...να είναι ο επόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Η υποψηφιότητα Νικόλα Παπαδόπουλου μπορεί, επίσης, να προσελκύσει και ένα σημαντικό ποσοστό ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ, οι οποίοι διαφωνούν κάθετα με την πολιτική Αναστασιάδη στο Κυπριακό

Απομένουν λιγότεροι από έντεκα μήνες μέχρι τις επόμενες προεδρικές εκλογές (Φεβρουάριος 2018). Οι ψευδαισθήσεις του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ για τον «καλόν Ακιντζί» και τον «λογικόν Ερντογάν» έχουν καταρρεύσει μαζί με τις συνομιλίες.

Είναι ολοφάνερο, πλέον, ότι η Τουρκία - παρόλα τα «δώρα/υποχωρήσεις» που πήρε τα τελευταία εννέα χρόνια διακυβέρνησης ΑΚΕΛ (Χριστόφιας, 2008-2013) και ΔΗΣΥ (Αναστασιάδης, 2013-σήμερα)- δεν έχει, αλλά και ουδέποτε είχε, την παραμικρή διάθεση να επιτρέψει τη δημιουργία ενός δημοκρατικού και λειτουργικού κράτους στην Κύπρο.

Η γνωστή πολιτική του εξευμενισμού του θηρίου έχει αποτύχει πλήρως και τα δύο κόμματα που την υπεστήριξαν και συνεχίζουν να την υποστηρίζουν, ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ, πρέπει, επιτέλους, να παύσουν να διαχειρίζονται το μέλλον του Ελληνισμού σ’ αυτήν την πατρίδα.

Για να συμβεί αυτό, πρέπει στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές να εκλεγεί πρόεδρος, ο οποίος να σεβαστεί απόλυτα την απόφαση του λαού στο Δημοψήφισμα του 2004 και να χαράξει νέα, διεκδικητική πολιτική, η οποία να οδηγεί στην απελευθέρωση της πατρίδας μας.

Αυτός ο υποψήφιος πρέπει απαραιτήτως να προέρχεται από τον ούτω καλούμενον ενδιάμεσο πολιτικό χώρο, ο οποίος χώρος είναι ο μόνος (σε αντίθεση με τις ηγεσίες ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ) που δεν επιδιώκει λύση τύπου ΔΔΟ που απλώς μονιμοποιεί και νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της εισβολής.

Ένας τέτοιος υποψήφιος είναι αυτή τη στιγμή ο Πρόεδρος του μεγαλύτερου κόμματος του ενδιάμεσου χώρου, του ΔΗΚΟ, ο Νικόλας Παπαδόπουλος, για πρακτικούς λόγους που θα αναλύσω πιο κάτω.

Στην πολιτική ένας πολύ σημαντικός παράγοντας είναι το «timing», και στη χρονική αυτή στιγμή διάφορες συγκυρίες ευνοούν μια τέτοια υποψηφιότητα του Νικόλα Παπαδόπουλου, σε αντίθεση με το 2013 που οι τότε συγκυρίες ευνοούσαν την υποψηφιότητα του Γιώργου Λιλλήκα, π.χ. δυσφορία Δηκοϊκών με την ηγεσία Κάρογιαν, επίσημη υποστήριξη Λιλλήκα από ΕΔΕΚ, απογοήτευση μερίδας Ακελικών με την υποψηφιότητα Μαλά, υποστήριξη Λιλλήκα και από άλλους κεντρώους πατριωτικούς χώρους, κλπ.

Σήμερα, αρκετές από τις πιο πάνω συγκυρίες έχουν αντιστραφεί υπέρ της υποψηφιότητας του κ. Παπαδόπουλου:
*Στην ηγεσία του ΔΗΚΟ βρίσκεται τώρα ο κ. Παπαδόπουλος και παρ' όλο που μπορεί να μη χαίρει απόλυτης υποστήριξης από το κόμμα του, το ΔΗΚΟ υπήρξε ανέκαθεν «κόμμα εξουσίας» και οι Δηκοϊκοί σίγουρα θα ήθελαν Δηκοϊκό πρόεδρο. Άρα μπορεί να βασίζεται σε ένα ποσοστό 12-14% από το ΔΗΚΟ.

