Διαχρονικά η έλλειψη ομοθυμίας και κοινής στρατηγικής αποτέλεσε για τον Ελληνισμό, ιστορικά και αδιαμφισβήτητα, την αχίλλειο πτέρνα σε κάθε περί δικαίου αγώνα του. Παρά τα διδάγματα της Ιστορίας με τις μεγάλες καταστροφές που επέφερε η διχόνοια, που ενίοτε οφείλεται σε ξένο δάκτυλο, με πιο πρόσφατη το άφρον πραξικόπημα της 15.7.1974, συνέχεια της χούντας των συνταγματαρχών, δεν μας φρονημάτισε. Μας «αρκεί» η συγκρουσιακή εσωστρέφεια και η επιδίωξη φθοράς του κομματικού αντιπάλου.

Παρά τα τραγικά παθήματα, δεν έχουν οι κομματικές ηγεσίες κατανοήσει πως η εσωτερική αυτή, διαρκής, αντιπαλότητα εφοδιάζει την Τουρκία με πρόσθετο θράσος, αλαζονεία και επεκτατική διάθεση. Οι όποιες ευγενείς φιλοδοξίες κομμάτων και ηγεσιών για να καταστούν η «πρώτη» δύναμη, ή να αναδείξουν νέο πρόεδρο το 2018, θα πρέπει, προσωρινά έστω, να παραμεριστούν.

ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος

Διαβάστε περισσότερα στην έκδοση της "Σημερινής" της Κυριακής που κυκλοφορεί...