Αν ο Μακρόν στα πέντε χρόνια της Προεδρίας του δεν μπορέσει να εφαρμόσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις τουλάχιστον στη Γαλλία, τότε η ακροδεξιά πιθανότατα να κερδίσει τις επόμενες προεδρικές εκλογές
Στις 7 Μαΐου 2017, ο Εμμανουέλ Μακρόν εκλέγηκε Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας. Σε ηλικία 39 χρονών, είναι ο νεαρότερος Πρόεδρος στην ιστορία της Γαλλίας και ο δεύτερος νεαρότερος ηγέτης της χώρας από τη Γαλλική Επανάσταση (1789) μετά τον Ναπολέοντα, ο οποίος είχε ανακηρυχθεί αυτοκράτορας σε ηλικία 35 χρονών.
Δεδομένου ότι προς το παρόν ο Μακρόν δεν έχει κομματική στήριξη (κάτι που σίγουρα θα αλλάξει στις βουλευτικές εκλογές του Ιούνη), η νίκη του με ποσοστό 66,1% είναι ξεκάθαρη και μπορεί να θεωρείται ως ο εκπρόσωπος της πλειοψηφίας των Γάλλων.
Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, το ποσοστό αυτό οφείλεται εν μέρει στους Γάλλους ψηφοφόρους που τον ψήφισαν απλώς για να αποφύγουν πιθανή νίκη της ακροδεξιάς αντιπάλου του Μαρίν Λε Πεν. Παρ' όλ' αυτά, το γεγονός ότι ένας νεαρός και υπερκομματικός υποψήφιος κατάφερε να ανατρέψει το γαλλικό πολιτικό κατεστημένο είναι μια αναμφισβήτητη επιτυχία.
Η πρώτη εμφάνιση του εκλελεγμένου Προέδρου Μακρόν, μετά την ανακοίνωση των τελικών δημοσκοπήσεων, θύμιζε τη νίκη του Φρανσουά Μιτεράν το 1981 και οι ομοιότητες είναι πολλές. Σε μια πολύ καλά μελετημένη και άρτια προετοιμασμένη τελετή, γεμάτη με οπτικά και ακουστικά σύμβολα, ο Μακρόν εκφώνησε μια επινίκια ομιλία αντάξια ενός ηγέτη, μπαίνοντας ήδη στον ρόλο ενός μελλοντικού Προέδρου.
Όπως το 1981 η εκλογή του Μιτεράν αποτελούσε μια επαναστατική αλλαγή στη γαλλική πολιτική σκηνή, αφού έφερνε για πρώτη φορά την αριστερά στην εξουσία στη Γαλλία, έτσι και σήμερα η εκλογή του Μακρόν φέρνει για πρώτη φορά στην εξουσία έναν υπερκομματικό υποψήφιο.
Όπως ο Μιτεράν πορεύτηκε στην είσοδο του επιβλητικού κτηρίου Πάνθεον αμέσως μετά την ανακήρυξή του σε Πρόεδρο, έτσι και ο Μακρόν πορεύτηκε από την είσοδο του μουσείου του Λούβρου, και διασχίζοντας την κεντρική αυλή των ανακτόρων, γνωστή ως Αυλή του Ναπολέοντα, περπάτησε γύρω από την πυραμίδα του Λούβρου και ανέβηκε στη σκηνή, όπου έκανε την ομιλία του. Η καινοτομία του Μακρόν είναι η ανάκρουση του Ύμνου της Ευρώπης (Ωδή στη Χαρά, του Μπετόβεν) που τον συνόδευε σε αυτή την πορεία.
Η τελετή για την εκφώνηση της επινίκιας ομιλίας του Μακρόν ήταν γεμάτη συμβολισμούς. Το Λούβρο, αρχικά βασιλικό παλάτι (μετά τη γαλλική επανάσταση του 1789 μετατράπηκε σε μουσείο), είναι μέχρι σήμερα ένα από τα σύμβολα της γαλλικής ισχύος.
Ο Ύμνος της Ευρώπης δείχνει τη φιλοευρωπαϊκή προσέγγιση του νέου Προέδρου (όπως και του Μιτεράν παλαιότερα), σε αντίθεση με τη Λε Πεν, που πρότεινε την έξοδο της Γαλλίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η πορεία (marche), που θυμίζει αυτήν του Μιτεράν, συμβολίζει την κίνηση που είναι το όνομα του κινήματος του Μακρόν (En Marche). Φόντο στην ομιλία του Μακρόν η επιβλητική, γυάλινη και φωταγωγημένη πυραμίδα του Λούβρου, σύμβολο διαφάνειας και ιεραρχικής ισχύος.
