και γιατί δεν ξεριζώνονται

Δυστυχώς, από χρόνια πολιτευόμαστε άσοφα αντί παραγωγικά και μας λείπει η αυτοκριτική, ενώ ικανοποιούμεθα με μεγάλα λόγια και πατριωτικές ρητορικές

Σύντομες ερωτηματικές αναφορές για γνώση και κρίση.
1. Ο ένοπλος Αγώνας του 1955-59, που οι Άγγλοι εσκεμμένα μεθόδευσαν ως αντίποινο, και υποκίνησαν τους Τουρκοκυπρίους ότι έχουν δικαιώματα κι ότι πρέπει να έχουν μερίδιο συνεταιρισμού εξουσίας, δεν έχει τις ρίζες του;

2. Η συμφωνία της Ζυρίχης, που έδωσε τόσα ετεροβαρή δικαιώματα όπως Τούρκον αντιπρόεδρο με δικαίωμα βέτο και 30 έως 40 τοις εκατόν στις δημόσιες υπηρεσίες, δεν έχει τις ρίζες της;

3. Η μη συμπόρευσή μας με τους Δυτικούς, όπου ανήκαμε πολιτικά και η συμπόρευση με τους Αδέσμευτους Τίτο, Καντάφι και άλλους, δεν έχουν τις ρίζες τους;

4. Η μη παραχώρηση Βάσης στους Αμερικανούς και η μη συμμαχία με αυτούς, όπως έκαναν οι πλείστοι λαοί της Ευρώπης, δεν έχουν τις ρίζες τους;

5. Η μη συμμετοχή μας στη συμμαχία του ΝΑΤΟ, όπως έκαναν οι πλείστοι λαοί της Ευρώπης, δεν έχει τις ρίζες της; Έχει μάλιστα τις περισσότερες - φωνή αλήθειας.

6. Η μη συμμετοχή μας στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, όπου είναι όλοι οι λαοί της Ευρώπης ανεξαιρέτως ενταγμένοι, εκτός από εμάς, δεν είναι δείγμα ασοφίας και παραφωνίας;

7. Η μη στενή σύνδεση και συνεργασία μας με τους Τουρκοκυπρίους και η αντιμαχία και διαχωρισμός με αυτούς, δεν έχεις τις ρίζες της;

8. Οι είκοσι, ίσως και περισσότερες, διακοινοτικές συγκρούσεις που γίνονταν συχνά για χρόνια μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, που είχαν δεκάδες νεκρούς και δεκάδες τραυματίες και από τις δύο πλευρές, δεν έχουν τις ρίζες τους;

Και εδώ πλέον μένει στον κοινό νουν να κρίνει αν όλες αυτές οι άσοφες πολιτικές μας συμπεριφορές, και με αποκορύφωμα το εγκληματικό πραξικόπημα και την εισβολή, δεν είναι το απόσταγμα, οι ρίζες, το φυτώριο του δέντρου της διχοτόμησης; Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι έως ότου συνεχίζουμε την πολιτική που γέννησε, που δημιούργησε τις ρίζες της εισβολής και της διχοτόμησης, όχι μόνο δεν ξεριζώνουμε την διχοτόμηση αλλά τη λιπαίνουμε, την εκτρέφουμε να ριζώνει περισσότερο και αυτό το μαρτυρούν τα 43 χρόνια που όχι μόνο δεν πήγαμε έναν βήμα μπροστά, αλλά χίλια πίσω.

Η σοφή ή άσοφη πολιτική ενός λαού και των ηγετών του μετριέται, κρίνεται από τη θέση όπου βρίσκεται, που βιώνει.
Δυστυχώς, από χρόνια πολιτευόμαστε άσοφα αντί παραγωγικά, μας λείπει η αυτοκριτική, ικανοποιούμεθα με μεγάλα λόγια, πατριωτικές ρητορικές, αδιαφορώντας, αγνοώντας αν δεν φέρνουν αποτέλεσμα και ούτε και εάν οι ρίζες της διχοτόμησης βαθαίνουν πιο πολύ.

Αλλά το χείριστον είναι ότι για κάλυψη, για απο-ενοχοποίηση της ασοφίας μας και των ζημιογόνων πολιτικών μας σκέψεων, ένοχες είναι πάντα μόνον οι ξένες καπιταλιστικές δυνάμεις και εμείς οι αλάνθαστοι πάπες, οι κούππες οι άπαννες. Τα ρητά, όμως, μας λέγουν, άμα άσοφα πολιτεύεσαι, το αποτέλεσμα το βιώνεις, το γεύεσαι και χωρίς και τα δικά σου λάθη ποτέ δεν γεύεσαι δεινά και πάθη.

ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΒΟΥΛΟΥ
Λαογράφος