Ποια είναι η υπέρτατη αξία του κεφαλαίου; Το κέρδος βέβαια. Συμπίπτει αυτή η αξία με τις υπέρτατες αξίες της μάζας του λαού; Σαφώς και όχι. Υπέρτατες αξίες για τον λαό είναι η υγεία, η παιδεία, το ψωμί, το σπίτι, η ελευθερία.
Σε κάποιες περιπτώσεις αυτές οι αξίες, οι οποίες για τους κεφαλαιοκράτες αγοράζονται σχεδόν όλες με το χρήμα, μπορεί να αποτελέσουν και δικές τους αξίες, όταν και γι’ αυτούς αξία είναι η πατρίδα και η ελευθερία.
Πρόκειται για τη λεγόμενη εθνική αστική τάξη. Έχουμε τέτοια τάξη στην Κύπρο; Είχαμε πριν από την εισβολή και περίπου και μέχρι τη μεγάλη κρίση του 2011, που ακόμα συνεχίζεται. Τώρα πια ούτε κυπριακές τράπεζες έχουμε, ούτε κυπριακές αεροπορικές εταιρείες. Η μια μετά την άλλη ξενοδοχειακές και άλλες επιχειρήσεις περνούν στα χέρια ξένων.
Αποκυπριοποιούνται. Και στο τέλος μένουμε χωρίς εθνική αστική τάξη, η οποία μετατρέπεται ραγδαία σε μεταπρατική. Αυτή η μεταπρατική αστική τάξη μόνο ένα θεό γνωρίζει: Το χρήμα. Το κέρδος. Την είδαμε να πρωτοστατεί ακόμα και στην ανίερη προσπάθεια για την όποια λύση στο Κυπριακό, αποβλέποντας αποκλειστικά στην εκμετάλλευση των 75 εκατ. Τούρκων και στην τεράστια αγορά τους. Μυθικά κέρδη έβλεπαν στα όνειρα και στον ξύπνιο τους.
Η Κύπρος; Δε βαριέσαι καημένε. Αυτό το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα. Την πατρίδα τη βάζει σε μια βαλίτσα και την έχει μαζί του όπου πάει. Αλίμονο σ’ αυτούς που μένουν. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, αυτή η αστική τάξη δεν έχει ταυτότητα συμφερόντων με τον λαό. Θέλει να εκμεταλλευτεί τα πάντα για το κέρδος. Να πάρει τις τηλεπικοινωνίες, να πάρει τον ηλεκτρισμό, τα λιμάνια, την παιδεία, την υγεία. Η έγνοια της δεν είναι ο λαός, είναι οι επιχειρήσεις και τα τεράστια κέρδη που προσβλέπουν απ’ αυτούς τους τομείς.
Γι’ αυτό και στην υγεία επιμένουν για το λεγόμενο πολυασφαλιστικό σύστημα. Το οποίον όλοι οι εμπειρογνώμονες που μετακλήθηκαν από όλες σχεδόν τις κυβερνήσεις το απέρριψαν κατηγορηματικά. Όλοι πρότειναν το μονοασφαλιστικό. Οι ασφαλιστικές εταιρείες, όμως, εξακολουθούν να επιμένουν για το πολυασφαλιστικό, που αποδεδειγμένα θα διαλύσει τον κρατικό τομέα υγείας και θ’ ανεβάσει το κόστος υγείας στα ύψη.
Δηλαδή σύστημα υγείας μόνο για τους έχοντες. Οι μη έχοντες να προσέχουν να μην αρρωστούν, γιατί δεν θα μπορούν να πληρώσουν για να αγοράσουν την υγεία τους. Κοντά στις ασφαλιστικές εταιρείες και τα ιδιωτικά νοσοκομεία, καθώς και πολλοί μεγαλογιατροί που βολεύτηκαν μια χαρά με το ιδιωτικό σύστημα και δεν έχουν διάθεση να αφήσουν τα προνόμιά τους.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε τοποθετηθεί προεκλογικά και εργαζόταν μετεκλογικά μέχρι πρότινος, για τα πολυασφαλιστικά κόντρα στις εισηγήσεις και στα πορίσματα των μελετών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και όχι μόνο. Κάτω από την πίεση των εργατικών συνδικάτων, των οργανώσεων του λαού και των κομμάτων της αντιπολίτευσης άλλαξε ρότα και απεφάσισε να προχωρήσουμε με το μονοασφαλιστικό.
Ο Υπουργός Υγείας προσπαθεί έντιμα να προωθήσει την υλοποίηση των σχεδίων. Προειδοποιεί όμως ταυτόχρονα ότι οι αντιδράσεις κύκλων που προαναφέραμε δεν εξέλιπαν, ότι συνεχίζονται και εντείνονται και ότι κάποια κόμματα «πιέζονται» προς την κατεύθυνση του πολυασφαλιστικού. Το θέμα είναι πλέον στη Βουλή. Εκεί θα φανεί ποια κόμματα συμβαδίζουν με τα συμφέροντα του λαού και ποια με τα συμφέροντα της μεταπρατικής αστικής τάξης.
ΔΩΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ
Πρώην Βουλευτής ΕΔΕΚ και πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης
