Να ανεξαρτητοποιηθεί ο Ακιντζί από την Άγκυρα και να αποβάλει από το σώμα του τα επιβλαβή καρκινώματα

Η αποχώρηση του κατοχικού ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί από τις διαπραγματεύσεις κατ’ εντολή του «κυρίου του» -Προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν- στερείται ουσίας. Οι αιτιάσεις του ή οι απαιτήσεις του για ακύρωση του εγκριθέντος ψηφίσματος από τη Βουλή, είναι ουτοπία.

Έτσι εχόντων των πραγμάτων παρουσιάστησαν στο προσκήνιο και πάλιν «οι δύο», - όπου τους χάσεις είναι μαζί ως ειρηνοποιοί και παρήγοροι του Ακιντζί, και που για χάριν του εξευτέλισαν εαυτούς, καταπάτησαν Αρχές και δέχθηκαν τον βιασμό της Βουλής, της Ιστορίας και την απολίθωσή της.

Η ιστορία, κύριοι, δεν αναχαιτίζεται.
Ο Ακιντζί έγινε το εκτελεστικό όργανο του Ερντογάν, του οποίου η πολιτική στερείται των αναφαίρετων αξιών της Ελευθερίας και οδηγεί τη χώρα στη δικτατορία.

Τα μέσα που μεταχειρίζεται είναι ηθικά αδικαίωτα. Ζει σε μια κοινωνία με τις κατάφωρες αδικίες. Ζει σε μια κοινωνία ιμπεριαλιστική. Είναι ο Ερντογάν πρόσωπο στυγνό και απάνθρωπο! Άτομο εγωκεντρικό που γίνεται στοιχείο διαλυτικό. Πατά επί πτωμάτων. Θέλει να σβήσει την ιδέα.

Τα μεσσιανικά οράματά του θεωρούν απαραίτητα τα εξόφθαλμα τερατώδη γινόμενα.
Η ψήφος της 16ης Απριλίου είναι κατευθυνόμενη, ομαδική κύλιση.

Θέλει πολίτες χωρίς ελεύθερη σκέψη. Πληγώνει την προσωπικότητα των υπηκόων του.
Η πραγματική εικόνα της διακυβέρνησής του είναι αστυνομοκρατία. Εξοντώνει τους πολίτες με μία υποψία. «Αποφασίζει και διατάσσει».

Έχει χάσει την αίσθηση της δημοκρατίας και υπολείπεται του δημοκρατικού πολιτικού. Ο δημοκρατικός πολιτικός έχει ήθος.
Ο Ακιντζί μετετράπη σε ετεροκινούμενο. Είναι τηλε-κατευθυνόμενος.

Χρειάζεται αγώνας, ώστε αυτοκρινόμενος να ανεξαρτητοποιηθεί από την Άγκυρα και να αποβάλει από το σώμα του τα επιβλαβή καρκινώματα. Να συναγωνιστεί για ένα κράτος που να νοιάζεται για τους πολίτες του. Ένα κράτος που να κρατεί ζωντανή τη Δημοκρατία.

Να αντιληφθεί ο Ακιντζί, μαζί με τους ντόπιους ομογενείς του, πως ανήκουν σ’ έναν κοινό χώρο - τον χώρο μας - με κοινό παρονομαστή.

Και αντί της κοινής συνεργασίας, αντιμάχονται κατά των Ελληνοκυπρίων και συνειδητά ασπάζονται τον Ερντογάν που είναι ξένος στον χώρο μας και τα βήματά του οποίου αποβλέπουν στην καθυπόταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και στην κυριαρχία της.

Όλοι έχουμε καθήκον να αγωνιστούμε για μια κατοχυρωμένη ελευθερία, στην οποία να επικρατεί το ήθος, ο σεβασμός, η αξιοπρέπεια, η ευαισθησία προς όλα όσα συντείνουν να γινόμαστε όσο πιο ανθρώπινοι.

Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι έζησαν μαζί σ’ ένα κράτος που δυστυχώς κατακρεουργήθηκε από τους υπαίτιους.
Προβάλλεται το χρέος να ξεπεραστούν οι δυσκολίες και να πιστέψουν όλοι ότι μπορούν να αναστηλώσουν το κράτος.
Το ερώτημα: είναι έτοιμος ο Ακιντζί να αποτάξει τους ύπουλους σκοπούς της Άγκυρας και να δρέψει αυτήν την ευκαιρία;

ΛΟΪΖΟΣ ΠΙΠΗΣ