Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, τα μυαλά και οι καρδιές όλων μας στρέφονται πολλά χρόνια πίσω, στις πλέον λαμπρές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας του ελληνικού έθνους.
Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 και ο απελευθερωτικός αγώνας των Ελλήνων της Κύπρου του 1955 είχαν πολλά κοινά χαρακτηριστικά. Πρώτον, στόχευαν στην αποτίναξη του ζυγού του κατακτητή, στην ελευθερία και στην αυτοδιάθεση του λαού. Δεύτερον, παραγνώριζαν τη μεγάλη υπεροπλία του κατακτητή. Τρίτον, απέβλεπαν στη διασφάλιση της συνέχισης της μακραίωνης πορείας του ελληνικού έθνους. Τέταρτον, ήταν θεμελιωμένες στην ορθόδοξη χριστιανική πίστη, η οποία για αιώνες κράτησε τη φλόγα της ελευθερίας αναμμένη. Πέμπτον, ξεκινούσαν από έναν μικρό αριθμό οραματιστών πατριωτών οι οποίοι δεν προσμετρούσαν κανένα κόστος, ούτε ακόμη αυτόν τον θάνατο. Έκτον, παρήγαγαν ηρωικές μορφές που στόλισαν το πάνθεον και με τη λάμψη τους φωτίζουν την ιστορία του έθνους μας εις αιώνας αιώνων. Έβδομον, πέτυχαν την αποτίναξη του ζυγού του κατακτητή αλλά δεν κατάφεραν να ειρηνεύσουν τον τόπο, αφού έγιναν αφετηρίες νέων δεινών.
Τις μέρες αυτές εντείνεται η οφειλόμενη συνεχής αναμέτρηση του καθενός μας με τους προγόνους μας εκείνων των εποχών. Αναπόφευκτα, γίνεται και η αναμέτρηση των σημερινών πρωταγωνιστών του αντικατοχικού αγώνα μας με αυτούς που πρωταγωνίστησαν στις δύο επαναστάσεις. Οι ηρωικές φιγούρες των Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Γεώργιου Καραϊσκάκη, Αθανάσιου Διάκου και Παπαφλέσσα, αλλά και των Γρηγόρη Αυξεντίου, Μιχαλάκη Καραολή, Ευαγόρα Παλληκαρίδη και Κυριάκου Μάτση ζωντανεύουν και αναμετρούνται με τους σύγχρονους Νίκο Αναστασιάδη, Δημήτρη Χριστόφια, Αβέρωφ Νεοφύτου και Άντρο Κυπριανού. Το αποτέλεσμα είναι συνταρακτικό και καταθλιπτικό. Η αξιοπρέπεια, η αγνότητα, ο ηρωισμός, η πίστις και η ανιδιοτέλεια των πρώτων επικαλύπτουν με τη λάμψη τους τη δουλοπρέπεια, τη διαφθορά, τη δειλία, την απιστία και ιδιοτέλεια των δεύτερων.
Είναι να διερωτάται κανείς. Πώς η ποιότητα των Ελλήνων της Κύπρου ξέφτισε σε τέτοιο βαθμό μέσα σε μόνο μισό αιώνα; Πώς μπορούν αυτοί που εκφωνούν πύρινους λόγους στις εθνικές επετείους να τάσσονται κατά της αναφοράς του ενωτικού δημοψηφίσματος στα σχολεία; Πώς οι υπερήφανοι πολιτικοί ηγέτες δέχτηκαν να υποκλίνονται στα παρανοϊκά κελεύσματα του κατακτητή;
Πώς διασύρθηκαν οι αντινατοϊκοί επαναστάτες να υπόσχονται στους Άγγλους αποικιοκράτες και ηθικούς αυτουργούς της καταστροφής της πατρίδας μας τη διασφάλιση των βάσεών τους για γενεές γενεών; Πώς εξέπεσαν οι πάλαι ποτέ μαρξιστές του ΑΚΕΛ και ταυτίζονται με τους πάλαι ποτέ εθνικιστές του ΔΗΣΥ; Πώς κατάφεραν οι Μακαριακοί αντιστασιακοί να μοιράζουν τις μίζες με τους χουντικούς πραξικοπηματίες; Πώς κατήντησαν οι Συναγερμικοί να κάνουν ρουσφέτια στους Ακελικούς;
Η απάντηση είναι απλή. Περί χρημάτων τον αγώνα ποιούνται. Τα ιδανικά έχουν υποταχθεί στο συμφέρον. Οι ιδεολογίες έχουν παραδοθεί στο χρήμα. Το ελληνορθόδοξο φρόνημα έχει υποχωρήσει στο υλιστικό πνεύμα της νέας τάξης πραγμάτων. Η αρετή έχει κυριευτεί από την αμαρτία. Η τιμιότητα έχει ενδώσει στη διαφθορά.
Η ένδοξη Ελληνική Ιστορία μάς διδάσκει ότι θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία. Τα παραδείγματα των προγόνων μάς δίνουν τη συνταγή. Φιλοπατρία, πίστη, αρετή, αγνότητα, ανιδιοτέλεια. Οι Αυξεντίου, Παλληκαρίδης, Καραολής και Μάτσης ψάχνουν εναγωνίως άξιους απογόνους και δεν βρίσκουν. Αναζητούν αυτούς που θα ασπαστούν τα δικά τους ιδανικά και αξίες. Αυτούς που θα ενδυναμωθούν από το ελληνορθόδοξο πνεύμα, την πίστη στον Θεό, την αγωνιστικότητα, την τιμιότητα και την υπερηφάνεια.
Αυτούς που θα τολμήσουν την αντιπαράθεση με το τουρκικό θηρίο, θα προκαλέσουν τον θαυμασμό και τη συμπαράσταση της διεθνούς κοινότητας και θα καταφέρουν την ανατροπή των εναντίων μας δεδομένων, την απελευθέρωση της πατρίδας μας και την οριστική απαλλαγή της από τον αγγλοτουρκικό ζυγό.
ΑΘΩΣ ΚΟΙΡΑΝΙΔΗΣ
Πρόεδρος ΠΝΟΗΣ ΛΑΟΥ
