...για το άρθρο του «Απορρίπτουμε τη φίμωση εν ονόματι της 'ρητορικής μίσους'»

Σε μια ακόμα φιλότιμη προσπάθειά του να υπερασπιστεί το ΕΛΑΜ, τη στάση και τη ρητορική του, ο κ. Κωστάκης Αντωνίου επιτίθεται σήμερα και πάλι εναντίον του ΑΚΕΛ και της ποινικοποίησης της ρητορικής μίσους. Ο κ. Κωστάκης Αντωνίου κατηγορεί τον Γενικό Γραμματέα του ΑΚΕΛ ότι επιχειρεί να «εκφοβίσει πολιτικούς και δημοσιογράφους που ασκούν αυστηρή κριτική στην απαράδεκτη, αντικυπριακή και υποταγμένη πολιτική του».

Όταν λέει «κριτική» ο κ. Αντωνίου εννοεί τα περί «προδοτών» και «μειοδοτών» προφανώς. Γι' αυτό και προχωρεί και ρωτά τον Γενικό Γραμματέα του ΑΚΕΛ και την Επιτροπή Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας: «Πώς θα χαρακτηρίσω όσους στηρίζουν αυτήν την καταστροφική λύση; Πώς θα χαρακτηρίσω τους πολιτικούς ηγέτες, οι οποίοι διαγράφουν μία ιστορική σελίδα του κυπριακού Ελληνισμού και σπεύδουν σε μυστικά δείπνα με τον κατοχικό ηγέτη για να τον διαβεβαιώσουν ότι θα εκπληρώσουν τους όρους που έθεσε;

Πώς θα χαρακτηρίσω όσους παραπλανούν τον λαό ότι διαπραγματεύονται την επανένωση της Κύπρου και την απαλλαγή από την κατοχή, ενώ στην ουσία μεθοδεύουν διχοτόμηση και νομιμοποιούν το παράνομο έκτρωμα του βορρά σε "συνιστώσα τουρκοκυπριακή πολιτεία", ως ισότιμο εταίρο και με εξωφρενικά δικαιώματα επί του κράτους; Πώς θα χαρακτηρίσω όσους αφορίζουν πέντε πολιτικές δυνάμεις και τους ψηφοφόρους τους, ως μη επιθυμούντες λύση και ως υποστηρίζοντες διατήρηση της διχοτόμησης;

Πώς θα χαρακτηρίσω όσους θεωρούν πολιτική σχιζοφρένεια να τιμάται, έστω και ως ξεπερασμένο, το όραμα της Ένωσης, με το οποίο οδηγήθηκαν στην αγχόνη νέα παιδιά και παρέδωσαν το πνεύμα μέσα σε καιόμενα κρησφύγετα αθάνατα παλληκάρια; Πώς θα χαρακτηρίσω όσους απορρίπτουν ότι η Κύπρος είναι ελληνική, όταν κάθε γωνιά της αποκαλύπτει την ελληνικότητά της; Πώς θα χαρακτηρίσω όσους καλούν τον κυπριακό Ελληνισμό να αποκόψει τον ομφάλιο λώρο με την Ελλάδα»;

Είναι προφανές. Αυτό που θέλει ο κ. Αντωνίου είναι με βάση τα δικά του πιστεύω και τις δικές του απόψεις να «χαρακτηρίσει» όσους διαφωνούν μαζί του, βάζοντας στο στόμα του Ά. Κυπριανού και του ΑΚΕΛ πράγματα που δεν λέχθηκαν ποτέ. Και ποιο θα είναι το επόμενο στάδιο στη βάση αυτή της αντίληψης κατά τον κ. Αντωνίου; Χαρακτηρισμοί επί χαρακτηρισμών μέχρι να καταλήξουμε να παίζουμε ξύλο μες τους δρόμους; «Πώς να τους χαρακτηρίσω», διερωτάται ο κ. Αντωνίου. Το να συζητήσει, να επιχειρηματολογήσει για να πείσει για τις απόψεις του, προφανώς δεν έχει περάσει από το μυαλό του.

