«Η εξαγορά μεμονωμένων πολιτικών προσώπων είναι κακούργημα»

Τα κόμματα, οι εκλογικές εκστρατείες και οι ηγέτες συνθέτουν την «επαγγελία» του εκλογικού συστήματος. Τα προσόντα των ηγετών, αν είναι κατάλληλοι και άξιοι του αξιώματός τους, θα τα κρίνει ο λαός. Με βάση όλα αυτά, σχηματίζουμε την εντύπωση ότι ο λαός συμμετέχει στο όλο εκλογικό σύστημα.

Ποιο όμως στην πραγματικότητα είναι το μέγεθος ή ο βαθμός της πολιτικής δραστηριότητας ή ενδιαφέροντος του λαού;
Οπωσδήποτε οι προσδοκίες των ψηφοφόρων δεν είναι κατά κανόνα ιδιαίτερα υψηλές. Από τις δημοσκοπήσεις δίδεται το ποσοστό του λαού που είναι αμέτοχο ή αδιάφορο προς τους πολιτικούς: υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, ανεργία, φτώχια, διαφθορά από υψηλά ιστάμενα πρόσωπα, χαμηλό βιοτικό επίπεδο, ανώμαλες πολιτικές συνθήκες και δυσκολίες ζωής οδηγούν στην απογοήτευση του ψηφοφόρου και στην απομάκρυνσή του από την πολιτική.

Όλοι και όλα σήμερα -αν και μακρύς ακόμη ο δρόμος προς τις εκλογές- βρίσκονται σε κίνηση.
Οι πολιτικοί ηγέτες κάνουν τους υπολογισμούς τους για την πιθανή σύνθεση ή επιλογή των όσων θα στελεχώσουν το επιτελείο τους, και μετρούν και ξαναμετρούν το «μπόι» των πιθανών μελών τους για το Υπουργικό Συμβούλιο.

Για τη μη συμμετοχή του λαού στη διαδικασία των εκλογών, ο Περικλής στον Επιτάφιό του χαρακτηρίζει περιφρονητικά αυτούς τους πολίτες ως άχρηστους.
Αυτή η επίκριση του Θουκυδίδη συνηγορεί περισσότερο για εκτεταμένη λαϊκή συμμετοχή.

Ποιοι είναι εκλόγιμοι ή ποια βασικά προσόντα πρέπει να πληρούν οι πολιτικοί ηγέτες και ποια τα θανάσιμα αμαρτήματα, που είναι μεμπτά και απαξιωτικά για έναν ηγέτη;

Κατά τον Περικλή, «ο ηγέτης πρέπει να είναι οπλισμένος με οξύνοια και μέσα από τις γνώσεις του να έχει την ικανότητα της επικοινωνίας και της πειθούς».

Πέρα από τις διάφορες διασυνδέσεις του να γνωρίζει και τις παγκόσμιες εξελίξεις, σημασία έχει και η πολιτική συμπεριφορά του, ή σύνθεση της δημόσιας εικόνας του μέσα από τη ρητορική του.

Να μετρά τις διάφορες απειλές που επισείονται από τον κατακτητή και τον πόσο κίνδυνο αποτελούν αυτές για τη χώρα του.
Για έναν ηγέτη, τόσο οι κατηγορίες για ανήθικη ζωή, για απάτες και διαφθορά σε δημόσιες υποθέσεις, όσο και η δωροδοκία ή η εξαγορά μεμονωμένων πολιτικών προσώπων καταγράφονται και θεωρούνται σοβαρά κακουργήματα.

Η πρώτη εξαγγελία για το «ιερό αξίωμα» της Προεδρίας έχει ήδη γίνει μέσα από μια εκκωφαντική έκρηξη. Εν μέσω διαφωνιών ακολούθησε άλλη.

Ύστερα πάλι θα εξαγγελθούν άλλες. Αλλά γιατί η τόση αργοπορία;
Ίσως, μέσα από συσκέψεις και παρασυσκέψεις, να μελετούν τα σημεία των καιρών - τους οιωνούς αν είναι άριστοι ή δυσοίωνοι για τη συγκεκριμένη πορεία τους.

Μάρτυρές τους οι μάντεις και οι οιωνοσκόποι -οι αναλυτές- που συνωστίζονται μέσα κι έξω από τα γραφεία τους ή και από τις εστίες τους, για τον εκλεκτό τους.

ΛΟΪΖΟΣ ΠΙΠΗΣ