Στην Τουρκία, πέραν των 160 δημοσιογράφων είναι έγκλειστοι στις φυλακές, επειδή τόλμησαν να σχολιάσουν αυστηρά τον σχιζοφρενή, ισλαμιστή δικτάτορα Ερντογάν. Δουλεύουν, μόνο οι δημοσιογράφοι που είναι πιστοί ή και συμμορφώνονται προς το καθεστώς του Ερντογάν.

Στη Βόρεια Κορέα, ένας άλλος σχιζοφρενής δικτάτορας επιτρέπει μόνο τη λειτουργία των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας που ελέγχει ο ίδιος.

Στις χώρες του Τρίτου Κόσμου δημοσιογράφοι χάνουν τη ζωή τους, είτε σε μάχες είτε κάτω από συνθήκες που δεν γνωρίζει κανείς.

Στα ισλαμικά καταπιεστικά καθεστώτα και στις μπανανίες, η ελευθερία του Τύπου είναι απαγορευμένη.
Ακόμα και στη λεγόμενη φιλελεύθερη Δύση, πολλοί λειτουργοί του Τύπου, που δεν συμβαδίζουν με το κατεστημένο, πλήττονται επαγγελματικά, οικονομικά ή και προσωπικά.

Τα πιο πάνω δεδομένα αποδεικνύουν ότι υπάρχουν δύο είδη δημοσιογράφων: αυτοί που τιμούν το λειτούργημα και παλεύουν για να αναδεικνύουν την αλήθεια και αυτοί που καταντούν πληρωμένοι λακέδες της εκάστοτε εξουσίας.

Η κοινωνία αναμένει από τον Τύπο να την προστατεύει έναντι της αυθαιρεσίας της εξουσίας, αποκαλύπτοντας τις παρανομίες και τις παρατυπίες αυτών που κατέχουν τη δύναμη, την Εκτελεστική, τη Δικαστική και τη Νομοθετική.

Δυστυχώς, αυτό στην Κύπρο συμβαίνει στον μικρότερο βαθμό. Η διαπλοκή των ιδιοκτητών των ΜΜΕ με την πολιτική και η ατολμία των δημοσιογράφων, λόγω φόβου για επαγγελματικές απώλειες ή και η δίψα για χρήματα και οφίκια, δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη της διερευνητικής δημοσιογραφίας. Ακόμα και όταν υπάρξουν αποκαλύψεις, αυτές θα έχουν γίνει επιλεκτικά και θα εξυπηρετούν κάποιον, πιθανόν, αλλότριο σκοπό.

Έτσι, έχουμε ενώπιόν μας, όχι ελευθεροτυπία και διερευνητική δημοσιογραφία, αλλά ανούσια, περιγραφική «δηλωσιογραφία» και τραγικές συμπεριφορές των ΜΜΕ και τολμούμε να πούμε και την εκπόρνευση της ενημέρωσης!
Οι περιπτώσεις ανεξάρτητης δημοσιογραφικής δραστηριότητας είναι ελάχιστες.

Ακόμα και η προβολή απόψεων και θέσεων πολιτών ή οργανωμένων συνόλων γίνεται επιλεκτικά και επί σκοπού. Και αυτό, εμείς του Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης, το ζούμε από της ιδρύσεώς του, από τον Σεπτέμβριο του 2008. Βιώνουμε έναν συνεχή και σκόπιμο αποκλεισμό από σχεδόν όλα τα ΜΜΕ.

Η δημοσιογραφία στην Κύπρο έχει γίνει, δυστυχώς, γρανάζι των ισοπεδωτικών μηχανισμών της λεγόμενης νέας τάξης. Γι’ αυτό και το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης έχει αποκλειστεί από τα ΜΜΕ, για να μην προβάλλονται απόψεις και θέσεις κατά της νέας τάξης, των βρόμικων συμφερόντων και των δωσίλογων.

