Πάλι με χρόνια με καιρούς… Τα χρόνια έρχονται και πάνε, μα πίσω δε γυρνάνε.
Πέρασαν ήδη δεκατρία χρόνια! Απ' ό,τι φαίνεται θα περάσουν άλλα εκατό δεκατρία!
Χρόνος έρχεται, χρόνος φεύγει και η χώρα μας σκλαβωμένη, μοιρασμένη, παραμένει!

Θα παραθέσω μερικές σκέψεις μου, που σκοπό έχουν να προβληματίσουν και όχι να αναξέσουν πληγές. Θα κάνω αναφορά στη δική μας πλευρά και μόνο. Αυτό είναι νομίζω που μας καίει, μας πονεί, και όχι ποιος είναι ο στόχος και πώς ενεργεί η άλλη πλευρά! Σαν απλό πολίτη, αυτό που με ενδιαφέρει είναι το «εμείς» και όχι το «οι άλλοι». Έτσι και αλλιώς ο κάθε λαός και κάθε κράτος κοιτάζει τα συμφέροντά του!

Το σχέδιο Ανάν είναι πλέον Ιστορία. Βέβαια δεν ήταν και το ιδανικότερο σχέδιο! Όμως η παραποίηση των προνοιών του και όχι μόνο, έφερε τον λαό προ τετελεσμένων! Θα ήταν καλό, επομένως, να κοιτάξουμε στα μάτια τα παθήματα, για να μη μας μείνουν, μόνιμα κολλήματα!

Ρωτώ χωρίς περιστροφές. Μπορεί κάποιος πολιτικός, δημοσιογράφος, ερευνητής, που την τότε περίοδο εξαπέλυε μύδρους κατά του σχεδίου, να μας υποδείξει, έστω και δεκατρία χρόνια μετά, την πρόνοια εκείνη που κατά τους ισχυρισμούς του έδινε την ΑΟΖ μας στην Αγγλία?

Θυμάστε το αμίμητο, «σε λίγες μέρες μπαίνουμε στην ΕΕ και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αποδέχεται στρατούς κατοχής, εποίκους, παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στα εδάφη της»!

Να φέρω στη μνήμη μας, την πρόβλεψη του μακαρίτη του Γλαύκου Κληρίδη, «το ναι είναι δύσβατο μονοπάτι, αλλά το όχι είναι λάκκος του οποίου δεν γνωρίζουμε τον πάτο»; Φαίνεται να δικαιώνεται?

Ο Γιαννάκης Κασουλίδης μίλησε για νέα Μικρασιατική Καταστροφή! Τσιππώσσαν τα αρπαχτικά να τον φάνε! Σήμερα, η Κερύνεια, ξέρετε με ποιαν πόλη μοιάζει? Μήπως με τη Σμύρνη?

Και η φράση κλισέ, πάλι με χρόνια… φαίνεται πολύ απλά να μας ταιριάζει απόλυτα!
Αυτά τα λίγα και μόνον, μας δείχνουν την τραγικότητα της διαχρονικής μας ανωριμότητας!

Υ.Γ.: Σε μια χώρα όπου η ρητορική του μίσους και ο στιγματισμός ανθρώπων, για μειοδοσία, τουρκοπροσκύνηση, την οδήγησε στην καταστροφή (πρόσφυγες, αγνοούμενους, εγκλωβισμένους, νεκρούς…) να φτάνει στο σημείο σαράντα τρία χρόνια μετά, να νεκρανασταίνεται αυτή η νοοτροπία, είναι ντροπή, είναι κατάντημα, μα κυρίως είναι ο προάγγελος της ολικής αυτοκαταστροφής!

ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