Ο Ρώσος δικηγόρος κατέθεσε σε δύο υποθέσεις, με διαφορετική όμως αντιμετώπιση της μαρτυρίας του σε κάθε υπόθεση. Και στις δύο περιπτώσεις, Πρόεδρος του Δικαστηρίου ήταν η κ. Λένα Δημητριάδου

Οι τεράστιες δικαστικές διαμάχες στην Κύπρο για την Providencia θα συνεχιστούν, τόσο ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου όσο κι ενώπιον του Ανωτάτου

Ο απόηχος της απόφασης του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, με την οποία καταδικάστηκε ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου και άλλοι δικηγόροι, δεν έχει ακόμη κοπάσει. Το ενδιαφέρον παραμένει ζωντανό και ο νομικός κόσμος συνεχίζει να σχολιάζει διάφορα θέματα, κυρίως νομικά, που προκύπτουν από την απόφαση. Ως εκ τούτου, θα ενδιατρίψουμε λίγο στα όσα αφορούν το μήλον της έριδος, την περιουσία δηλαδή της Rosinka και κατά συνέπειαν της Providencia, αξίας πέραν των 200 εκ. ευρώ.

Όπως είναι γνωστό, πριν από πολλά έτη ο αποβιώσας Oleg Zakharov, με τη βοήθεια του δικηγορικού γραφείου του κ. Ανδρέα Νεοκλέους, δημιούργησε ένα πολύπλοκο εταιρικό σχήμα. Σε αυτό περιέχονταν διάφορες εταιρείες και καταπιστεύματα (trusts), τα οποία κατέληγαν στον έλεγχο της εταιρείας Rosinka, στην οποία ανήκε η τεράστια περιουσία στη Μόσχα.

Βασική εταιρεία στο πιο πάνω εταιρικό σχήμα αποτελούσε η εταιρεία Providencia, ο έλεγχος της οποίας βρέθηκε στο επίκεντρο της διαμάχης μεταξύ των δύο μεγάλων υιών του αποβιώσαντος Oleg Zakharov και της ετεροθαλούς ανήλικης αδελφής τους. Tην πλευρά των δύο υιών εκπροσωπούσαν τα δικηγορικά γραφεία των Σκορδή και Παπαπέτρου και αργότερα των Ιωαννίδη & Δημητρίου στην Κύπρο και του Igor Zhigachov στη Ρωσία. Τη δε ανήλικη θυγατέρα και σύζυγο εκπροσωπούσε ο Αντώνης Ανδρέου.

Στο μέσο αυτής της διαμάχης βρέθηκε ο Αντρέας Νεοκλέους, ο οποίος κατά τους ουσιώδεις χρόνους ήλεγχε ουσιαστικά μέσω του γραφείου του την εταιρεία Providencia, με καθήκοντα την εκπλήρωση των επιθυμιών του αποβιώσαντος, στις οποίες, σύμφωνα με τον κ. Αντρέα Νεοκλέους, περιλαμβανόταν η περίληψη της ανήλικης στους δικαιούχους του trust.

Ο άνθρωπος-«κλειδί»

Όπως προκύπτει από τις διάφορες αποφάσεις που εκδόθηκαν αλλά και την απόφαση του Κακουργιοδικείου, πρόσωπο-κλειδί στην υπόθεση αναμφίβολα αποτέλεσε ο Ρώσος δικηγόρος Armen Davidyan, ο οποίος εργάζεται στο γραφείο του Igor Zhigachov στη Ρωσία. Ο εν λόγω Ρώσος δικηγόρος είχε δώσει μαρτυρία στο Κακουργιοδικείο, η οποία κρίθηκε σημαντική και οδήγησε στην καταδικαστική απόφαση του Κακουργιοδικείου. Προτού όμως δώσει μαρτυρία στο Κακουργιοδικείο, είχε δώσει μαρτυρία στην υπόθεση 2473/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας.

Αυτή αφορούσε αγωγή που είχε εγερθεί από την πλευρά του Igor Zhigachov και των δύο υιών του αποβιώσαντος εναντίον του Αντρέα Νεοκλέους φυσικών και νομικών προσώπων. Με την αγωγή επιδίωκαν να αναλάβουν τον έλεγχο της Providencia. Στο πλαίσιο της αγωγής εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα, με το οποίο απαγορευόταν στην πλευρά του Αντρέα Νεοκλέους ν' ασκεί οποιαδήποτε διαχείριση επί της Providencia.

Το εν λόγω διάταγμα εκδόθηκε με βάση γεγονότα που τέθηκαν ενώπιόν του με ένορκη δήλωση από τον Armen Davidyan. Μετά την έκδοση του διατάγματος καταχωρίσθηκε ένσταση από την πλευρά Νεοκλέους προβάλλοντας τα καθήκοντα και υποχρεώσεις του ως Επιτρόπου να προστατέψει την περιουσία του Trust.

