Το τελευταίο χρονικό διάστημα όλοι οι Έλληνες της Κύπρου είμεθα μάρτυρες ενός θεάτρου του παραλόγου από όλα ανεξαιρέτως τα Κοινοβουλευτικά κόμματα, τα οποία αποδείχθηκαν για ακόμη μια φορά κατωτέρα των περιστάσεων, αντιμετωπίζοντας σχεδόν τα πάντα με μια αβάστακτη ελαφρότητα και με έναν πρωτοφανή θα ‘λεγα ζαμανφουτισμό και υποκρισία, που όντως αγγίζει τα όρια της σχιζοφρένιας!

Αφορμή για τα πιο πάνω (θλιβερώς) λεχθέντα απετέλεσε η εδώ και περισσότερο του ενός μηνός (βλέπε 9/2/17) κατάθεση πρότασης νόμου από το εθνικιστικό Ε.ΛΑ.Μ., βάσει της οποίας κάθε 15 Ιανουαρίου, επέτειο του ενωτικού δημοψηφίσματος, να γίνεται μια δεκάλεπτη και εκ του προχείρου έστω ανάγνωση σε όλα τα Ελληνοκυπριακά Εκπαιδευτήρια, όσον αφορά τη σημασία και το εύρος του εν λόγω γεγονότος.

Φαινομενικά ή αφελώς επιδερμικά θα ‘λεγα καλύτερα, η εν λόγω πρόταση νόμου από μέρους του Ε.ΛΑ.Μ. (όπου εδώ θα πρέπει να λεχθεί ότι εγκρίθηκε από την πλειοψηφία των μελών της Βουλής των αντιπροσώπων, έστω και οριακά) συνιστά πράξη ευγενούς άμιλλας, βασιζόμενη στα από Βυζαντινών χρόνων Ελληνοχριστιανικά ιδεώδη.

Στην πραγματικότητα, όμως, η εν λόγω τροπολογία δεν βασίζεται στις αρχές της υγιούς εθνικοφροσύνης και της Ελληνορθοδόξου μας πίστεως, αλλά στηρίζεται και ποδηγετείται από καθαρά αλλότρια κίνητρα, που έχουν να κάνουν με την πατριδοκαπηλία, τη μισαλλοδοξία και, εν τέλει, τον σοβινισμό. Άλλωστε η πατριδοκαπηλία, ο σοβινισμός, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία αποτελούν ίδιον χαρακτηριστικό γνώρισμα όλων των εθνικιστικών και ακροδεξιών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο και όχι μόνο, κάτι που ως είναι φυσιολογικό καταδικάζεται απερίφραστα από όλους τους σώφρονες πολίτες που διαπνέονται από Δημοκρατικές ευαισθησίες ανά το παγκόσμιο, πόσω μάλλον από το δικό μας Έθνος το οποίο, από αρχαιοτάτων χρόνων, απετέλεσε το λίκνο του πολιτισμού και της Δημοκρατίας.

Όμως! (και το τονίζω αυτό) όμως τι μπορεί να πει, τι μπορεί να υποθέσει ο κάθε νοήμων πολίτης αυτού του δύσμοιρου τόπου, λαμβανομένου υπ' όψιν του γεγονότος ότι η πρόταση νόμου του Ε.ΛΑ.Μ. για το ενωτικό δημοψήφισμα υποστηρίχθηκε, μετά βαΐων και κλάδων, από σχεδόν όλα τα κόμματα του δήθεν ενδιάμεσου χώρου (βλέπε ΔΗ.ΚΟ., Ε.Δ.Ε.Κ. κλπ), τι στιγμή που στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν τα ίδια ακριβώς κόμματα και σε χαλεπούς καιρούς για την εθνικοφροσύνη και την τότε Ενωτική παράταξη, η οποία εδώ θα πρέπει να τονισθεί ότι εβάλλετο πανταχόθεν, συμπεριλαμβανομένων και των τότε κομμάτων του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου, δηλαδή άκουσον άκουσον το Μακαριακό ΔΗ.ΚΟ. και τη Σοσιαλιστική Ε.Δ.Ε.Κ.! με καθοδηγητή και «σημαιοφόρο» το ανέκαθεν ανθελληνικό και αντιχριστιανικό Α.Κ.Ε.Λ.

