Μπήκα στο καλοκαιρινό αμφιθέατρο της Λευκωσίας, γνωρίζοντας ότι μέσα στις επόμενες τρεις ώρες θα βίωνα κάτι σαν ιεροτελεστία. Ο συγκεκριμένος τραγουδοποιός που θα ανέβαινε στη σκηνή είναι ένας Κύπριος καλλιτέχνης, ο οποίος έχτισε μια πορεία μέσα από χαρισματικότητα, μέσα από γνώση, συνείδηση και αξιοπρέπεια, αλλά και με έναν τεράστιο σεβασμό για τον άνθρωπο.

Καθώς άργησα να φτάσω στο αμφιθέατρο, με το ζόρι βρήκα μια θέση στην προτελευταία σειρά. Δεν έπεφτε καρφίτσα. Κόσμος πολύς. Πίσω μου καθόντουσαν μια ντουζίνα νέα παιδιά γύρω στα 16-18 το πολύ. Ο ερμηνευτής άρχισε σιγά-σιγά να μας ταξιδεύει στον κόσμο του, με τα τραγούδια του αλλά και με τα αυθόρμητα λόγια του… Κάπου-κάπου, όταν ο φωτισμός ήταν ευνοϊκός, έριχνα μια ματιά στους ανθρώπους που παρακολουθούσαν.

Διαβάστε περισσότερα στην έκδοση της "Σημερινής" της Κυριακής που κυκλοφορεί...