Ακόμα μια χρονιά ακούσαμε τον ήχο των σειρήνων στις επετείους του πραξικοπήματος και της εισβολής του 1974 να μας τρυπάει τ’ αφτιά. Ένας ήχος που έχει γίνει ένας εκκωφαντικός θόρυβος μέσα στην ψυχή κάθε Κύπριου, όσο τα χρόνια περνάνε και η κατοχή συνεχίζεται. Σαράντα τρία χρόνια είναι πολλά, μας λένε κάποιοι. Θα συμφωνήσω, αλλά...

Το πρόσφατο ναυάγιο στο Κραν Μοντανά είναι ακόμη μια αποτυχημένη προσπάθεια επίλυσης του κυπριακού προβλήματος, που προστέθηκε στο ράφι που λέγεται «Συνομιλίες». Σαράντα τρία χρόνια συνομιλούμε, για να καταλήξουμε εκεί που αρχίσαμε. Την αποτυχία, λόγω αδιαλλαξίας της Τουρκίας, μας λένε κάποιοι. Προσωπικά, δεν συμφωνώ με αυτό το πόρισμα. Δεν θεωρώ ότι η Τουρκία είναι αδιάλλακτη. Η Τουρκία ακολουθεί μια συγκεκριμένη στρατηγική, η οποία στηρίζεται στις εκθέσεις του Νιχάτ Ερίμ, καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου και τότε βουλευτή του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Η σύνταξη των εκθέσεων ανατέθηκε στον Νιχάτ Ερίμ από τον τότε Πρωθυπουργό της Τουρκίας, Αντνάν Μεντερές. Στα τέλη του 1956 ο Νιχάτ Ερίμ παρέδωσε δύο εκθέσεις.

Διαβάστε περισσότερα στην έκδοση της "Σημερινής" της Κυριακής που κυκλοφορεί...