Το 2008 η FOCUS ξόδεψε μερικά εκατομμύρια ευρώ στις προεδρικές εκλογές. Οι μεγάλες εταιρείες, που χορηγούν προεκλογικά τους υποψηφίους προέδρους, το κάνουν για να έχουν ευνοϊκή μεταχείριση μετεκλογικά και να εξυπηρετούνται τα συμφέροντά τους με ευμενή αντιμετώπιση των επιχειρήσεών τους. Η FOCUS δεν είχε επιχειρήσεις ή οικονομικά συμφέροντα στην Κύπρο. Αν είχε, θα ενίσχυε όλους τους υποψηφίους και πρώτο τον Τάσσο Παπαδόπουλο, που ήταν το φαβορί των εκλογών. Αντίθετα, ενίσχυσε οικονομικά μόνο τους αντιπάλους του. Επομένως αντιλαμβανόμαστε ότι ο πρώτος σκοπός της ήταν να χάσει ο Τάσσος τις εκλογές. Αυτό τον πρώτο στόχο τον πέτυχε.
Φυσικά η FOCUS δεν είχε κανένα λόγο να βγάλει από το ταμείο της τόσο μεγάλα ποσά, για να πληρώσει τα αεροπορικά εισιτήρια των ψηφοφόρων των δυο κομμάτων. Κάποιο άλλο ταμείο έβαλε τα λεφτά. Η FOCUS απλώς ήταν ο διακομιστής των χρημάτων. Όμως το διεθνές ταμείο που πλήρωσε δεν έδωσε τόσα λεφτά μόνο και μόνο για να χάσει τις εκλογές ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Ενδιαφερόταν για τη λύση του Κυπριακού, σύμφωνα με τις δικές τους προδιαγραφές. Και αυτή τη λύση θα προωθούσε όποιος από τους δυο κέρδιζε τις εκλογές, μια και τα δυο κόμματα επεδίωκαν και επιδιώκουν την ίδια λύση.
Και δεν εννοώ απλώς λύση Δ.Δ.Ο. Εννοώ λύση που να εξασφάλιζε τη διάλυση της Κ.Δ. και την αποδοχή των τουρκικών απαιτήσεων. Η συνέχεια απέδειξε αυτό το γεγονός. Οι πρόεδροι, που προέρχονταν από τα δυο κόμματα, που δέχτηκαν τις εισφορές, για εννιά τώρα χρόνια προωθούν τη λύση που προκρίνει αυτός ο διεθνής υπερατλαντικός παράγοντας.
Ο χρηματοδότης του διεθνούς παράγοντα, όμως, πρέπει να φρόντισε να διασφαλίσει την επένδυσή του. Φρόντισε να έχει στοιχεία, τα οποία δεν μπορεί να ανακαλύψει η δικαιοσύνη. Όμως ο χρηματοδότης έχει αποδείξεις για τη χρηματοδότησή του και έχει στο χέρι αυτούς που αποδέχτηκαν και πήραν τη χρηματοδότηση. Τους κρατά δέσμιους και δεσμευμένους για λύση, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του. Για τούτο και η κ. Νούλαντ είχε τη δύναμη να επιβάλει την άποψή της και να υπαγορεύσει τη συμφωνία της 11ης/2, που υπέγραφαν οι δυο ηγέτες.
Για τούτο και η πρεσβεία, μια είναι η πρεσβεία, φιλοξενεί τακτικά τον Φούλη και τον Άντρο. Τους δείχνει τις αποδείξεις που έχει για τη χρηματοδότηση και τους υπενθυμίζει, ότι πρέπει «να εργαστούν σκληρά για την επανένωση της Κύπρου». Και τους κάμνει να δηλώνουν πατριωτικά ότι «δεν μπορούν να συμβιβαστούν με τη διχοτόμηση», αλλά θέλουν απαλλαγή της Κύπρου από την κατοχή και τα κατοχικά στρατεύματα. Και την ίδια ώρα παραχωρούν και υποχωρούν μέχρι να πλησιάσουν τις τουρκικές θέσεις.
Τις σκέψεις αυτές στριφογυρίζω στο μυαλό μου, όσο παρακολουθώ τις εξελίξεις. Η ηγεσία μας δεν αποτελείται από προδότες. Απλώς τον Αναστασιάδη, τον Χριστόφια, τον Άντρο και τον Φούλη τους δέσμευσαν και κατάφεραν να τους δέσουν πισθάγκωνα, και να γίνουν πειθήνια όργανα του διεθνούς παράγοντα «που στηρίζει τις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού».
Δεν μπορεί να εξηγηθούν διαφορετικά όλες οι υποχωρήσεις. Αλλά και δεν μπορούν να αποτελούν ενσυνείδητη επιλογή των ηγετών των δύο κόμματων οι τελευταίες εξελίξεις.
Πρώτον, δεν μπορεί να είναι συνειδητή η εύκολη αποδοχή της διεθνούς διάσκεψης, χωρίς τη συμμετοχή της Κ.Δ., χωρίς επίλυση των εσωτερικών πτυχών του Κυπριακού, που αποτελούσε κόκκινη γραμμή για όλους τους προέδρους.
Δεύτερο, δεν μπορεί να είναι συνειδητή η υποχώρηση στα δείπνα και η ευκολία με την οποία θα ψηφίσουν τον νόμο Ακιντζί - Αβέρωφ για διόρθωση του «λάθους» της Βουλής.
Τρίτο, δεν μπορεί ο Έιντε να αλωνίζει στις Βρυξέλλες και να γίνεται προωθητής των τουρκικών θέσεων για τις τέσσερεις ελευθερίες, και ο ΠτΔ να μη διαμαρτύρεται και να μην καταγγέλλει τον Έιντε. Με τη στάση του δείχνει ότι είναι σύμφωνος με τις ενέργειές του. Είναι άραγε σύμφωνος, ή δεν μπορεί να αντιδράσει;
Τους κρατούν στο χέρι και τους επιβάλλονται. Και αυτοί προσπαθούν να παρουσιάσουν τον εξευτελισμό τους ως ρεαλιστική προσπάθεια για επανένωση της Κύπρου και τερματισμό της κατοχής.
Μόνο ο λαός μπορεί να δώσει λύση και να σπάσει τα δεσμά, που έχουν παραλύσει την ηγεσία μας. Μόνο με την απομάκρυνσή τους από την εξουσία θα τερματιστούν οι εκβιασμοί του διεθνούς, αλλά πολύ γνωστού παράγοντα.
Τώρα φαίνονται τα πλοκάμια της FOCUS. Και ο μόνος τρόπος να αχρηστευτούν είναι να φύγουν από την εξουσία οι δεσμώτες της FOCUS.
