Στις 23 Απριλίου 2017, έγινε ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία. Tέσσερεις ήταν οι κύριοι υποψήφιοι: ο Εμμανουέλ Μακρόν του Κέντρου, η Μαρίν Λεπέν του κόμματος της Ακροδεξιάς, το «Εθνικό Μέτωπον», ο Φρανσουά Φιγιόν, της κεντροδεξιάς, και ο Ζαν-Λουκ Μελανσόν της άκρας αριστεράς.
Πέρασαν στον δεύτερο γύρο, που θα γίνει στις 7 Μαΐου, οι Μακρόν και Λεπέν. H διαφορά δεν ήταν πολύ μεγάλη: 24% ο Μακρόν, 21,3% η Λεπέν, 20% o Φιγιόν και 19,6% ο Μελανσόν. Ο Μπενουά Αμόν των Σοσιαλιστών πήρε μόνο 6,4%, το χαμηλότερο ποσοστό που πήρε το κόμμα του από το 1969. Τα παραδοσιακά δύο μεγάλα κόμματα, η κεντροδεξιά και οι Σοσιαλιστές, δεν πέρασαν στον δεύτερο γύρο.
Τι θα γίνει στον δεύτερο γύρο; Τα προγνωστικά είναι ότι θα επικρατήσει ο Μακρόν, αλλά ξέρουμε την αξία των προγνωστικών, που δεν είναι πάντα σίγουρα (βλ. κατωτέρω).
Η Γαλλία δεν φαίνεται να πρέπει εκ πρώτης όψεως να είναι ικανοποιημένη από τα αποτελέσματα. Ο Μακρόν είναι ένας νέος άνθρωπος, 39 ετών, χωρίς πολλή πείρα στην πολιτική, που ίδρυσε το κόμμα του, «En Marche», πριν από έναν περίπου χρόνο. Η Frankfurter Algemeine (της 25ης Απριλίου 2017) υπενθυμίζει, παρ’ όλον τούτο, ότι ο Louis-Napoleon, μετέπειτα Νapoleon III, ψηφίσθηκε Πρόεδρος της Γαλλίας το 1848 σε ηλικία 40 ετών και ο θείος του, ο Μέγας Ναπολέων, πήρε την εξουσία το 1799 σε ηλικία 30 ετών. Αυτά, όμως, δεν αλλάζουν την κατάσταση.
Ο κ. Μακρόν είναι ευρωπαϊστής και θα βοηθήσει τη Γαλλία στην Ευρώπη. Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν οι Βουλευτικές εκλογές, τον Ιούνιο 2017, όπου το κόμμα του κ. Μακρόν δεν έχει τη δύναμη να πάρει μεγάλα ποσοστά. Ο κ. Φιγιόν ετοιμάζεται για μεγάλο ποσοστό, οπότε μπορεί να ακολουθηθεί το γαλλικό σύστημα της «co-habitation» (συγκατοίκηση), δηλαδή να γίνει πρωθυπουργός από την κεντροδεξιά με Πρόεδρο τον κ. Μακρόν και συνεργασία μεταξύ τους. Αυτό έγινε και προηγουμένως.
Αν εκλεγεί η Λεπέν πολλά ίσως ν’ αλλάξουν, αν ακολουθήσει τις εξαγγελίες της. Θα είναι οπωσδήποτε ανταγωνιστική προς την ΕΕ, ίσως κάμει δημοψήφισμα για το Frexit και θα αντιμετωπίσει άλλως πως τους μετανάστες. Μπορεί, όμως, η εξουσία να την κάμει περισσότερο μετριοπαθή.
Επομένως, η κατάσταση δεν είναι τόσο απλή. Παρ' όλο που πολλά σύνολα ζήτησαν να ψηφίσουν οι οπαδοί τους τον κ. Μακρόν στον δεύτερο γύρο, εν τούτοις ορισμένοι αρνούνται να ψηφίσουν τον τελευταίο. Σε αντίθεση, επίσης, με το 2002, που παρόμοια κατάσταση με το Εθνικό Μέτωπο είχε παρουσιαστεί, αυτήν τη φορά πολλοί αντί να καταψηφίσουν το εξτρεμιστικό κόμμα της δεξιάς σκέφτονται να απόσχουν ή να θέσουν λευκή ψήφο.
Σχετικά με τους οπαδούς του κ. Φιγιόν, όπως και οι πιστοί καθολικοί, είναι διχασμένοι σχετικά με τον δεύτερο κύκλο των εκλογών. Ένα μέρος απ' αυτούς φαίνεται ότι θα ψηφίσουν το Εθνικό Μέτωπο. Από την άλλη μεριά, ακόμα και η ίδια η προεκλογική εκστρατεία του κ. Μακρόν δεν φαίνεται να ικανοποιεί και το ίδιό του το στρατόπεδο (Βλ. «Le Monde», 27 Απριλίου 2017, σελ. 1).
Η κατάσταση είναι τόσο συγκεχυμένη, όπως φαίνεται και από τα πιο πάνω, ώστε κανείς να μην μπορεί να πει με βεβαιότητα ποιος θα είναι ο νικητής στις 7 Μαΐου. Αυτό θα μας το δείξουν μόνο τα τελικά αποτελέσματα της ψηφοφορίας.
ΔΡ. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
[email protected]
Δικηγόρος,
Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών & Διεθνών Σχέσεων