Την υπόθεση εκ μέρους της πλευράς των Ρώσων χειριζόταν, ένεκα προφανώς των μεγάλων συμφερόντων που προέκυπταν και σχετίζονταν με αυτήν, ο δικηγόρος Πάμπος Ιωαννίδης. Την πλευρά Νεοκλέους εκπροσωπούσε ο Αντρέας Χαβιαράς και ο Χρύσανθος Χριστοφόρου.

Η δικαίωση Νεοκλέους

Με την απόφαση ημερ. 8/3/2013, η Πρόεδρος του Δικαστηρίου Λευκωσίας, κ. Λένα Δημητριάδου, δικαίωσε την ένσταση και τις θέσεις της πλευράς Νεοκλέους και ακύρωσε το διάταγμα που είχε εκδώσει αρχικά. Ο βασικότερος λόγος για την ακύρωση του διατάγματος ήταν ότι η πλευρά των Ρώσων αιτητών είχε αποκρύψει βασικά στοιχεία και γεγονότα της υπόθεσης. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά η Πρόεδρος του Δικαστηρίου στην απόφασή της:

«Έχω την πεποίθηση ότι τα μη αποκαλυφθέντα από τους Ενάγοντες γεγονότα, στοιχεία και/ή τεκμήρια και, επίσης, ο γενικότερος τρόπος παρουσίασης όλων των στοιχείων ήσαν τέτοια, που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι Ενάγοντες παρέλειψαν να επιτελέσουν σε ουσιώδη βαθμό την υποχρέωσή τους για αποκάλυψη γεγονότων με πλήρη, ειλικρινή και δίκαιο τρόπο, έτσι ώστε να μπορούσε το Δικαστήριο στο στάδιο που εξέταζε τη μονομερή τους Αίτηση να προβληματιστεί κατάλληλα και να ασκήσει ορθά και δίκαια τη διακριτική του ευχέρεια.

»Περαιτέρω η όλη συμπεριφορά των Αιτητών δεν συνάδει, για τους λόγους που ήδη αναλύθηκαν ανωτέρω, με το επίπεδο καλής πίστης που αναμένεται και επιβάλλεται σε διαδικασίες όπως η υπό εξέταση οι οποίες έχουν τις καταβολές τους και στηρίζονται στο Δίκαιο της Επιείκειας».

Με απλά λόγια, όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, ο Davidyan δεν ήταν αξιόπιστος και ειλικρινής και δεν ανέφερε στο Δικαστήριο όλα τα γεγονότα της υπόθεσης, με αποτέλεσμα να ακυρωθεί το διάταγμα.

Περί αξιοπιστίας…

Παρά την πιο πάνω αντιμετώπιση της μαρτυρίας του από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της αγωγής, εντούτοις, στη διαδικασία ενώπιον του Κακουργιοδικείου, ο Davidyan έγινε πλήρως πιστευτός σε όλα όσα ανέφερε. Αρκετοί νομικοί με τους οποίους συνομίλησα μου ανέφεραν ότι, έστω κι αν δεν συνηθίζεται, εντούτοις, δεν αποκλείεται η μαρτυρία κάποιου μάρτυρα να τύχει διαφορετικής αντιμετώπισης, από διαφορετικά Δικαστήρια, σε διαφορετικές δικαστικές διαδικασίες. Μάρτυρας που κρίθηκε αναξιόπιστος από ένα Δικαστή δεν θεωρείται εκ προοιμίου ανίκανος μάρτυρας για οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία.

Όπως φάνηκε από τη μαρτυρία του Davidyan ενώπιον του Κακουργιοδικείου, αυτός έλαβε μέρος σε δικαστικές διαδικασίες στη Ρωσία που αφορούσαν την περιουσία της Rosinka. Σε μιαν από αυτές, υπήρχαν τρεις διάδικοι. Η Rosinka ως εναγόμενη, η Providencia ως τριτοδιάδικος και ένας εκ των υιών του αποβιώσαντος Oleg Zakharov, ο Alexander Zakharov ως ενάγων. Στο επίκεντρο της υπόθεσης εκείνης ήταν η επικύρωση από το ρωσικό Δικαστήριο της αποξένωσης της περιουσίας της Rosinka διά της μεταβίβασης στον Ενάγοντα έναντι 1 δολαρίου.

Το συνταρακτικό είναι ότι, στην πιο πάνω αγωγή στα ρωσικά Δικαστήρια, όλους τους διαδίκους εκπροσωπούσαν δικηγόροι από το ίδιο δικηγορικό γραφείο. Από το γραφείο του Igor Zhigachov. Αυτό το ανέφερε ενώπιον του Κακουργιοδικείου ο ίδιος ο Davidyan, ο οποίος, μάλιστα, παρουσιαζόταν στην εν λόγω ρωσική υπόθεση ως ο δικηγόρος της Providencia.