*Η ΕΔΕΚ με Πρόεδρο τον Μαρίνο Σιζόπουλο, ο οποίος εδώ και αρκετό καιρό συνεργάζεται με τον κ. Παπαδόπουλο στα πλείστα θέματα και κυρίως στο Κυπριακό, πιστεύω ότι θα τον υποστηρίξει, «κλειδώνοντας» 1-2 Υπουργεία (π.χ. Άμυνας και Δικαιοσύνης) και θα του δώσει ένα ποσοστό 5-6%.

*Η Αλληλεγγύη με Πρόεδρο την Ελένη Θεοχάρους, παρ' όλο που η ίδια δεν έχει διευκρινίσει ακόμη αν θα κατέλθει ως υποψήφια, πιστεύω ότι σαν κόμμα δεν θα διεκδικήσει αυτόνομα τις εκλογές λόγω μικρού μεγέθους και του κινδύνου να διασπάσει την προσπάθεια εκλογής ενός κεντρώου υποψηφίου, με τον οποίο συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό στο Κυπριακό. Γι’ αυτό πιστεύω ότι και η Αλληλεγγύη, έχοντας «κλειδώσει» 1-2 Υπουργεία (π.χ. Παιδείας και Υγείας) θα του δώσει ένα ποσοστό 4-5%.

*Οι Οικολόγοι με Πρόεδρο τον Γιώργο Περδίκη, του οποίου οι θέσεις στο Κυπριακό συμβαδίζουν με αυτές του κ. Παπαδόπουλου, και με μια δέσμευση του κ. Παπαδόπουλου για δημιουργία Υπουργείου Περιβάλλοντος, το οποίο φυσιολογικά θα «κλειδωθεί» στους Οικολόγους, θα του δώσουν ένα ποσοστό 3-4%.

*Το ΕΛΑΜ πιστεύω ότι θα υποστηρίξει υποψηφιότητα προερχόμενη από τον κεντρώο χώρο και υποσχόμενη αλλαγή πορείας στο Κυπριακό με διεκδικητική πολιτική. Δεν αναμένω καμιά επίσημη συμφωνία, παρόλα αυτά, όμως, πιστεύω ότι το ΕΛΑΜ θα προσφέρει ένα ποσοστό 2-3%.

*Και τέλος η Συμμαχία Πολιτών. Έχω αφήσει τελευταία αυτήν την πολιτική δύναμη, διότι είμαι μέλος της Συμμαχίας Πολιτών, υπήρξα υποψήφιος στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, καθώς και τέως Αντιπρόεδρος Επαρχιακής Επιτροπής Λεμεσού. Ο Πρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών, Γιώργος Λιλλήκας, είναι ένας πολύ ικανός και δραστήριος πολιτικός με τεράστια πείρα στο Κυπριακό.

Όπως έχω αναφέρει πιο πάνω, οι συγκυρίες το 2013 τον ευνοούσαν στη διεκδίκηση της προεδρίας του κράτους και υποστηριζόμενος από την πλειοψηφία του κεντρώου χώρου εξασφάλισε ένα αξιοπρεπές 25%, το οποίο, όμως, για μόλις 2% τού στέρησε την είσοδο στο 2ο γύρο. Αυτά, όμως, ανήκουν πλέον στην ιστορία!

Τώρα, μια ενδεχόμενη, παράλληλη με τον Νικόλα Παπαδόπουλο, υποψηφιότητα Γιώργου Λιλλήκα το μόνο που θα πετύχαινε - με μαθηματική ακρίβεια - θα ήταν τη διάσπαση του κεντρώου χώρου και την άνετη πρόκριση για τον δεύτερο γύρο του Νίκου Αναστασιάδη, ως υποψηφίου του ΔΗΣΥ, με ένα ποσοστό γύρω στο 30-32%, και του/της υποψηφίου του ΑΚΕΛ (πιθανόν η Ερατώ Κοζάκου-Μαρκουλλή) με ένα ποσοστό γύρω στο 22-24%.

