Αλήθεια, με αυτές τις προσεγγίσεις και αυτήν τη στρατηγική είναι άξιον απορίας πώς θα ασκήσουμε πιέσεις προς την Τουρκία και πώς θα την αναγκάσουμε να δείξει πραγματική βούληση για λύση του Κυπριακού

Από διαφορετικές αφετηρίες, με τους ίδιους, όμως, στόχους πορεύθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες ο Δημοκρατικός Συναγερμός και το ΑΚΕΛ, επιβεβαιώνοντας την εκτίμηση πως, ιδιαίτερα αυτό το διάστημα, είναι πολύ περισσότερα αυτά που τους ενώνουν από αυτά που τους χωρίζουν.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός διά του προέδρου του επιχείρησε να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην επανέναρξη της διαδικασίας για το Κυπριακό. Μάλιστα, πήγε στα κατεχόμενα να συναντήσει τον Μουσταφά Ακιντζί, πετυχαίνοντας μόνο να δώσει και σίγουρα όχι να λάβει. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου υποσχέθηκε την ψήφιση της γνωστής πρότασης νόμου, μια υπόσχεση που υλοποίησε λίγες μέρες αργότερα με τη στήριξη του ΑΚΕΛ.

Έτσι, τα δύο κόμματα διόρθωσαν το «λάθος» της Βουλής, επιτρέποντας στην τουρκική πλευρά να παρεμβαίνει ακόμα και σε αυτά που ψηφίζουν οι εκλελεγμένοι εκπρόσωποι του λαού. Φθάνουμε, δηλαδή, στο σημείο να καθορίζουν η Άγκυρα και ο Ακιντζί τι θα διδάξουμε τα παιδιά μας στα σχολεία.

Το θέατρο του παραλόγου, όμως, είχε και άλλα επεισόδια. Όταν ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ δέχθηκαν την απόλυτα δικαιολογημένη κριτική των υπολοίπων κομμάτων, άρχισε ένα παιχνίδι εντυπώσεων. Μπροστά στην αυστηρή κριτική, άρχισαν να βλέπουν φαντάσματα διχόνοιας. Με βαρύγδουπες δηλώσεις δήθεν προειδοποιούσαν για τον κίνδυνο του διχασμού, χωρίς βέβαια να αναλαμβάνουν τις δικές τους ευθύνες.

Ανεπιτυχώς, ευτυχώς, προσπαθούσαν να πείσουν τους πολίτες ότι μόνο αυτοί ενδιαφέρονται για το μέλλον του τόπου και πως οι υπόλοιποι προσφέρουν κακή υπηρεσία στον λαό. Προσπαθούσαν, επίσης, ανεπιτυχώς, να πείσουν ότι δέχονται άδικη κριτική και πισώπλατες μαχαιριές, μήπως κερδίσουν την κατανόηση και τη συμπάθεια του κόσμου.

Ευθαρσώς και ξεκάθαρα καταδικάζουμε εντάσεις, ύβρεις και απαράδεκτες συμπεριφορές, απ’ όπου κι αν προέρχονται, ιδιαίτερα μέσα στον χώρο του κοινοβουλίου. Διαφωνούμε, όμως, παράλληλα και με την προσπάθεια συντήρησης του θέματος που προέκυψε, για συσπείρωση των ψηφοφόρων ή προς οποιαδήποτε άλλη πολιτική εκμετάλλευση. Πραγματικά, στον απόηχο αυτής της έντασης δεν θα ήταν παρατραβηγμένο να ψάξουμε τα βαθιά κίνητρα του Δημοκρατικού Συναγερμού και του ΑΚΕΛ.

Εν κατακλείδι, ακόμη κι αν δεχθούμε ότι έκαναν την «εθνική υπέρβαση», για να επανέλθουν οι δύο πλευρές στις διαπραγματεύσεις, ας δούμε τα πραγματικά δεδομένα. Η τουρκική πλευρά επέστρεψε, μετά από ακόμη μια δική μας υποχώρηση.

Επί της ουσίας τους στείλαμε το μήνυμα να συνεχίσουν ανενόχλητοι την προκλητική και σκληρή στάση τους. Αλήθεια, με αυτές τις προσεγγίσεις και αυτήν τη στρατηγική είναι άξιον απορίας πώς θα ασκήσουμε πιέσεις προς την Τουρκία και πώς θα την αναγκάσουμε να δείξει πραγματική βούληση για λύση του Κυπριακού.

Τώρα που έπεσε η σκόνη, ας πούμε τις αλήθειες, που σίγουρα κάποιους ενοχλούν.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ
Μέλος Εκτελεστικού Γραφείου ΔΗΚΟ