Πολλές απόψεις εκφράζονται περί της επερχόμενης ή μη κρίσης, την οποία κάποιοι συγκρίνουν με άλλες κρίσεις, όπως λχ αυτήν του 1987 μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, την κρίση των Ιμίων του Ιανουαρίου 1997, και τη μίνι κρίση του Σεπτεμβρίου 2011 στην Κυπριακή ΑΟΖ, όταν άρχισαν οι εργασίες για έρευνες υδρογονανθράκων και όχι μόνο. Επίσης, πολλοί δεν διστάζουν να μιλούν και για την κρίση των πυραύλων στην Κούβα μεταξύ ΗΠΑ και Σοβιετικής Ένωσης, και να προσπαθούν να βρίσκουν ομοιότητες και διαφορές με τη διαμάχη μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας.

Κατ' αρχήν η λέξη κρίση, κατά τον Γ. Μπαμπινιώτη στη σελίδα 961 της β' έκδοσης του λεξικού του, έχει εννιά διαφορετικές ερμηνείες. Στην υπό εξέταση περίπτωση, ΚΡΙΣΗ είναι η διατάραξη της ομαλής πορείας μιας διαδικασίας, η κακή λειτουργία ή η έμπρακτη αμφισβήτηση καθιερωμένων (δομών, αξιών, θεσμών κ.λπ.) ή της οικογένειας, της πολιτικής, αξιών, θεσμών, ενεργειακή, οικονομική, τουριστική, στρατιωτική…, με συν. τη λέξη δοκιμασία.

Το 2011 η Τουρκία είχε απειλήσει με χρήση βίας όταν άρχισαν οι έρευνες στο πρώτο οικόπεδο της ΚΔ, πλην όμως ουδέν έπραξε, παρ' εκτός κάποιων προκλητικών και ενοχλητικών διελεύσεων από τις περιοχές των ερευνών. Οι τουρκικές προκλήσεις είναι παράλληλα και ενοχλήσεις. Παρά ταύτα, οι πετρελαϊκοί κολοσσοί δεν πτοούνται. Τι θα γίνει όμως, εάν, σε ένα αριστοτεχνικά οργανωμένο από πλευράς Τουρκίας θερμό επεισόδιο, η τελευταιά κλιμακώσει την κατάσταση; Ποια θα είναι τα πιθανότερα σενάρια;

Κατά την εκτίμησή μου θα είναι τα ακόλουθα:

1. Να υποχωρήσει η ΚΔ και η Τουρκία να επιτύχει κάποια οφέλη.

2. Να συρθεί η ΚΔ σε θερμό επεισόδιο, το οποίο να αποκρούσει διά των ενόπλων της δυνάμεων.

3. Να παρέμβουν μεγάλες δυνάμεις και ο ΟΗΕ και να παγώσουν (γκριζάρουν) την κατάσταση.

4. Να επέμβουν οι χώρες στις οποίες ανήκουν οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην ΑΟΖ της ΚΔ και η ΕΕ, και να συνεχίσουν οι εργασίες με την αποχώρηση της Τουρκίας.

Το πρώτο το θεωρώ ως το πιθανότερο να συμβεί, καθότι η ΚΔ διαθέτει μηδενικό Πολεμικό Ναυτικό και η Τουρκία διαθέτει πλήρη ναυτική και αεροπορική υπεροχή.

Το δεύτερο δυνατό να συμβεί, εάν όσα είπα σε ραδιοφωνικές εκπομπές και έγραψα σε άρθρα μου δεν ισχύουν, και ισχύουν οι δηλώσεις του Υπουργού Άμυνας, συνηγορούντων διαφόρων στρατιωτικών κύκλων περί μιας ισχυρής, ευέλικτης και σύγχρονης Εθνικής Φρουράς, ικανής να αποτελέσει δύναμη αποτροπής.

Το τρίτο το θεωρώ ως το τρομακτικότερο και πιθανότερο σενάριο, καθότι με αυτή την ενέργεια η Τουρκία επιτυγχάνει το πάγωμα των εργασιών στην ΑΟΖ της ΚΔ, που ήταν η επιδίωξή της.

Το τέταρτο δεν το θεωρώ πιθανό να συμβεί, καθότι η Τουρκία ενεργεί εκ του ασφαλούς και όχι εάν δεν είναι σίγουρη για τα οφέλη που θα αποκομίσει. Ιστορικά η Τουρκία είναι ένας σκληρός παίκτης, ο οποίος πριν από κάθε ενέργεια εξετάζει όλα τα πιθανά σενάρια εξέλιξης και εκτιμά τα πιθανά κέρδη που θα αποκομίσει.

Η Κυβέρνηση της ΚΔ ελπίζω να έχει σταθμίσει όλους τους παράγοντες και δη τους παράγοντες ισχύος της, να έκαμε τις εκτιμήσεις της και να βρίσκεται σε συνεχή επαφή και συνεργασία με τους συμμάχους της (έχουμε πράγματι συμμαχίες;), με τους οποίους έχει υπογράψει στρατιωτικές συμφωνίες, όπως πολλές φορές διακήρυξε ο Υπουργός της Άμυνας. Αξίζει δε η ΚΔ να προβεί σε μιαν αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν και να εξετάσει διεξοδικά όσες δηλώσεις έκαμαν οι μεγάλες δυνάμεις και η ΕΕ, δίνοντας μεγάλη σημασία στην ουρά μιας εκάστης των ανακοινώσεων. Κατά την άποψή μου, οι εν λόγω ανακοινώσεις είναι ποντιοπιλατικές και τηρούν ίσες αποστάσεις.

Τελειώνοντας, υποστηρίζω ότι έχουμε κρίση και να μην πανηγυρίσουμε όταν η Τουρκία δεν προβεί σε κάποια ενέργεια στα οικόπεδα 10 της ΕΞΟΝ ΜΟΜΠΙΛ και 11 της ΤΟΤΑΛ, τα οποία θεωρεί ότι ανήκουν στην Αιγυπτιακή ΑΟΖ. Να ληφθεί σοβαρά υπ' όψιν ότι για τις εργασίες στο οικόπεδο 6, η Τουρκία δήλωσε ότι δεν θα επιτρέψει να γίνουν έρευνες από τις ΕΝΙ - ΤΟΤΑΛ χωρίς την έγκρισή της.

ΠΡΟΣΟΧΗ λοιπόν, γιατί η Κυβέρνηση θα ευρεθεί προ εκβιασμών και διλημμάτων.