Λευκωσία και Αθήνα φαίνεται να έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα κίνητρα της Τουρκίας για το Κυπριακό συνδέονται με τις εξελίξεις στα Ευρωτουρκικά. Η εκτίμηση αυτή προϋπήρχε της τελευταίας Διάσκεψης, αλλά επανήλθε εντονότερα μετά την αποτυχία της Διάσκεψης αυτής. Είναι αλήθεια ότι η Τουρκία ακολουθεί μία τακτική διαπραγμάτευσης (παζαρέματος) σε διάφορα επίπεδα, προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά της. Από την άλλη, όμως, η Άγκυρα ακολουθεί μία συγκεκριμένη και καλά στοχευμένη στρατηγική στα επιμέρους θέματα. Θα ήταν ενδεχομένως λανθασμένο να επικρατήσει η εντύπωση ότι, εάν εξελιχθούν θετικά τα Ευρωτουρκικά, θα εξελιχθεί θετικά και το Κυπριακό.

Στο παρελθόν, από το 1999 μέχρι και το 2004, αλλά και αργότερα, Αθήνα και Λευκωσία ακολούθησαν μία πολιτική, την πολιτική του Ελσίνκι, όπως αποκαλέστηκε, σύμφωνα με την οποία η πορεία ένταξης της Τουρκίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση θα επηρέαζε θετικά και την εξωτερική πολιτική της Άγκυρας σε σχέση με τα Ελλαδοτουρκικά και το Κυπριακό. Μερικά χρόνια μετά, διαπιστώθηκε ότι ούτε η Τουρκία θα γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε η πολιτική της αλλάζει. Σήμερα, η προοπτική μίας Ειδικής Σχέσης ανάμεσα στην Τουρκία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, με ενδιάμεσο σταθμό μία αναβαθμισμένη σχέση Τελωνειακής

Υ.Γ. Η στήλη «Πίσω από τις Γραμμές» θα επανέλθει τον Σεπτέμβριο.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΑΣ
Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής και Διακυβέρνησης, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας

Διαβάστε περισσότερα στην έκδοση της "Σημερινής" της Κυριακής που κυκλοφορεί...