Facebook
Καλώς ή κακώς, το Facebook είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει και, ίσως, το πιο πετυχημένο, μέχρι σήμερα, μέσο κοινωνικής δικτύωσης στον πλανήτη. Το να μην το αξιοποιήσει κάποιος προς όφελός του, το θεωρώ παράλειψη. Θα το ξαναπώ, όμως, «προς όφελός του». Τα πράγματα έχουν ως εξής: Το Facebook είναι η επανάσταση στην επικοινωνία αλλά, παράλληλα, είναι η τυραννία της εξάρτησης. Δυστυχώς, όμως, αυτό που παρατηρώ πιο έντονα είναι η κακή χρήση του γνωστού αυτού μέσου. Οι πλείστοι από εμάς, αντί να αξιοποιούμε τη δύναμη που έχουμε στην τσέπη μας, τη χειριζόμαστε με τον λάθος τρόπο, γιατί αυτό κάνουμε συνήθως ως λαός.
Ας αρχίσουμε από τα θετικά του φατσοβιβλίου: Είναι ένα μέσο το οποίο μας παρέχει τη δυνατότητα της εύκολης και δωρεάν διαφήμισης. Μέσα από το Facebook μπορούμε να διαφημίσουμε ή και να διαδώσουμε τη δουλειά ή και τα προϊόντα μας. Στον κόσμο του διαδικτύου υπάρχουν οι πιο φτηνές διαφημίσεις που μπορούν να ελκύσουν τον περισσότερο κόσμο. Γιατί, πολύ απλά, το 95% του κόσμου είναι συνδεδεμένοι 24 ώρες το 24ωρο με το Facebook.
Εκτός τούτου, αφού πλέον οι εφημερίδες έχουν σχεδόν εξαλειφθεί, μια από τις σημαντικότερες πηγές ενημέρωσης είναι το Facebook. Όλες οι εφημερίδες κυκλοφορούν και σε διαδικτυακή μορφή. Σύμφωνα με τις τελευταίες εξελίξεις, οι πολίτες ενημερώνονται μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, γιατί πλέον το τυπωμένο χαρτί, η εφημερίδα, δεν πουλά, δεν αγοράζεται.
Το Facebook έχει προσφέρει βοήθεια ακόμα και στις Αρχές. Μέσω αυτού έχουν εξιχνιαστεί διάφορες υποθέσεις και βρέθηκαν άνθρωποι που κρύβονταν, καθώς τα στοιχεία κάθε χρήστη είναι εμφανή και προσβάσιμα σε αυτές. Αυτό στοχεύει στη ομαλή λειτουργία του διαδικτύου και την αποφυγή δικτυακής βίας.
Από την άλλη όψη του νομίσματος, όμως, υπάρχει και η τυραννία της εξάρτησης. Υπάρχουν άτομα που έχουν πάθει εθισμό σε τέτοιο βαθμό, που δεν κοιμούνται για να είναι μέσα στο Facebook. Περιμένουν με λαχτάρα τα Like των άλλων, τα οποία θεωρούν ως ηθικήν ικανοποίηση γι' αυτά που γράψανε. Αν δεν εισπράττουν Like, πληγώνονται, προσβάλλονται. Πέφτουν σε κατάθλιψη, μέχρι και φιλίες χαλάνε. Τους παίρνει ο άλλος τηλέφωνο και αυτοί αφηρημένοι προσπαθούν να κρατήσουν το ενδιαφέρον της συζήτησης ζωντανό, μα εντελώς αποτυχημένα, αφού το μυαλό τους είναι να απαντήσουν σε κάποιον στο Facebook.
Εδώ, στο σημείο αυτό, θα γενικεύσω ίσως, μα δεν γίνεται διαφορετικά. Εδώ έχουμε τους σεξομανείς. Άτομα που ψάχνουν να ικανοποιήσουν τις ορέξεις τους. Μπορεί ο καθένας να γνωρίσει κάποιον στο Facebook αλλά δεν ψάχνουμε διακαώς και ειδικά μέσα στο Facebook.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που είχαμε κρούσματα βιασμού λόγω ανταλλαγής προσωπικών πληροφοριών στο Facebook. Αν και σήμερα δεν θα έπρεπε να έχουμε τυφλή εμπιστοσύνη, δυστυχώς, κάποια άτομα -ειδικά νεότερα παιδιά- πέφτουν σε παγίδες βιαστών. Επίσης, μπορούν να πέσουν και θύματα πορνογραφίας γιατί δεν υπάρχει έλεγχος στα κοινωνικά δίκτυα. Αρκετές ήταν οι φορές που είδαμε πρωτοσέλιδα με αυτού του είδους ιστορίες.
Αν παραδεχθούμε την κατάντια αυτής της κοινωνίας, λόγω και του Facebook και της φθοράς που προκαλεί στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, είμαστε σε καλό δρόμο. Αυτό που μετράει είναι η άμεση δράση και ο αυτοέλεγχος στα κοινωνικά δίκτυα. Όσο και να βοηθάει το Facebook την online επικοινωνία, άλλο τόσο υποσκάπτει το αίσθημα ευτυχίας και ικανοποίησης του χρήστη από τη ζωή και τον εαυτό του. Γι' αυτό πρέπει να φροντίσουμε να μην κάνουμε αλόγιστη χρήση και να επενδύουμε στην επικοινωνία πρόσωπο με πρόσωπο.
ΧΡΥΣΩ ΚΑΛΟΥΔΗ
Δευτεροετής φοιτήτρια στον Κλάδο Δημοσιογραφίας & Δημοσίων Σχέσεων του Κολεγίου ΚΕΣ