Το 1981, στην επινίκια ομιλία του ο Φρανσουά Μιτεράν αναφέρθηκε στη νίκη του απλού κόσμου, που ένιωθε αποξενωμένος από τις τότε κυβερνητικές ελίτ της δεξιάς και την αρχή μιας νέας εποχής κοινωνικής ισότητας και αλληλεγγύης. Στην επινίκια ομιλία του, ο Μακρόν αναφέρθηκε και αυτός στη νίκη του απλού κόσμου που απέρριψε τις παραδοσιακές κυβερνητικές ελίτ, τόσο της αριστεράς όσο και της δεξιάς, ξεκινώντας μια νέα εποχή επαναφοράς του απλού πολίτη στο κέντρο της πολιτικής ζωής.
Επανέλαβε τους στόχους της προεδρίας του και τις φιλοδοξίες για το μέλλον της χώρας, ενώ συνέχισε με ένα κάλεσμα ενότητας προς τους αντιπάλους του, με στόχο τον εκσυγχρονισμό της γαλλικής οικονομίας και την αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής της χώρας. Έδειξε την κατανόησή του, τόσο γι' αυτούς που τον ψήφισαν για να αποφύγουν την εκλογή της ακροδεξιάς, δηλώνοντας πως θα κάνει τα πάντα για να προστατεύσει τη δημοκρατία, όσο και γι' αυτούς που ψήφισαν την ακροδεξιά, λέγοντας πως θα κάνει ό,τι μπορεί έτσι ώστε στο μέλλον να μην υπάρχει λόγος για να ψηφίσει κάποιος την ακροδεξιά.
Αναφερόμενος στο πνεύμα του διαφωτισμού, συνέχισε με το στόχο να επαναφέρει τη Γαλλία στο κέντρο μιας πιο κοινωνικής και ανθρώπινης Ευρώπης και αναφέρθηκε στον ρόλο προστασίας της ελευθερίας που θα πρέπει να παίξει η Γαλλία στη διεθνή σκηνή. Η ομιλία του Μακρόν έκλεισε με την ανάκρουση του Γαλλικού Εθνικού Ύμνου (γνωστού και ως Μασσαλιώτιδα) ενώ, ακολουθώντας το παράδειγμα του Προέδρου Ομπάμα, είχε στο πλευρό του τη σύζυγό του Μπριζίτ, καθώς και προσφιλή του άτομα και εθελοντές. Κατά τη διάρκεια της ανάκρουσης της Μασσαλιώτιδας, είχε το χέρι στην καρδιά του.
Στις προεδρικές εκλογές του 2017, ο γαλλικός λαός έδωσε στον Εμμανουέλ Μακρόν πέντε χρόνια διορία για να μεταρρυθμίσει τη Γαλλία και να προωθήσει μια εκ βάθους μεταρρύθμιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στις βουλευτικές εκλογές που θα ακολουθήσουν τον Ιούνη θα ξεκαθαρίσει αν ο Μακρόν θα έχει και την πλειοψηφία στη Βουλή για μια ευκολότερη εφαρμογή του προγράμματός του.
Το 1981, μετά την εκλογή του Μιτεράν στην προεδρία, ο γαλλικός λαός επιβεβαίωσε αυτή την εκλογή δίνοντας στην αριστερά απόλυτη πλειοψηφία στις Βουλευτικές που ακολούθησαν. Τον Ιούνη του 2017 θα ξέρουμε αν αυτό το σενάριο θα επαναληφθεί.
Από την άλλη πλευρά και όπως το παραδέχτηκε και ο ίδιος ο Μακρόν, αν σε αυτά τα πέντε χρόνια δεν μπορέσει να εφαρμόσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις τουλάχιστον στη Γαλλία, τότε η ακροδεξιά πιθανότατα να κερδίσει τις επόμενες προεδρικές εκλογές. Οι συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης θα είναι απρόβλεπτες τόσο για τη Γαλλία όσο και για την υπόλοιπη Ευρώπη.
ΛΙΝΟΣ ΒΟΣΚΑΡΙΔΗΣ
