Γι' ακόμα μια φορά, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ενήργησε ως μέγας τακτικιστής, χωρίς συγκεκριμένη, μακράς πνοής στρατηγική, χωρίς ξεκάθαρους στόχους και χωρίς να έχει ετοιμάσει ένα σχέδιο Β’ ανάσχεσης και αντιμετώπισης της Τουρκίας και της στοχοθεσίας της. Ενήργησε ως προεκλογικός φουστανελάς για ικανοποίηση της εκλογικής πλέμπας

Η εξωτερική πολιτική είναι κομβικό σημείο στην εσωτερική διακυβέρνηση και στις διεθνείς σχέσεις. Ο Γάλλος φιλόσοφος, κοινωνιολόγος και πολιτικός επιστήμονας, Raymond Aron, είπε κάποτε πως «το πρόβλημα στην εξωτερική πολιτική είναι διπλό πρόβλημα ατομικής και συλλογικής επιβίωσης». Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είναι άσος στους τακτικισμούς. Το απέδειξε πολλές φορές. Τον ενδιαφέρει η δημόσια εικόνα του και η ατομική, πολιτική επιβίωσή του, όχι η κρατική εικόνα και η συλλογική επιβίωση. Ο τελευταίος τακτικισμός του είναι οι ενέργειές του έναντι του Νορβηγού Ειδικού Συμβούλου του Γ.Γ. του ΟΗΕ, Έσπεν Μπαρθ Έιντε.

Με αφορμή όσα ο Ν. Αναστασιάδης υποστηρίζει κατά του Νορβηγού αστρολόγου, τίθεται μια κεφαλαιώδους σημασίας ερώτηση, την οποία κανείς δημοσιογράφος, δυστυχώς, δεν έθεσε ευθέως στον Πρόεδρο: Εάν ο Έιντε είναι ψεύτης, αναξιόπιστος, πολιτικός απατεώνας, λομπίστας, προαγωγός και πράκτορας τουρκικών θέσεων, γιατί δεν απαίτησε, αιτιολογημένα, την απομάκρυνσή του; Ας θυμηθούμε: Όταν Ειδικός Σύμβουλος του Γ.Γ. του ΟΗΕ ήταν ο Δανός Μάικλ Μόλερ, επειδή κατ’ ισχυρισμόν των Τούρκων ήταν δήθεν… φιλέλληνας, απαίτησαν και απομακρύνθηκε. Γιατί, λοιπόν, ο Πρόεδρος δεν αξίωσε την απομάκρυνση του Έιντε με το ισχυρό αιτιολογικό ότι δεν τυγχάνει πλέον της εμπιστοσύνης της ελληνικής πλευράς; Γιατί ακόμα συναντάται, συνεργάζεται και ανέχεται έναν κατ’ ισχυρισμόν ψεύτη και αναξιόπιστο να διαχειρίζεται το Κυπριακό εκ μέρους του ΟΗΕ;

Διαβάστε περισσότερα στην έκδοση της "Σημερινής" της Κυριακής που κυκλοφορεί...