Εξ όσων αντιλαμβάνομαι, ο Davidyan προσπαθούσε να πείσει το Κακουργιοδικείο ότι ο κάθε δικηγόρος δεν επηρεάζεται, έστω κι αν αντίπαλοι δικηγόροι είναι από το δικό του δικηγορικό γραφείο. Και, προφανώς, τελικά τα κατάφερε. Τα μέλη του Κακουργιοδικείου φαίνεται να πείστηκαν ότι δεν υπήρχε κάτι μεμπτό σε αυτά! Κι όχι μόνο πείστηκαν, αλλά φαίνεται να μην έκριναν σημαντικό το εν λόγω κομμάτι της μαρτυρίας του Davidyan, αφού στην απόφασή τους πουθενά δεν γίνεται αναφορά σε αυτό.

Αν συνέβαιναν στην Κύπρο όλα όσα συνέβησαν στη ρωσική διαδικασία, τότε θα είχε αρχίσει εναντίον όλων των δικηγόρων του Igor Zhigachov πειθαρχική διαδικασία, αν όχι ποινική, για καταδολίευση των πελατών τους. Υπενθυμίζω μόνο ότι οι Νεοκλέους έκαμαν λάθος με αποτέλεσμα να εκδοθεί απόφαση στην αγωγή υπέρ του κ. Ερωτοκρίτου και γι' αυτό καταδικάστηκαν για καταδολίευση των πελατών τους, έστω κι αν ακολούθως με δικές τους ενέργειες η απόφαση παραμερίστηκε χωρίς κανένας να υποστεί οποιαδήποτε ζημιά.

Η διαφορετική αντιμετώπιση

Θα πρέπει, επίσης, να σημειώσουμε ότι Πρόεδρος του Δικαστηρίου, η οποία στην αγωγή 2473/2012 έκρινε ότι ο Davidyan δεν αποκάλυψε με ειλικρινή και δίκαιο τρόπο τα γεγονότα, ήταν η κα Λένα Δημητριάδου, η ίδια η οποία προήδρευσε του Κακουργιοδικείου που εκδίκασε την υπόθεση του Ρίκκου Ερωτοκρίτου. Ο Davidyan κατέθεσε ενώπιόν της και στις δύο υποθέσεις για την Providencia, με διαφορετική όμως αντιμετώπιση της μαρτυρίας του σε κάθε υπόθεση.

Περαιτέρω, αναφορικά με την εν λόγω ρωσική διαδικασία, κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του Davidyan ενώπιον του Κακουργιοδικείου ερωτήθηκε για συμφωνία στην οποία βασίστηκε το ρωσικό δικαστήριο για να εκδώσει τη σχετική απόφασή του. Ο Davidyan ισχυρίστηκε πως τη συμφωνία αυτή την υπέγραψε τον Σεπτέμβριο του 2011, όταν δηλαδή είχε διοριστεί ως «διευθυντής» της Providencia, λίγες μόνο ημέρες πριν αντιληφθεί και ακυρώσει τις σχετικές καταχωρίσεις ο Έφορος Εταιρειών. Στον Νταβιντιάν υποβλήθηκε ότι υπέγραψε μεταχρονολογημένα την εν λόγω συμφωνία αφού δεν την ανέφερε καν στην Ένορκο Δήλωση που υπέβαλε στο πλαίσιο της αίτησης για ενδιάμεσα διατάγματα ενώπιον της Προέδρου του Δικαστηρίου στην υπόθεση 2473/12, παρά την υποχρέωση πλήρους αποκάλυψης που είχε.

Φαίνεται ότι οι δικαστικές διαμάχες στην Κύπρο για την Providencia θα συνεχιστούν, τόσο ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου, όπου εκκρεμούν προς επίλυση οι αστικές διαφορές, όσο κι ενώπιον του Ανωτάτου, όπου, πλέον, μετά την απόφαση του Κακουργιοδικείου, τίθεται προς κρίση η ποινική πτυχή. Στη Ρωσία, όμως, το ζήτημα φαίνεται να έχει πλέον επιλυθεί, κι η περιουσία του Trust, την οποία ο Νεοκλέους προσπάθησε να προστατεύσει προς όφελος των δικαιούχων με αποτέλεσμα κάποιοι να βρεθούν στη φυλακή, έχει αποξενωθεί.

Είναι γνωστό ότι πριν από μερικά χρόνια η Βουλή ψήφισε μια σημαντική τροποποίηση του ποινικού κώδικα με σκοπό να προστατεύσει την περιουσία των κυπριακών trusts, ανεξάρτητα αν αυτή βρίσκεται στην Κύπρο ή στο εξωτερικό. Ενόψει τούτου ένα μεγάλο ερώτημα παραμένει αναπάντητο. Ποιος θα κληθεί να αποζημιώσει τους δικαιούχους του Spring Trust, που είναι ένα κυπριακό trust, οι οποίοι έχουν ήδη αποστερηθεί της περιουσίας που τους άφησε ο πατέρας τους ύψους 200 και πλέον εκατομμυρίων;