Η συμπεριφορά του Ειδικού Συμβούλου του ΓΓ του ΟΗΕ για το Κυπριακό Έσπεν Μπάρθ Έιντε απέναντι στους Έλληνες Κύπριους, απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία και, σε τελευταία ανάλυση, απέναντι στο δίκαιο, που υποτίθεται ότι ο Οργανισμός που τον εργοδοτεί είναι ο θεματοφύλακάς του, είναι εξοργιστική και εκνευριστική. Αγνοεί ο Έιντε κάθε αρχή και λογική δικαίου και οι μάστορές του σιωπούν και τον στηρίζουν.

Ο Έιντε λειτουργεί πανομοιότυπα με τους προκατόχους του, τους αισχρούς Άλβαρο Ντε Σότο και Αλεξάντερ Ντάουνερ. Και όταν αναφερόμαστε σε πανομοιότυπη συμπεριφορά, είναι κατανοητό ότι εντάσσουμε τη συμπεριφορά του Έιντε στην κατηγορία της αισχρότητας της ανήθικης πολιτικής και της υπόσκαψης των θεμελιών μιας υγιούς και ευημερούσας παγκόσμιας κοινωνίας.

Όταν είχε διοριστεί ο Νορβηγός διπλωμάτης στη θέση του Ειδικού Συμβούλου του ΓΓ του ΟΗΕ για το Κυπριακό, το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης τον είχε χαρακτηρίσει επικίνδυνο, προτού ακόμη αποκαλυφθεί ο πραγματικός του ρόλος. Απλώς, είχαμε ερευνήσει τις πράξεις του σε διάφορες αποστολές που του είχε αναθέσει ο ΟΗΕ και είχαμε τότε προειδοποιήσει ότι ο Έιντε θα είναι επικίνδυνος, καθώς σε ένα πράγμα διέφερε από τους πιο πάνω προκατόχους του: ο Έιντε είναι πονηρός και πιο μεθοδικός.

Είναι πάμπολλα τα παραδείγματα, τα οποία μπορούμε να παραθέσουμε και που αποδεικνύουν ότι ο Έιντε κάθε άλλο παρά μεσολαβητής είναι. Ο αξιωματούχος του ΟΗΕ είναι φιλότουρκος, επιδιώκει κλείσιμο του Κυπριακού με τουρκικές προδιαγραφές, χωρίς να δίνει δεκάρα για το δίκαιο ή έστω για τη βιωσιμότητα μιας ενδεχόμενης διευθέτησης και έχει παγιδεύσει πολλές φορές την ηγεσία της ελληνοκυπριακής πλευράς, για να μπορέσει να εκβιάσει αποδοχή των τουρκικών απαιτήσεων.

Θα μπορούσε να διερωτηθεί κάποιος, γιατί ένας πολιτικός και διπλωμάτης, από μια σκανδιναβική χώρα, να θέλει να μεροληπτήσει υπέρ μιας βάρβαρης χώρας, που προκαλεί προβλήματα σε όλο τον κόσμο. Η απάντηση μπορεί να είναι απλή: ο Έιντε είναι πληρωμένος μισθοφόρος. Είναι μισθοφόρος των αφεντικών του, αυτών που ελέγχουν τον ΟΗΕ, δηλαδή των ΗΠΑ και της Βρετανίας και άλλων υποχθόνιων παραγόντων.

Δεν τον ενδιαφέρει το δίκαιο, δεν τον ενδιαφέρει ο πολιτισμικός και θρησκευτικός παράγοντας, δεν τον ενδιαφέρει εάν θα χαθούν τα ίχνη ενός πανάρχαιου πολιτισμού σε μια γωνιά της Μεσογείου. Τον ενδιαφέρει μόνο η αμοιβή, είτε αυτή έχει τη μορφή της ανάθεσης αποστολών από τον ΟΗΕ, άρα και του ανάλογου μισθού, είτε έχει τη μορφή εργοδότησης σε άλλους Οργανισμούς, με τα ίδια αφεντικά να κρύβονται πίσω, όπως το Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός, του οποίου είναι Γενικός Διευθυντής. Τοιούτου είδους άνδρες, όμως, δεν έχουν την ευθιξία να παραιτηθούν όταν τους γίνεται τέτοια σφοδρή πολιτική κριτική.

Ο Έιντε, ως απεσταλμένος του ΟΗΕ, απολαμβάνει πλουσιοπάροχης αμοιβής, ζει μέσα στη χλιδή, στην αναγνώριση και στα προνόμια που του παρέχει η θέση και η μοναδική του έγνοια είναι να εδραιώσει τις δικές του επαγγελματικές φιλοδοξίες και να «δικαιωθεί». Μέχρι να αναλάβει την επόμενη αποστολή!