Κατ' επέκταση δεν του περνά από το μυαλό ότι το θεμιτό είναι όταν οι πολιτικές δυνάμεις συζητούν μεταξύ τους να συζητούν με όρους λογικής, με πολιτικούς όρους και όχι να επιστρατεύουν χαρακτηρισμούς όπως «μειοδότες» και «προδότες» ή να καλλιεργούν αντιλήψεις περί «εξευτελισμού» ή «αναξιοπρέπειας». «Πώς να τους χαρακτηρίσω», διερωτάται ο κ. Αντωνίου και κλείνει με το μνημειώδες «απορρίπτουμε τη ρητορική μίσους, αλλά αποδίδουμε σε όσους πρέπει, όσα τους αναλογούν».

Σαν να λέμε «απορρίπτουμε τον βιασμό, αλλά ήταν ντυμένη προκλητικά», «δεν είμαι ρατσιστής, αλλά και αυτοί είναι πολύ μαύροι», «διαφωνώ με τους νεοναζί, αλλά χρειάζονται και οι ακραίοι», όπως είπε και ο Αρχιεπίσκοπος, «να ζήσουμε με τους Τουρκοκύπριους μαζί, αλλά όχι και να μοιραστούμε και το κράτος». Είναι αυτό το «αλλά», που έκανε τη ζημιά και αλίμονο αν την ξανακάνει.

ΜΑΡΙΝΑ ΣΑΒΒΑ
Μέλος Κ.Ε. ΑΚΕΛ
_______________________
Η απάντηση
Αγαπητή Μαρίνα, προς γνώση σας:
1. Ουδέποτε, στην 50ετή δημοσιογραφική μου σταδιοδρομία, έχω χρησιμοποιήσει χαρακτηρισμούς του τύπου «προδότες και μειοδότες».

2. Ουδέποτε έχω βάλει στο στόμα του Άντρου Κυπριανού δηλώσεις που δεν έκανε. Τις δηλώσεις που αναφέρω, ότι «αποτελεί πολιτική σχιζοφρένια να τιμάται η ένωση» και πως η Κύπρος δεν είναι ελληνικό νησί, εύκολα θα τις εντοπίσετε, ψάχνοντας στα αρχεία των δηλώσεων του Γ.Γ. του κόμματος.

3. Οι απόψεις που διατυπώνω δεν αποτελούν κατασκευάσματα της φαντασίας μου. Στηρίζονται επί γεγονότων και συγκεκριμένων πολιτικών του κόμματός σας.

Από τον καιρό που ο Γλαύκος Κληρίδης εξασφάλισε, μέσω του στρατιωτικού διοικητή των Βρετανικών Βάσεων, άδεια να αναχωρήσουν από το αεροδρόμιο των Βάσεων ο Εζεκίας Παπαϊωάννου και ο Ανδρέας Φάντης για να μεταβούν στο Λονδίνο και να πιέσουν τον Μακάριο να αποδεχθεί τη διζωνική λύση.

Δώστε, επιτέλους, στη δημοσιότητα το έγγραφο που παρέδωσαν στον Μακάριο. Και φθάνουν μέχρι σήμερα, όταν ο Άντρος Κυπριανού περιφερόταν στα κατεχόμενα, μετά τη διακοπή των συνομιλιών, διαβουλευόμενος με Τουρκοκύπριους πολιτικούς ηγέτες, χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη να διαβουλευθεί με τα ελληνοκυπριακά κόμματα.

Μέχρι τη μυστική συνάντησή του με τον Ακιντζί. Έχει παρέλθει μήνας και πλέον και, παρ' ότι έχω προκαλέσει το ΑΚΕΛ να δηλώσει πού έγινε η συνάντηση, αρνείται πεισματικά να απαντήσει.

4. Ατυχέστατη η αναφορά σας σε «βιασμό». Διότι με παραπέμπει σε πολιτικές στο εθνικό θέμα που προσομοιάζουν με λογικές «αφού δεν μπορούμε να αποφύγουμε τον βιασμό, ας τον απολαύσουμε»...
Κ. Αντωνίου