Και στον δεύτερο γύρο, ο κεντρώος χώρος θα έχει και πάλιν (όπως και το 2013) το άχαρο δίλημμα ποιον από τους δύο ένθερμους υποστηρικτές της ΔΔΟ και του Σχεδίου Ανάν να ψηφίσει (αν ψηφίσει). Γι’ αυτό πιστεύω ότι τελικά η Συμμαχία Πολιτών, με Πρόεδρο τον Γιώργο Λιλλήκα, του οποίου οι θέσεις στο Κυπριακό είναι πολύ κοντά με αυτές του κ. Παπαδόπουλου, έχοντας «κλειδώσει» το Υπουργείο Εξωτερικών (όπου είμαι απόλυτα βέβαιος ότι ο Γιώργος Λιλλήκας, με τη βαθύτατη γνώση του Κυπριακού που διαθέτει και την πείρα του σ’ αυτό το Υπουργείο, μπορεί να διαπρέψει προς όφελος της Κύπρου) θα προσφέρει ένα ποσοστό 5-6% στην υποψηφιότητα Παπαδόπουλου.

*Η υποψηφιότητα Νικόλα Παπαδόπουλου μπορεί, επίσης, να προσελκύσει και ένα σημαντικό ποσοστό ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ, οι οποίοι διαφωνούν κάθετα με την πολιτική Αναστασιάδη στο Κυπριακό. Αυτό το ποσοστό το υπολογίζω γύρω στο 2-3%.

Συνοψίζοντας, η υποψηφιότητα Νικόλα Παπαδόπουλου μπορεί να προσελκύσει συνολικά ένα ποσοστό γύρω στο 34-40%, προερχόμενο από έξι κόμματα του ενδιάμεσου χώρου, αλλά και του ΔΗΣΥ, εξασφαλίζοντας έτσι σίγουρη πρόκριση για τον δεύτερο γύρο.

Στον δεύτερο γύρο, θα είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, η ηγεσία του ΑΚΕΛ, έχοντας αποτύχει να περάσει τον υποψήφιό της, να γυρίζει από πόρτα σε πόρτα και να προσπαθεί να πείσει τους (απογοητευμένους για δεύτερη συνεχόμενη εκλογική αναμέτρηση) ψηφοφόρους της να ψηφίσουν τον «νεοφιλελεύθερο», «πρόμαχο των ιδιωτικοποιήσεων», κλπ, Νίκο Αναστασιάδη.

Κατά πάσαν πιθανότητα το ΑΚΕΛ θα καλέσει τους ψηφοφόρους του να ψηφίσουν κατά συνείδηση και αυτό θα μεταφραστεί σε μια μεγάλη αποχή ή λευκό (ίσως πάνω από 15%) με το υπόλοιπο να πηγαίνει στους δύο μονομάχους. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα την άνετη επικράτηση του Νικόλα Παπαδόπουλου με ένα ποσοστό που μπορεί να ξεπεράσει το 53-54%!

Αντιθέτως, ακόμα και μια υποψηφιότητα Γιώργου Λιλλήκα επισήμως υποστηριζόμενη από το ΑΚΕΛ, μπορεί μεν να καταφέρει να περάσει στον 2ο γύρο με ένα ποσοστό γύρω στο 25-27%, αλλά στον 2ο γύρο δεν θα υποστηριχθεί καθόλου από τον ενδιάμεσο χώρο, πρώτον λόγω των γνωστών θέσεων του ΑΚΕΛ στο Κυπριακό και δεύτερον λόγω των γνωστών θέσεων του ΑΚΕΛ στα θέματα οικονομίας. Συνεπώς και σ’ αυτό το σενάριο θα έχουμε άνετη επανεκλογή Αναστασιάδη!

Γι’ αυτούς τους λόγους, ο Νικόλας Παπαδόπουλος οφείλει πολύ σύντομα να εξαγγείλει την υποψηφιότητά του και να ζητήσει υποστήριξη από τους προαναφερθέντες πολιτικούς χώρους!

ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΠΟΤΑΜΙΤΗΣ
Πολιτικός Μηχανικός, τέως Αντιπρόεδρος Επαρχιακής Επιτροπής Λεμεσού Συμμαχίας Πολιτών