Όμως, η χυδαιότητα και η αισχρότητα δεν εκπέμπονται και δεν προάγονται μόνο από τη δημοσιογραφία.
Το σύνολο σχεδόν των εκπομπών των ηλεκτρονικών ΜΜΕ και κυρίως της τηλεόρασης προάγουν τον αθεϊσμό, τις παρεκκλίσεις από το φυσιολογικό, το χυδαίο, το ανεξέλεγκτο, το αντεθνικό. Οι παραγωγές που προβάλλονται, είτε εγχώριες είτε εξ Ελλάδος, είτε εισαγόμενες, είναι στην πλειοψηφία τους αισχρές και προάγουν στην κυριολεξία την ακολασία.

Οι δε Αρχές, που υποτίθεται θα έπρεπε να διαφυλάττουν τα ήθη, τη θρησκεία και την εθνικότητά μας, όπως η Αρχή Ραδιοτηλεόρασης, όχι μόνο κλείνουν τα μάτια στη χυδαιότητα, αλλά «κυνηγούν» τα λιγοστά προγράμματα που πολεμούν τον οδοστρωτήρα που ονομάζεται νέα τάξη πραγμάτων.

Δυστυχώς, είναι πολύ δύσκολο να ανατρέψουμε αυτή την ειδεχθή κατάσταση. Μπορούμε μόνο να διαπαιδαγωγήσουμε τα παιδιά μας με τέτοια νάματα, έτσι ώστε να φιλτράρονται οι χυδαιότητες και να απομονώνονται και να καταπολεμούνται.
Μόνο έτσι θα αντιμετωπιστεί η λαίλαπα των σύγχρονων ΜΜΕ.

Ναι, προσέφεραν και προσφέρουν κατά καιρούς μια αξιόλογη υπηρεσία, είναι πολλές οι φορές που έντιμοι και αγωνιστές της αλήθειας δημοσιογράφοι έχασαν τη ζωή τους στο καθήκον. Όμως το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης πιστεύει ότι εάν τα ΜΜΕ, ως η τέταρτη εξουσία, στέκονταν πλήρως στο ύψος των περιστάσεων, ο πλανήτης θα ήταν σε μια πολύ καλύτερη κατάσταση και θέση.

«ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΕΣ ΠΟΡΝΕΣ!!!» Τζον Σουίντον.
Ο τέως αρχισυντάκτης των New York Times Τζον Σουίντον σε δεξίωση, με την ευκαιρία της αφυπηρέτησής του και σε μια έκρηξη ειλικρίνειας όταν άκουσε στη διάρκεια πρόποσης να γίνεται λόγος για ανεξάρτητο Τύπο, διέκοψε τον ομιλητή για να πει, μεταξύ άλλων:

«Όταν γεράσει ο διάβολος, καλογερεύει… κάνει μετάνοιες και έχει τύψεις. Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, σε αυτή την περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας, που να αποκαλείται ανεξάρτητος Τύπος. Το γνωρίζετε και το γνωρίζω. Ούτε ένας ανάμεσά σας θα τολμούσε να εκστομίσει μια έντιμη γνώμη. Και αν τολμούσατε να την εκφράσετε γνωρίζετε εκ των προτέρων ότι ποτέ δεν θα εμφανιζόταν τυπωμένη στο χαρτί.

Πληρωνόμαστε αρκετά ώστε να κρατάμε την τίμια άποψή μας έξω από την εφημερίδα για την οποία γράφω. Εσείς… επίσης παίρνετε ικανοποιητικούς μισθούς για παρόμοιες υπηρεσίες. Και αν κάποιος τολμούσε ή ήταν τόσο τρελός ώστε να … γράψει την τίμια γνώμη του, θα βρισκόταν πολύ σύντομα στον δρόμο…

Είναι δουλειά και καθήκον κάθε δημοσιογράφου να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται, να διαστρεβλώνει, να εξυβρίζει, να κολακεύει γονυπετής τον Μαμωνά και να πουλάει την Πατρίδα του για τον άρτο τον επιούσιο. Είμαστε υποτελείς. Όργανα των πλουσίων που βρίσκονται στο παρασκήνιο.

Είμαστε καραγκιόζηδες. Αυτοί οι άνθρωποι κινούν τα νήματα και εμείς χορεύουμε στον ρυθμό τους. Ο χρόνος, η ζωή μας, οι ικανότητές μας είναι ιδιοκτησία αυτών των ανθρώπων».

ΚΡΙΝΟΣ Ζ. ΜΑΚΡΙΔΗΣ
Πρόεδρος Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου