Είναι προφανής σε πολλά σημεία η βιαστικότητα στις κινήσεις, όπως η πίεση που προσπαθεί η κυβέρνηση Αναστασιάδη να ασκήσει στην Τουρκία μέσω ΕΕ και οι ημερομηνίες συναντήσεων με τον κ. Ακιντζί, που ανακοινώνονται ξαφνικά και χωρίς να έχουμε υπ' όψιν κάτω από ποιες προϋποθέσεις έγιναν
Οι συνομιλίες στο Κυπριακό άρχισαν δειλά-δειλά να επαναρχίζουν με μια κάπως πιο διεκδικητική πολιτική και δυναμισμό εκ μέρους του προέδρου Αναστασιάδη. Από τη μια, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δείχνει έτοιμος να προτάξει ένα αποφασιστικό βέτο όσον αφορά το ζήτημα της αναβάθμισης της Τελωνειακής Ένωσης της Τουρκίας και από την άλλη οι παραχωρήσεις που έγιναν εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας στις προηγούμενες συνομιλίες, οι οποίες και έχουν κατοχυρωθεί από την τουρκοκυπριακή πλευρά, καθιστούν την ύπαρξη ενός περίεργου πολιτικού κλίματος που δύσκολα μπαίνει κάτω από το μικροσκόπιο ανάλυσης.
Η Τουρκία, πιστή στην πάγια επεκτατική και προκλητική πολιτική της, απειλεί την Κυπριακή Δημοκρατία αν συνεχιστούν οι γεωτρήσεις στην ΑΟΖ της Κύπρου, επιμένει στην παραχώρηση των τεσσάρων ελευθεριών και δεν σηκώνει κουβέντα όσον αφορά τις εγγυήσεις και την αποχώρηση στρατευμάτων. Από την άλλη, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης μάς είχε συνηθίσει σε παραχωρήσεις που αγγίζουν αντισυνταγματικές αρχές, όπως την κατάργηση της ΚΔ και τη μετεξέλιξή της σε ένα μόρφωμα, το οποίο δεν έχει όμοιό του μοντέλο στον κόσμο, καθώς και σε απλόχερες παραχωρήσεις, όπως η εκ περιτροπής προεδρία και η παράνομη παραμονή εποίκων μετά τη λύση.
Και αφού τα παραπάνω έχουν καταχωρισθεί από την Τουρκία και θεωρούνται από την κυβέρνηση ως πρόοδος στο Κυπριακό, η κυβέρνηση θέτει για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό θέμα βέτο όσο αφορά την αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης της Τουρκίας. Πολλοί το βλέπουν ως προεκλογική τακτική αναπτέρωσης του εθνικού φρονήματος, το οποίο, ας παραδεχτούμε, έχει «ποδοπατηθεί» ασύστολα από την κυβέρνηση και τους εκπροσώπους του Δημοκρατικού Συναγερμού, είτε με τον περιβόητο νόμο του ενωτικού δημοψηφίσματος, είτε με δηλώσεις που δείχνουν να αγνοούν τα εθνικά αισθήματα του απλού πολίτη ανεξαρτήτως κομματικής παράταξης.
Κι, όμως, είναι έντονη η πεποίθηση που έχω, πως η δυναμική στροφή σε βέτο και διεκδικητικότητα εκ μέρους της κυβέρνησης δεν είναι προεκλογικός πυρετός. Είναι η τελευταία (πριν από την αρχή της προεκλογικής περιόδου) προσπάθεια αναζωπύρωσης των συνομιλιών με στόχο την επιβολή λύσης πριν από τις εκλογές του Φεβρουαρίου του 2018.
Είναι προφανής σε πολλά σημεία η βιαστικότητα στις κινήσεις, όπως η πίεση που προσπαθεί η κυβέρνηση Αναστασιάδη να ασκήσει στην Τουρκία μέσω ΕΕ και οι ημερομηνίες συναντήσεων με τον κ. Ακιντζί που ανακοινώνονται ξαφνικά και χωρίς να έχουμε υπ' όψιν κάτω από ποιες προϋποθέσεις έγιναν. Σπασμωδικές κινήσεις, βιασύνη και μια δόση διεκδικητικότητας φτιάχνουν το σκηνικό των νέων συνομιλιών που δεν είναι και δύσκολο να καταλάβουμε πού θα καταλήξει. Η στρατηγική στο Κυπριακό και στην ασφάλεια είναι για μια ακόμη φορά απούσα.
ΓΕΩΡΓΙΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
Εκπαιδευτικός, Διεθνολόγος