Ήταν οι λεγόμενες μαύρες εποχές για την ίδια τη Δημοκρατία, όπου στήνονταν λαϊκά μέτωπα ή, πιο εύστοχα, λαϊκά δικαστήρια (!), καθυβρίζετο η Μητρόπολη του Ελληνισμού και εκαίγετο, εν μέσω φρενίτιδας μίσους, η γαλανόλευκη, το εθνικό μας σύμβολο! Τα ίδια, δηλαδή, τα όσια και τα ιερά μας !!!

Εν συνεχεία, θα ήθελα να καυτηριάσω, να στηλιτεύσω και να επικρίνω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου τα δύο μεγάλα κόμματα, αρχίζοντας από τον Δημοκρατικό Συναγερμό, το πάλαι πότε κόμμα της εθνικοφροσύνης, που όσον αφορά το εν λόγω θέμα (βλέπε Ενωτικό δημοψήφισμα) τήρησε σιγήν ιχθύος υιοθετώντας ποντιοπιλατική στάση - με λίγα λόγια προτίμησε τον εύκολο δρόμο της αποχής για να μην επωμισθεί το κόστος μιας τυχόν αρνητικής τοποθέτησης, όσον αφορά την εν λόγω πρόταση νόμου του ακροδεξιού Ε.ΛΑ.Μ., γεγονός που θα «απήλλασσε» τον κατοχικό ηγέτη Μουσταφά Ακιντζή από κάθε μορφή ερεισμάτων, αιτιάσεων, αφορμών αλλά πάνω απ’ όλα δικαιολογιών για το, όντως απαράδεκτο πλην κατανοητό, σκασιαρχείο του από την τράπεζα των διαπραγματεύσεων, υποβοηθούμενος (για να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους) και από τη χλιαρή στάση του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Σκοπίμως άφησα τελευταίο το Κομμουνιστικό Α.Κ.Ε.Λ. για την καθ' όλα υποκριτική, μαφιόζικη και πασπαλισμένη με μπόλικη δόση «υπεύθυνης», «συνετής» και «αντικειμενικής» στάσης στον βωμό, τάχατες, της επαναπροσέγγισης και της ειρηνικής συνύπαρξης με το σύνοικο στοιχείο, τους Τουρκοκύπριους δηλαδή συμπατριώτες μας.

Παρασκηνιακά, όμως, θα ΄λεγα ότι το Α.Κ.Ε.Λ. υιοθέτησε, έντεχνα οφείλω να ομολογήσω, αυτήν τη στάση ή καλυτέρα τακτική, καταψηφίζοντας την τροπολογία του Ε.ΛΑ.Μ., καθοδηγούμενο και στηριζόμενο στο ανέκαθεν, από το 1955 μέχρι και την ώρα που σύρονται αυτές οι γραμμές, μίσος προς καθετί ελληνικό, από αλλεργία μέχρι και αποκήρυξη της Ορθοδοξίας, με λίγα λόγια και σταράτα από απέχθεια και αποστροφή προς τα αθάνατα Ελληνοχριστιανικά ιδεώδη.

Αυτή, λοιπόν, είναι η γυμνή αλήθεια, φίλτατε αναγνώστη, που χαρακτηρίζει τον σύγχρονο πολιτικό μας βίο, που είναι βυθισμένος στον βούρκο, τη σήψη και τη διαφθορά. Και να σκεφθεί κανείς ότι όλα αυτά χάριν προεκλογικών (!) σκοπιμοτήτων. Οποίος εξευτελισμός, οποίον κατάντημα ! Αιδώς αργείοι!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΩΚΑΣ