Ως πότε θα τους ανεχόμαστε;

Οι Αρμένιοι, ένα μικρότερο και πολύ πιο ανίσχυρο κράτος από την Ελλάδα, το οποίο μάλιστα έχει μόνο λίγα χρόνια ζωής (1991), πέτυχε να αναγνωρισθεί η γενοκτονία τους από πολύ περισσότερα κράτη, από όσα ανεγνώρισαν τη γενοκτονία των Ελλήνων

Πώς θα αντιδρούσατε αν η Γερμανία, ανήμερα της επετείου της εβραϊκής γενοκτονίας, ενώ δεν την είχε αναγνωρίσει, γιόρταζε μία καθιερωμένη από τον Χίτλερ «γιορτή της νεολαίας», με αφορμή μια ιστορική επίσκεψή του στο Άουσβιτς;

Πώς θα σας φαινόταν αν την ίδια μέρα ένα γερμανικό ιδιωτικό κανάλι προέβαλλε «αγώνες γερμανοεβραϊκής φιλίας» σε εκπομπή reality, με συμμετοχή Εβραίων παιχτών, πάντα χωρίς να έχει προϋπάρξει γερμανική αναγνώριση της γενοκτονίας;

Θα ήταν πιθανόν, άραγε, εφόσον ο γερμανικός στρατός κατείχε παράνομα μετά από εισβολή το 36% του κράτους του Ισραήλ, στην ισραηλινή κοινή γνώμη να επικρατεί η άποψη ότι «με τους Γερμανούς πολίτες είμαστε φίλοι, οι κυβερνήσεις έχουν αντιπαράθεση, για να βγάζουν λεφτά οι αμερικανικές εταιρείες όπλων»;

Θα κατέθετε ποτέ Ισραηλινός πρωθυπουργός στεφάνι στο μαυσωλείο του Χίτλερ;
Θα δεχόταν δυτικός πολιτικός να συνομιλεί με τη γερμανική πολιτική ηγεσία κάτω από το πορτρέτο του Αδόλφου;

Θα διανοούνταν κανείς δυτικός να διατηρεί διπλωματικές σχέσεις με τη Γερμανία, εφόσον αυτή δήλωνε παντού ότι «η γενοκτονία των Εβραίων είναι μία απάτη»;

Άραγε το Ισραήλ έχει αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Χριστιανών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας-Τουρκίας;
Οι Εβραίοι είναι ανώτερη φυλή από τους Έλληνες ή τους Αρμενίους;

Γιατί οι γενοκτονίες των άλλων ονομάζονται γενοκτονίες, αλλά των Εβραίων Ολοκαύτωμα;
Γιατί παγκοσμίως αν αρνηθείς τη γενοκτονία των Εβραίων είσαι φασίστας, ρατσιστής, νεοναζί -δικαίως-, ενώ αν αρνηθείς αυτήν των Ποντίων είσαι απλώς αριστερός;

Αν ο Υπουργός Παιδείας του Ισραήλ αρνούνταν τη γενοκτονία των Εβραίων, πού θα βρισκόταν τώρα;
Αυτά είναι μερικά ερωτήματα που αβίαστα έρχονται στο μυαλό μία μέρα σαν κι αυτή.

Διαπιστώνει κανείς την πλήρη απάθεια των σύγχρονων Ελλήνων απέναντι σε ζητήματα γενοκτονίας. Κανείς δεν μπορεί να μας ξυπνήσει από τον λήθαργο, στον οποίο έχουμε πέσει μαζικά τις τελευταίες δεκαετίες. Ο ωχαδερφισμός, συνδυασμένος με τον άκρατο διεθνισμό που έχει σκεπάσει κάθε έκφανση του δημοσίου βίου στην Ελλάδα, έχει ευνουχίσει κάθε εθνικό μας αντανακλαστικό.

Μιλάμε για ελληνοτουρκική φιλία, ενώ όλες ανεξαιρέτως οι τουρκικές κυβερνήσεις αρνούνται πεισματικά να αναγνωρίσουν τις διαπραχθείσες γενοκτονίες. Κανείς δεν θίγεται που κεμαλιστές και ισλαμιστές, αρνούμενοι τις γενοκτονίες, σκυλεύουν ξανά και ξανά τους σφαγιασμένους προγόνους μας. Η μη αναγνώριση, εκτός από πράξη βαρβαρότητας, είναι και μία σαφής δήλωση, ότι αν χρειαστεί θα το ξανακάνουν. Το 1974, άλλωστε, δεν είναι τόσο μακριά. Το αίμα των Σολωμού-Ισαάκ δεν έχει στεγνώσει ακόμη.

Και κανείς δεν αντιδρά. Ευρωπαίοι και Αμερικανοί ποτέ δεν απαίτησαν την αναγνώριση από την Τουρκία της γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολίας ως προϋπόθεση διπλωματικών σχέσεων, ή ένταξης στην ΕΕ. Άραγε θα έπρατταν το ίδιο αν στη θέση των Ελλήνων ή των Αρμενίων ήταν οι Εβραίοι; Πώς αντιμετωπίζουμε το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση διατηρεί σχέσεις με την Τουρκία, ενώ έχει αναγνωρίσει τις γενοκτονίες;

Οι Αρμένιοι, ένα μικρότερο και πολύ πιο ανίσχυρο κράτος από την Ελλάδα, το οποίο μάλιστα έχει μόνο λίγα χρόνια ζωής (1991), πέτυχε να αναγνωρισθεί η γενοκτονία τους από πολύ περισσότερα κράτη, από όσα ανεγνώρισαν τη γενοκτονία των Ελλήνων. Τους θυμάστε στη δικιά τους ημέρα μνήμης εδώ, στην Ελλάδα;

Θυμάται κανείς τα τελευταία χρόνια τους Έλληνες νέους να διαδηλώνουν για κάτι εθνικό; Ή μόνο τους μπαχαλάκηδες να καίνε την Αθήνα; Κάποτε σε διαδηλώσεις για το Κυπριακό στην Αθήνα, είχαμε νεκρούς. Τώρα, αν δεν έχει να κάνει με την τσέπη μας, απλώς δεν μας νοιάζει.

Εμάς προφανώς δεν μας πολυκαίει το θέμα. Πού να τρέχεις τώρα… Και εδώ που τα λέμε, δεν είναι και εντελώς Έλληνες οι Μικρασιάτες και οι Πόντιοι, ε; Αφήστε που όλα αυτά είναι και λίγο εθνικιστικά. Να μας πουν και φασίστες;

Με τους Τούρκους είμαστε αδέρφια. Έχουμε και τα ίδια φαγητά. Ποια Κύπρος μωρέ; Εμείς εκείνην την ώρα πανηγυρίζαμε που ερχόταν ο εθνάρχης. Πέφτει και λίγο μακριά. Ευτυχώς που εισέβαλαν οι Τούρκοι και ξανάρθε η δημοκρατία.

Αν μας είχαν κάνει μαζική λοβοτομή, πόσο πιο αδιάφοροι θα ήμασταν;
Ως πότε θα ανεχόμαστε αυτούς τους γενοκτόνους «γείτονες»;
Ως πότε θα ανεχόμαστε την υποκρισία των συμμάχων μας;
Ως πότε θα ανεχόμαστε τους αδιάφορους συμπατριώτες μας;
Αν ήταν η μάνα μας ή το παιδί μας θύμα της γενοκτονίας, θα ανεχόμασταν τέτοιες συμπεριφορές;

ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝ
(Από το ιστολόγιο Infognomonpolitics)