Οι θεσμοί είναι ο πιο βασικός πυλώνας λειτουργίας της Δημοκρατίας. Χωρίς αυτούς, το Κράτος δεν μπορεί να λειτουργήσει
Δεν τίθεται θέμα αμφισβήτησης για την αναγκαιότητα λειτουργίας των ανεξάρτητων θεσμών σε μια Δημοκρατία. Είναι κοινώς παραδεκτό ότι το Κράτος οφείλει να θωρακίζει και να στηρίζει αυτούς τους θεσμούς με κάθε τρόπο.
Στο πρόσφατο παρελθόν, είχαμε υποδείξει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση, τις υποχρεώσεις τους απέναντι σε θεσμούς, όπως είναι ο Γενικός Εισαγγελέας και ο Γενικός Ελεγκτής. Η αφορμή είχε δοθεί με τις επιθέσεις και τις αμφισβητήσεις κατά των δύο αυτών θεσμών, όταν οι αποφάσεις τους δεν βόλευαν το κυβερνητικό κατεστημένο ή ανέτρεπαν σχεδιασμούς. Τότε, η κοινωνία παρακολουθούσε τους ελιγμούς του Προέδρου Αναστασιάδη και μελών της Κυβέρνησης, που παρέπεμπαν σε ηθικό αυτοπυροβολισμό και προσβολή της νοημοσύνης.
Όλα αυτά επανέρχονται στο προσκήνιο μετά την ολοκλήρωση της πολύκροτης υπόθεσης ενώπιον του Κακουργιοδικείου, όπου ένας πρώην ανώτερος αξιωματούχος, αρμόδιος για την επιβολή του νόμου και της τάξης, βρέθηκε πλέον πίσω από τα σίδερα της φυλακής, ως καταδικασθείς για σοβαρά θέματα διαφθοράς. Τα γεγονότα της υπόθεσης είναι γνωστά, όπως και η δυνατότητα των καταδικασθέντων για έφεση. Δεν θα ασχοληθούμε με αυτά, αλλά με τη θεσμική και πολιτική διάσταση του θέματος.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε διορίσει τον βοηθό Γενικό Εισαγγελέα σε αυτή τη θέση, στην πορεία, μάλιστα, προσπάθησε και να τον στηρίξει. Σήμερα, σαφώς και δεν θα νιώθει άνετα, γιατί ένας από τους άριστους των αρίστων βρίσκεται σε αυτή τη θέση. Να δούμε, όμως, τις πολιτικές ευθύνες του Προέδρου της Δημοκρατίας και το γεγονός ότι ένας θεσμός, όπως αυτός του Γενικού Εισαγγελέα, πέρασε από χίλια μύρια κύματα και για να διασωθεί, φτάσαμε στη νομική σύγκρουση του πρώτου τη τάξει με τον δεύτερο.
Ο Γενικός Εισαγγελέας ενεργοποίησε τις αυτοάμυνές του, γιατί σαφώς ένιωθε εκτεθειμένος από την έλλειψη πολιτικής στήριξης. Αναγκάστηκε να οδηγήσει ενώπιον της Δικαιοσύνης τον βοηθό του, ο οποίος τελικά καταδικάστηκε για αδικήματα, που ο ίδιος όφειλε να πολεμά στην κυπριακή κοινωνία. Ο ίδιος ο θεσμός ενεργοποίησε τις αντιστάσεις του, γιατί προφανώς το κράτος απέτυχε να τον θωρακίσει.
Αυτό είναι μια διαπίστωση που πρέπει να προβληματίσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και εν όψει των επερχόμενων εκλογών και της δεδομένης υποψηφιότητάς του, ας αποφύγει τυχόν πανηγυρισμούς ότι επί δικής του πενταετίας κτύπησε τα σκάνδαλα και οδήγησε αξιωματούχους ενώπιον της Δικαιοσύνης. Πριν πανηγυρίσει, ας αναλογιστεί τις δικές του ευθύνες και τις δικές του παραλείψεις.
Επαναλαμβάνουμε, οι θεσμοί είναι ο πιο βασικός πυλώνας λειτουργίας της Δημοκρατίας. Χωρίς αυτούς, το Κράτος δεν μπορεί να λειτουργήσει. Ας μην τους υποχρεώνουμε να ενεργοποιούν τις άμυνές τους, για να επιβιώσουν.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ
Μέλος Εκτελεστικού Γραφείου ΔΗΚΟ
