Έχω αναφερθεί κι άλλοτε στο τι θα πρέπει να κάμουν τα Ην. Έθνη κι οι αναπτυγμένες χώρες για να αντιμετωπιστεί το μέγα θέμα των τζιχαντιστών. Να βοηθήσουν την ανάπτυξη των αναπτυσσόμενων χωρών, ώστε με τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των κατοίκων τους να σταματήσουν να είναι θύματα όσων προπαγανδίζουν για μια καλύτερη μετά θάνατον ζωή. Ταυτόχρονα η οικονομική ανάπτυξη θα συνδυαστεί με την καλλιέργεια των ατομικών δεξιοτήτων των νέων, που θα αναζητούν έτσι πιο δημιουργικούς τρόπους να βοηθήσουν την κοινωνία.

Είναι εδώ που θα πρέπει να επανεκτιμηθεί η συμβολή διεθνών προγραμμάτων, όπως το Πρόγραμμα Ανάπτυξης των Ην. Εθνών καθώς και διεθνών Συμβάσεων, όπως το Κλιματικό Σύμφωνο, που τελευταία απειλείται με αποσυντονισμό μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συμφωνία των Παρισίων. Ξεκινώντας από το τελευταίο, η Συμφωνία είναι μια παγκόσμια προσπάθεια για την κλιματική αλλαγή που επιτεύχθηκε το 2015 στο Παρίσι και αποτελεί ένα σχέδιο δράσης για τη συγκράτηση της αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη «αρκετά κάτω» από τους 2°C.

ΔΡ ΙΑΚΩΒΟΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ
Πρώην Υπουργός,
πρώην Γενικός Διευθυντής Γραφείου Προγραμματισμού

Διαβάστε περισσότερα στην έκδοση της "Σημερινής" της Κυριακής που κυκλοφορεί...