Οι προσωπικές φιλοδοξίες των κομματαρχών του καλούμενου «ενδιάμεσου» χώρου απειλούν να εξανεμίσουν για άλλη μία φορά τις ελπίδες της πλειοψηφίας του κυπριακού λαού για απόσειση του διεφθαρμένου ολιγαρχικού κομματικού κατεστημένου της πατρίδας μας, διεκδίκηση της απελευθέρωσής της από τον Τούρκο κατακτητή και μετατροπή της σε προηγμένη δημοκρατικά πολιτεία.
Τα αποτελέσματα των τελευταίων βουλευτικών εκλογών αλλά και των έγκριτων δημοσκοπήσεων καταδεικνύουν ξεκάθαρα ότι η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος απεχθάνεται την ισχύουσα πολιτική κατάσταση και προσβλέπει στην ανατροπή της και στην ανακαίνιση του κράτους, των θεσμών και της κοινωνίας.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 πρώτη δύναμη αναδείχθηκε η αποχή, το ανεπίσημο μέτωπο των αυτόμολων πολιτών, με ποσοστό 33,3%. Δεύτερη πολιτική δύναμη ανεδείχθη ο ΔΗΣΥ με 19,9%, τρίτη το ΑΚΕΛ με 16,7%, ενώ τα 5 κόμματα του ούτω καλούμενου «ενδιάμεσου» χώρου έλαβαν 23,8%. Το υπόλοιπο 6,3% πήγε στα άλλα μικρότερα κόμματα.
Σύμφωνα με τα πιο πάνω δεδομένα, ένα ανατρεπτικό προεκλογικό πρόγραμμα, σε συνδυασμό με την κατάλληλη υποψηφιότητα, αποτελεί συνταγή επιτυχίας και εύκολης επικράτησης στις προσεχείς προεδρικές εκλογές. Το πρόγραμμα πρέπει να προσφέρει στους πολίτες ριζοσπαστικές λύσεις στα χρόνια προβλήματα που ταλανίζουν τον τόπο για δεκαετίες. Στο Κυπριακό, στη διαφθορά, στην οικονομία, στην ενέργεια, στην υγεία, στην κοινωνία. Η υποψηφιότητα πρέπει να είναι τέτοια που, αφενός, να συσπειρώνει τους ψηφοφόρους των κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου και, αφετέρου, να προσελκύει τη μεγαλύτερη μερίδα των ψηφοφόρων που αυτομόλησαν στην αποχή.
Η ενδεικνυόμενη μέθοδος εντοπισμού του κατάλληλου προγράμματος και του επικρατέστερου υποψηφίου δεν είναι άλλη από την επιστημονικά τεκμηριωμένη προσέγγιση της έγκριτης εκτενούς δημοσκόπησης. Αυτή θα καταδείξει με ακρίβεια τα χαρακτηριστικά τόσο του προγράμματος όσο και του υποψηφίου που το εκλογικό σώμα επιζητεί. Για παράδειγμα, η δημοσκόπηση αυτή θα καταδείξει αν ο καταλληλότερος υποψήφιος είναι αρχηγός ή στέλεχος κόμματος ή ανεξάρτητη προσωπικότητα.
Αντ’ αυτού, οι πολίτες παρακολουθούν με απέχθεια και απογοήτευση για άλλη μία φορά ρεσιτάλ ιδιοτέλειας, ερασιτεχνισμού και μικροκομματικού συμφέροντος.
Η νυν διακυβέρνηση του ΔΗΣΥ και η προηγούμενη του ΑΚΕΛ αποτελούν εκ του αποτελέσματος του έργου τους τις πλέον αποτυχημένες στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μετά τις διαδοχικές διακυβερνήσεις τους, η χώρα βρίσκεται σε άθλια κατάσταση. Πνευματικά, κοινωνικά, εθνικά, οικονομικά.
Η ανάγκη για εκ βάθρων αναδόμηση του πολιτικού σκηνικού δεν ήταν ποτέ τόσο έντονη. Η διαφθορά αυξάνεται συνεχώς. Η κοινωνική και οικονομική ανισότητα επιδεινώνεται ταχέως. Οι φτωχοί έχουν πολλαπλασιαστεί, οι άνεργοι έχουν αυξηθεί, η ανθρώπινη εκμετάλλευση έχει διευρυνθεί και οι περιουσίες των Κυπρίων ξεπωλούνται στους ξένους. Η παιδεία φθίνει και η δημόσια υγεία ψυχορραγεί.
Το ρουσφέτι και η αναξιοκρατία έχουν υπερβεί κάθε προηγούμενο. Το Κυπριακό έχει περιέλθει για άλλη μία φορά σε τέλμα, παρά τις εξωφρενικές υποχωρήσεις των Χριστόφια - Αναστασιάδη, πιστοποιώντας την πτώχευση της ισχύουσας για δεκαετίες σχολής σκέψης της Δι-Κοινοτικής Δι-ζωνικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ).
Ο «ενδιάμεσος» χώρος βρίσκεται αντιμέτωπος με μια εξαιρετική ευκαιρία να εξιλεωθεί από τα τραγικά λάθη του παρελθόντος, να αυτονομηθεί από τους δύο πολιτικούς πόλους, να κυβερνήσει χωρίς την επιρροή ενός εκ των δύο παραδοσιακά μεγάλων κομμάτων και να καταστεί ο αναμορφωτής του πολιτικού σκηνικού της χώρας μας. Τα δεδομένα είναι πολύ ευνοϊκά.
Οι ηγεσίες των κομμάτων του «ενδιάμεσου» χώρου έχουν ευθύνη να συνετίσουν τους αρχηγούς τους και να προτάξουν το όφελος της πατρίδας πάνω από το προσωπικό και το κομματικό. Αν δεν το πράξουν θα είναι και αυτοί υπόλογοι στην Ιστορία, όπως οι προκάτοχοί τους που επέτρεψαν την ανάδειξη στην Προεδρία της Δημοκρατίας των Χριστόφια και Αναστασιάδη.
ΑΘΩΣ ΚΟΙΡΑΝΙΔΗΣ
Πρόεδρος ΠΝΟΗΣ ΛΑΟΥ
