τ/κ περιουσιών ήταν ενοικιασμένες σε Ε/κ πριν από την εισβολή.

Ακούσαμε ότι εφόσον καταβάλλεται το ενοίκιο για τις τ/κ περιουσίες, δεν υπάρχει πρόβλημα διότι έτσι ενισχύεται το ταμείο του «κράτους». Ακούσαμε ότι ο Δήμαρχος Πάφου δεν είναι ο Διαχειριστής των τ/κ περιουσιών και, ως εκ τούτου, δεν πρέπει να προβαίνει σε λαϊκισμούς με καταγγελίες για δήθεν κακοδιαχείριση των τ/κ περιουσιών. Ακούσαμε ότι η διαχείριση τ/κ περιουσιών είναι διοικητική πράξη και η Αστυνομία δεν έχει αρμοδιότητα να διερευνήσει τις καταγγελίες του Δημάρχου Πάφου.

Όπως ανέφερα και στις εισηγήσεις της επιστολής μου προς την πολιτική και εκκλησιαστική ηγεσία με ημερομηνία 27.06.2016, για να στηρίξουμε την πατρίδα μας πρέπει να δημιουργήσουμε «Ασπίδα Προστασίας» με πρώτιστο στόχο την εξουδετέρωση του δικτυωμένου τερατουργήματος που καταστρέφει σαν σαράκι την πατρίδα μας από την Ανεξαρτησία της μέχρι σήμερα. Σε αυτόν τον αγώνα ο κάθε Κύπριος πολίτης έχει Χρέος και Υποχρέωση έναντι της πατρίδας, έναντι της παρακαταθήκης των προγόνων και του μέλλοντος των απογόνων μας να φέρει στην επιφάνεια όλα τα κακώς έχοντα και να απαιτήσει την άμεση διόρθωση και παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων. Δεν υπάρχουν περιθώρια για περαιτέρω αδράνεια.

Σε αυτήν τη μικρή και αξιολάτρευτη πατρίδα μας, ο μόνος τρόπος επιβίωσης, ιδιαίτερα με τους σημερινούς κινδύνους, είναι η ενότητα στον κοινό αγώνα για τη στήριξή της. Για να υπάρξει η ενότητα πρέπει πρώτα να υπάρξει η δικαιοσύνη και να επικρατήσουν οι αρχές και οι αξίες. Δυστυχώς, όμως, από την Ανεξαρτησία της πατρίδας μας μέχρι σήμερα οι έννοιες αυτές έχουν παραγνωρισθεί παντελώς απ' όλους τους φορείς και οδηγούμεθα με μαθηματική ακρίβεια στην αφάνεια.

Ποιος θα ενδιαφερθεί, για ποιαν «πατρίδα», όταν καθημερινά βιώνει τον εξευτελισμό, την αδικία, την ευνοιοκρατία, το ρουσφέτι, το μέσο και όταν βλέπει καθημερινά τα πισώπλατα μαχαιρώματα που δέχεται η πατρίδα μας από τους «συμπατριώτες και συναγωνιστές μας», με την καταστροφική διαχείριση και με κάθε είδους καταχρήσεις και ατασθαλίες;