Η θέση εξουσίας που διαθέτει τον κάνει να συμπεριφέρεται σαν αποικιοκράτης σε έναν μικρό και αδύναμο λαό, όπως ο δικός μας, που απεγνωσμένα παλεύει να βρει το δίκιο του. Ασχολείται με το Κυπριακό, ανακατεύεται στα εσωτερικά, κάνει επαναπροσεγγίσεις και οτιδήποτε άλλο βοηθά στην επιβουλή των άνομων σχεδίων του.

Φυσικά, για να είμαστε ειλικρινείς, ο Έιντε βρίσκει μεγάλα περιθώρια για να λειτουργήσει όπως λειτουργεί, λόγω της υποχωρητικής και εθελόδουλης στάσης της ηγεσίας των Ελλήνων της Κύπρου.

Ναι μεν είμαστε η αδύναμη πλευρά, ναι μεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε μεγάλα και ισχυρά συμφέροντα, πλην όμως έχουμε και εμείς «όπλα» και, όταν τα χρησιμοποιήσαμε, είχαμε φέρει θετικά αποτελέσματα.

Η ιστορική αναδρομή δείχνει ότι ο ΟΗΕ ξεκίνησε σαν η ελπίδα του κόσμου, σαν ο φορέας αποτροπής επανάληψης εκατόμβης θυμάτων, όπως αυτής του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο, το γεγονός ότι οι μεγάλες δυνάμεις μοίρασαν τον κόσμο μετά τον μεγάλο πόλεμο είχε την αντανάκλασή του στον ΟΗΕ, ο οποίος σε γενικές γραμμές ήταν το βαποράκι της μοιρασιάς των μεγάλων δυνάμεων.

Παρά ταύτα, ακόμα και η επίφαση της ιδιότητας του θεματοφύλακα του διεθνούς δικαίου βοήθησε στη στοιχειώδη εύρυθμη λειτουργία των διεθνών σχέσεων του πλανήτη.

Να μην ξεχνάμε ότι και στην περίπτωση της Κύπρου λήφθηκαν κάποιες αποφάσεις που ενίσχυαν το διεθνές δίκαιο και την υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του 1964, με το οποίο αναγνωριζόταν η νομιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησής της, μετά την τουρκική ανταρσία ή το ψήφισμα 3212 της Γενικής Συνέλευσης μετά την εισβολή, που καλούσε την Τουρκία να αποσύρει τα στρατεύματά της από την Κύπρο.

Είχαμε σωρεία ψηφισμάτων υπέρ της Κύπρου. Αλλά, σχεδόν ουδέποτε είχαμε την ηγεσία που θα αγωνιζόταν για την εφαρμογή αυτών των ψηφισμάτων. Οι δε κοσμοκράτορες δεν ενδιαφέρθηκαν ούτε ενδιαφέρονται ούτε θα ενδιαφερθούν για την εφαρμογή των αρχών του ΟΗΕ. Δεν τους συμφέρει.

Και ο Έιντε, όπως έχουμε προαναφέρει, εξυπηρετεί απροκάλυπτα τα συμφέροντα της Τουρκίας, επειδή τον αφήνουμε με την υποχωρητικότητά μας να το πράξει.

Όπως και να έχουν τα πράγματα, το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης θεωρεί και προτείνει στην Κυβέρνηση και στην ηγεσία της ε/κ πλευράς να αντισταθεί επιτέλους και να ζητήσει πάραυτα την αποπομπή και αντικατάσταση του Έιντε. Αν ούτε και αυτό μπορούμε ή τολμούμε να πράξουμε, τότε είμαστε ένας λαός καταραμένος και καταδικασμένος σε αφανισμό.

Ο άνθρωπος έχει απολέσει κάθε ίχνος εμπιστοσύνης, ο ΟΗΕ έχει χάσει κάθε ίχνος εμπιστοσύνης, όπως και την αξιοπιστία του. Ο πλανήτης κατέληξε ακόμα μια φορά «ακυβέρνητος και απροστάτευτος». Οι λαοί αλληλοσπαράσσονται, άνθρωποι πεινούν, κυριολεκτικά λιμοκτονούν. Πολιτείες ισοπεδώνονται, όπως και η πανίδα και η χλωρίδα της ξηράς και της θάλασσας. Αφυπνιστείτε, καταραμένοι πλανητάρχες. Χανόμαστε….

ΚΡΙΝΟΣ Ζ. ΜΑΚΡΙΔΗΣ
Πρόεδρος Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου