Η κοινωνία μας δημιουργεί ένα πλαίσιο στο οποίο ιδεώδη και ιδεολογίες δεν συμβαδίζουν με τη λογική της αγοράς και του ατομικισμού. Τουναντίον περιθωριοποιούνται και αυτό έχει άμεσες συνέπειες, ειδικά στην αριστερά
«Αυτοί που είναι εναντίον της πολιτικής είναι υπέρ της πολιτικής που τους επιβάλλεται»
Μπέρτολτ Μπρεχτ
Δεν θα μπορούσε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο να αντικατοπτρίσουν την κυπριακή πραγματικότητα εκτός από τα λόγια του Γερμανού συγγραφέα.
Η Κύπρος ομοιάζει με μια κοινωνία που μπάζει από παντού, με μια κοινωνία που η απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, που θεωρεί την απάθεια και την αποχή επανάσταση, με μια κοινωνία που πιστεύει πως όλα τα κόμματα είναι μέρος ενός αρρωστημένου πολιτικού συστήματος που δεν νοιάζεται και δεν εξελίσσεται. Το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα εδραιώνεται, γιατί η αποχή δεν είναι επανάσταση, είναι ανοχή και ψήφος υπέρ των πολιτικών των λίγων και εκλεκτών.
Το σάπιο σύστημα, που στόχο και σκοπό έχει την αποχαύνωση των νέων, προωθεί την αποπολιτικοποίηση, τη μιζέρια και την ηττοπάθεια, δεν θέλει ενεργούς πολίτες, που να διεκδικούν, να υπερασπίζονται και να απολαμβάνουν τα δικαιώματά τους. Η καπιταλιστική κοινωνία προωθεί τη δημιουργία άβουλων ανθρώπων, που να μην ενδιαφέρονται, να μην έχουν άποψη και γνώμη αλλά ούτε και γνώση. Η «μόδα» προστάζει την « επανάσταση» του καναπέ, τον εγωκεντρισμό και τον εγωισμό, το εύκολο κέρδος και την ανέμελη ζωή.
Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης παίζουν έναν σημαντικό και καθοριστικό ρόλο στην απομάκρυνση των νέων από την πολιτική. Προωθούν πρότυπα που εμπεδώνουν μια κουλτούρα απάθειας και αποστροφής προς την πολιτική συμμετοχή και δράση. Προωθούν την αμάθεια και την απάθεια. Προωθούν την παθητικότητα και όχι νέους μαχητικούς και ενεργητικούς που θα διεκδικούν, μαζί με τον εργάτη, τον αγρότη, τον φοιτητή, τον συνταξιούχο, τον μονογονιό. Η αλλοτρίωση του σύγχρονου νέου έχει φτάσει στο ζενίθ της.
Υπάρχει μια μεγάλη μερίδα νέων που έχουν απογοητευτεί. Έχουν οδηγηθεί στην απομάκρυνση από τον πολιτικό βίο γιατί το σάπιο σύστημα έχει κυριαρχήσει και με την αναξιοκρατία, την ανηθικότητα, την υποκρισία και τον νεποτισμό έχει κουράσει και αλλοτριώσει την κοινωνία.
Οι κύριοι τομείς του κράτους όπως η παιδεία, η υγεία, η οικονομία και το περιβάλλον έχουν καταρρεύσει. Μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρει η Κυβέρνηση, οι πολιτικές της Κυβέρνηση Αναστασιάδη, με όλα τα σκάνδαλα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας να προκαλούν μόνο θυμηδία στους νέους.
Οι οποίοι νέοι οφείλουν να ζυγίζουν καλύτερα τις αποφάσεις τους, αφού με την αποχή τους προωθούν λανθασμένες πολιτικές. Γιατί, όπως είπε και ο Πλάτωνας, «μια από τις τιμωρίες που δεν καταδέχεσαι να ασχοληθείς με την πολιτική, είναι να καταλήγεις να κυβερνούν οι κατώτεροί σου».
Η κοινωνία μας δημιουργεί ένα πλαίσιο στο οποίο ιδεώδη και ιδεολογίες δεν συμβαδίζουν με τη λογική της αγοράς και του ατομικισμού. Τουναντίον περιθωριοποιούνται και αυτό έχει άμεσες συνέπειες, ειδικά στην αριστερά. Ουσιαστικά χρειαζόμαστε μια εσωτερική επανάσταση ιδεολογικού χαρακτήρα και έπειτα μια διευρυμένη κοινωνική επανάσταση, που θα ξυπνήσει τον πόθο για ιδεολογικό καταρτισμό. Που θα αφυπνίσει συνειδήσεις. Που θα ξεσηκώσει τους νέους για να διεκδικήσουν εκ νέου τα αυτονόητα.
Ως αντίβαρο σε όλα αυτά, υπάρχει και μια μεγάλη μερίδα νέων που είναι οργανωμένοι, παλεύουν καθημερινά για τα δίκαια των νέων, των εργαζομένων, των ανέργων, των φοιτητών. Ονειρεύονται έναν κόσμο διαφορετικό, καλύτερο, δικαιότερο και οφείλουμε να δώσουμε βήμα στη νέα γενιά να ακουστούν οι απόψεις τους, τα «θέλω» και τα «πιστεύω» τους.
Μόνο οργανωμένοι οι νέοι, όλοι μαζί ενωμένοι, μπορούν να αποτινάξουν την καπιταλιστική εξουσία και την ανισότητα στην κατοχή των υλικών αγαθών, μπορούν να λύσουν τα πολιτικά, οικονομικά και εθνικά προβλήματα. Οι νέοι οφείλουν να αντιληφθούν ότι, με την ψήφο τους, καθορίζουν το παρόν και το μέλλον τους.
ΣΟΦΙΑ ΚΟΛΑΝΗ
Κοινοβουλευτική Συνεργάτις, Μέλος της Ε.Ε. ΑΚΕΛ Αμμοχώστου




