Μερικές αναφορές για κρίση από τον κοινό νου:
1. Η αλήθεια μάς μαρτυρεί, μάς λέει, ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, που πολιτικά ανήκει στην παράταξη που κυβερνά τις πλείστες χώρες της Ευρώπης (ΕΛΚ), ανήκει στη μεγαλύτερη δύναμη του Ευρωκοινοβουλίου, έχει σχέσεις με ισχυρούς διεθνείς παράγοντες, έχει σχέσεις και συνδέσεις με τους Άγγλους, με τους Αμερικανούς, με το ΝΑΤΟ, που η πικρή αλήθεια είναι ότι χωρίς τη βοήθειά τους, χωρίς την εμπλοκή τους, δεν υπάρχει ελπίδα λύσης του Κυπριακού.

2. Η αλήθεια μάς μαρτυρεί ότι τον Πρόεδρο Αναστασιάδη τον γνωρίζουν όλοι οι εμπλεκόμενοι, όσοι ασχολούνται με το Κυπριακό, ότι δεν ψηλώνει τον πήχη, τον γνωρίζουν ότι είναι του Ναι, τον γνωρίζουν ότι δεν είναι των ακραίων θέσεων, δεν φορεί μανδύα του ανένδοτου, του φουστανελά. Οι Τούρκοι επίσης γνωρίζουν ότι δεν κρατά παγκέρα του ανένδοτου της αντιπάθειας, της αντιμαχίας, αλλά πολιτική συνεργασίας, συμφιλίωσης, ειρήνης και συμβίωσης.

3. Και εδώ ακριβώς γεννιέται το ερώτημα, όταν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, που διαθέτει τόσα βοηθητικά, τόσον εξοπλισμό, κρατά όλα τα εφόδια που λογικά χρειάζονται για να υπάρξει κάποια ελπίδα εξευρέσεως υποφερτής λύσεως και όμως υπάρχουν τόσες δυσκολίες, τόσα αξεπέραστα εμπόδια, τόση αδιαλλαξία και απογοητεύσεις,

4. Να πιστέψει ο κοινός νους ότι όταν γίνουν οι Σωτήρες ανένδοτοι Πρόεδροι, χωρίς τα απαιτούμενα εφόδια, χωρίς τις απαιτούμενες σχέσεις και συνδέσεις, χωρίς υποστηρικτές συμμάχους και μάλιστα και με τις μη παραγωγικές, μη προσιτές θέσεις του διεκδικητή, του ανένδοτου, του αδιάλλακτου, ο κοινός νους να πιστέψει ότι υπάρχει ελπίδα να δημιουργήσουν αυτοί καλύτερες προοπτικές λύσεως του εθνικού μας θέματος;

5. Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι ο κάθε σώφρων Ελληνοκύπριος θέλει δίκαιη λύση, δεν είναι μόνον οι ανένδοτοι Σωτήρες, αλλά είναι και οι σώφρονες άνθρωποι, που δεν επιλέγουν τον δρόμο των συνθημάτων (μάλιστα που είναι και χωρίς πολιτικό κόστος και με δάφνες πατριωτισμού), αλλά τον δρόμο της πικρής αλήθειας και πραγματικότητας. Βλέπουν ότι και άλλα 43 χρόνια να μείνει η Τουρκία στην Κύπρο, δεν υπάρχει ούτε και η ελάχιστη ελπίδα να την διώξει κανείς.

Βλέπουν ότι η καθυστέρηση της λύσης εξυπηρετεί τα σχέδια της Τουρκίας, που είναι η τουρκοποίηση με το πέρασμα του χρόνου. Βλέπουν ότι τα πατριωτικά συνθήματα και οι δίκαιες ευρωπαϊκές λύσεις και θέσεις λέγονται για 43 χρόνια, είναι χιλιοειπωμένες απ' όλους τους προηγούμενους προέδρους για μύριες φορές, με «0» αποτέλεσμα μάλιστα και με πιο μαχητική ρητορική, με λύση του χθες (Βασιλείου).

6. Δυστυχώς, σε αυτόν τον τόπον είμεθα αιχμάλωτοι κομματικών προσωπικών παθών, που μας υποκινούν στον ανταγωνισμό του περισσότερο αγωνιστή, του περισσότερο διεκδικητή, πατριώτη, που αυτό μας οδηγεί σε ανέφικτες, σε ακατόρθωτες, σε απραγματοποίητες θέσεις και που είναι φυσικό επακόλουθο η καταστροφή, η τιμωρία, παράδειγμα το 1974.

7. Αλίμονο αν και αυτήν τη φοράν αποστραφούμε τη μοναδική οδό του συμβιβασμού και ακολουθήσουμε τους ανένδοτους Σωτήρες, απλώς βάζουμε την ταφόπετρα της τουρκοποίησης της μισής Κύπρου, φωνή αλήθειας και λογικής.

ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΒΟΥΛΟΥ
Λαογράφος