Η ήττα των παραδοσιακών χώρων, Δεξιά-Αριστερά στη Γαλλία, Φιγιόν, Μελανσόν κ.λπ., μας δείχνει μια μεγάλη αλήθεια: Ο κόσμος, οι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν κουραστεί, έχουν απαυδήσει από τον τεχνητό διπολισμό. Από αυτό το επί δεκαετίες στημένο και καλοδιατηρημένο ψευδοδίπολο...!
Έγραψα πολύ πρόσφατα ότι είναι άτοπο, ανεξήγητο και σχεδόν ανόητο, για μας τους Κυπρίους, να παραμένουμε προσκολλημένοι στα δύο παραδοσιακά στρατόπεδα: ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ. Επειδή οι παππούδες ή οι γονείς μας ανήκαν σε αυτούς τους πολιτικούς σχηματισμούς. Για τον οποιονδήποτε λόγο. Δεν έχει σημασία.
Το πέρασμα Macron, Marine Le Pen στον 2ο και πλέον καθοριστικό γύρο στις 7 Μαΐου, το αποδεικνύει περίτρανα. Δεν λέγω φυσικά, ότι οι χώροι αυτοί, δηλ. ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ, δεν προσέφεραν τίποτα στη χώρα μας. Άφησαν και θετικά στοιχεία. Λίγα, αλλά υπαρκτά. Δεν μηδενίζουμε τίποτα. Υπήρχαν και υπάρχουν άξιοι και έντιμοι πολιτικοί σε αυτούς τους χώρους. Αλλά, βεβαίως, η Κύπρος διακυβερνήθηκε για μεγάλα διαστήματα και από άλλους: βλέπε περίοδος Μακαρίου, Σπ. Κυπριανού και Γ. Βασιλείου.
Όμως, την τελευταία 10ετία, που είχαμε στο πηδάλιο του Κράτους τους εκπροσώπους Δεξιάς και Αριστεράς, είδαμε πού οδηγήθηκε η χώρα. Ο μεν Δημ. Χριστόφιας τα έκανε... «θάλασσα» (για να μην πω τίποτα χειρότερο...), ο δε εξοχότατος κ. Αναστασιάδης μας έδωσε τη χαριστική βολή με το δραματικό-καταστρεπτικό κούρεμα του 2013. Στο δε εθνικό θέμα, είδαμε ότι ούτε ο... σύντροφος Μεχμέτ, ούτε ο συμβιβαστικός, γλυκύτατος Ακιντζί -που τάχα θα έκανε την επανάσταση κατά του Σουλτάνου- μας οδήγησαν οπουδήποτε...!
Ε, ναι, δεν υποστηρίζω ότι ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος ή ο κ. Λιλλήκας, ή ο όποιος ανεξάρτητος που τυχόν θα στηρίξει το ΑΚΕΛ, θα λύσουν και το εθνικό μας θέμα και θα βελτιώσουν και την οικονομία του τόπου. Αλλά, έχω την εντύπωση ότι μετά από δύο κουραστικές 5ετίες, η κοινωνία χρειάζεται μια αλλαγή. Κουράστηκε, μπάφιασε...! Χρειάζεται έναν «φρέσκο», έντιμο, μη φθαρμένο πολιτικό άνδρα, ο οποίος θα αναλάβει τα ηνία της Κύπρου μας.
Κάποιον που -αν αυτό είναι δυνατόν- να έχει άριστες σχέσεις με όλους τους ισχυρούς παίκτες της περιοχής. Να αισθάνεται Έλλην και να το αποδεικνύει εμπράκτως. Και θα αναλάβει τα ηνία, σε μια κρισιμότατη συγκυρία, αν λάβουμε υπ' όψιν και τα παράλληλα σημαντικά γεγονότα στον περιβάλλοντα τη νήσο γεωστρατηγικό χώρο.
Με μια Τουρκία που βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι, με ορατό πλέον τον κίνδυνο τριχοτόμησής της. Διότι άπαντες, νομίζω, γνωρίζουμε ότι σήμερα η γείτων χώρα αποτελείται από 3 συνισταμένες: Το κοσμικό πλαίσιο (Κεμαλικοί), τον Ισλαμιστή φιλόδοξο Σουλτάνο, κ. Ερντογάν, και τους Κούρδους..
Άρα, δεν θα ήταν κακή επιλογή, στις επικείμενες εκλογές του 2018 -αν και απέχουν πολύ ακόμη- να στείλουμε στον Προεδρικό Λόφο, έναν έντιμο, αδιάφθορο, ρεαλιστή, έμπειρο τεχνοκράτη, που θα οδηγήσει την Ελληνική Κύπρο μας, σε νέους δρόμους, μακρυά από ψευδεπίγραφα «δεσμεύομαι», που δεν εγνώριζαν ούτε... κατά που πέφτει το Μαρί, κ.λπ...
Δεν διαφημίζω κανέναν. Αν και είμαι σίγουρος ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις από τους γνωστούς μπλε και ερυθρούς «κύκλους» του Κυπριακού Κατεστημένου. Τους απαντώ από τώρα: Ο πανίσχυρος, σοφός λαός μας, και κρίση διαθέτει και αρκούντως πατριώτης είναι. Τίποτα περισσότερο. Τίποτα λιγότερο.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ
Ερευνητής
