Βαδίζουμε σε επικίνδυνες ατραπούς, την ώρα που η Τουρκία δείχνει για πολλοστή φορά το πραγματικό της πρόσωπο, «επιτιθέμενη ανοικτά», κατά την προσφιλή της μέθοδο, ενάντια στην ΕΕ. Ο Ερντογάν στοχεύει στη δημιουργία ενός «ανεξάρτητου ομόσπονδου» κράτους-μέλους της ΕΕ, το οποίο θα σέρνεται από την Τουρκία αναλόγως των συμφερόντων της. Με όποιες επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτό πάνω στους Κυπρίους, αλλά και πάνω στη μελλοντική ευρωπαϊκή πορεία της Κύπρου.
Η εκκολαπτόμενη λύση θα οδηγήσει την Κύπρο πολλά χρόνια πίσω και η Ευρώπη δεν θα είναι σε θέση να προστατεύει τους Ελληνοκυπρίους από την πρώτη κιόλας ημέρα. Αν δεν προστατεύσουμε εαυτούς, κανείς δεν θα μας προστατεύσει. Πόσω μάλλον η ΕΕ, η οποία αντί αρχών και αξιών, υπολογίζει περισσότερο τον όγκο συναλλαγών της με την Τουρκία. Την ίδια αυτή στιγμή, που ο Ερντογάν επιχειρεί διά της συνταγματικής αναθεώρησης και της αλλαγής, ουσιαστικά, του πολιτεύματος στη χώρα του, να καταστεί αδιαμφισβήτητος ηγεμόνας της Τουρκίας, η εκκολαπτόμενη, δυστυχώς, λύση τού δίνει κάθε πρόσβαση στην Κύπρο.
Ο Πρόεδρος αποδέχεται την παραμονή όλων σχεδόν των εποίκων και με μασημένα λόγια προσπαθεί να παραπλανήσει τον λαό, κρατώντας τον σε σκοταδισμό. Η Τουρκία διεκδικεί τις τέσσερεις βασικές ελευθερίες, την εκ περιτροπής προεδρία και πολλά άλλα, που ακριβώς της δίνουν πρόσβαση και «πάσο διαρκείας» στο «τιμόνι» της Κύπρου. Ο Ερντογάν, κατά γενική ομολογία, δεν κινείται μέσα σε δημοκρατικά πλαίσια και επιτέλους η ΕΕ το αντιλήφθηκε. Βεβαίως, η ΕΕ θα έπρεπε να αντιδράσει λόγω της συνεχιζόμενης παράνομης κατοχής εδάφους που ανήκει σε κράτος-μέλος της, και στο γεγονός ότι η Τουρκία δεν επιδιώκει μια λύση στη βάση των αρχών και αξιών της ΕΕ, αλλά μια λύση των κανόνων των τουρκικών τανκς και των κανονιοφόρων του φασίστα Ερντογάν που θέλει να χρησιμοποιήσει την Κύπρο, για να εξυπηρετήσει τη μεγαλομανία του.
Γιατί να εμπιστευτούμε, λοιπόν, τον Ερντογάν ότι θα συμπεριφερθεί δημοκρατικά και δεν θα επιχειρήσει να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά του εις βάρος της Κύπρου, μετά από μια λύση, όπως αυτή που επιδιώκει η Κυβέρνηση ΔΗΣΥ μαζί με το ΑΚΕΛ; Το ζητούμενο θα ήταν, η λύση να δίνει τη δυνατότητα για μια νέα αναπτυξιακή οικονομική πολιτική, που θα καθιστά την Κύπρο μοντέλο και πάλι της ΕΕ και να βγάζει τους Κυπρίους από τον βούρκο της οικονομικής κρίσης που τους έριξαν από κοινού οι δύο τελευταίες Κυβερνήσεις. Αντί αυτού, η Κύπρος κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα «εξάρτημα» της μηχανής Ερντογάν.
Οι συμπορευόμενες στο Κυπριακό ηγεσίες ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επιμένουν στην εξευμενιστική πολιτική της υποταγής. Η Κυβέρνηση έχει κάνει ασυγχώρητες και επικίνδυνες υποχωρήσεις στις διαπραγματεύσεις, έχει αναλάβει δεσμεύσεις, έχει παραπληροφορήσει τον λαό, τη διεθνή κοινότητα, την ΕΕ, και είναι εκτεθειμένη. Γίνεται, λοιπόν, ο μεγαλοπρεπής Σουλτάνος Ευρωπαίος; Με τις ευλογίες του κυπριακού κομματικού διπολισμού και την πολιτική υποταγής της Κυβέρνησης, αλλά και τη σιωπηρή συναίνεση της ΕΕ, γίνεται!
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ
Σύμβουλος Δημοσίων Σχέσεων Προέδρου Αλληλεγγύης
